درمان فقط مصرف نکردن مواد نیست

جلسه هشتم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ ویژه مسافران و همسفران نمایندگی صالحی ۲، به استادی راهنمای مسافر احسان، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر منوچهر، با دستور جلسه «شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» در روز چهارشنبه ۲۴ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، احسان هستم، مسافر.خدا را شاکرم که بار دیگر توفیق حضور در کنگره ۶۰ نصیبم شد. پیش‌تر هر زمان در جایگاه استادی قرار می‌گرفتم، خدا را شکر می‌کردم که فرصت خدمت در این جایگاه را پیدا کرده‌ام؛ اما امروز بیش از هر چیز سپاسگزارم که دوباره در فضای کنگره حضور دارم. از آقای ولی‌‌الله و نگهبان محترم جلسه، بابت دعوتشان صمیمانه تشکر می‌کنم و امیدوارم در کنار هم جلسه‌ای پربار داشته باشیم.

دستور جلسه این هفته «شیشه، تخریب‌های ناشی از مصرف آن و درمان با متد DST» است. به نظر من می‌توان این دستور جلسه را در دو بخش بررسی کرد؛ نخست، تخریب‌هایی که مصرف شیشه و سایر آنتی‌ایکس‌ها بر جسم، روان و جهان‌بینی انسان ایجاد می‌کنند و دوم، شیوه درمانی که در کنگره ۶۰ برای رهایی از این آسیب‌ها ارائه می‌شود.

شیشه نیز مانند سایر مواد مخدر، بخشی از مقوله اعتیاد است؛ پیوندی میان انسان و ماده مخدر که حاصل آن، اعتیاد و شکل‌گیری مجموعه‌ای از رفتارها، عادت‌ها و نگرش‌های نادرست است. من نیز مصرف‌کننده شیشه بوده‌ام و این تجربه را از نزدیک لمس کرده‌ام.

وقتی فرد شیشه مصرف می‌کند، به دلیل افزایش شدید ترشح دوپامین، نحوه دریافت و تحلیل اطلاعات در ذهن او دچار اختلال می‌شود. فرد تصور می‌کند تحلیل‌هایش کاملاً منطقی و درست است، در حالی که برداشت‌های او از واقعیت، تحت تأثیر ماده مخدر قرار گرفته است.

مثالی که همیشه به ذهنم می‌رسد، عملکرد یک رایانه است. اگر اطلاعات نادرست به آن بدهید، همان اطلاعات را بدون تجزیه و تحلیل صحیح به شما بازمی‌گرداند. ذهن یک مصرف‌کننده شیشه نیز تا حد زیادی به همین شکل عمل می‌کند؛ داده‌های نادرست را دریافت می‌کند، تحلیل‌های اشتباه انجام می‌دهد و در نهایت همان برداشت‌های غلط را حقیقت مطلق می‌پندارد.

من نیز روزگاری تصور می‌کردم همیشه حق با من است و دیگران، از خانواده گرفته تا جامعه، همگی اشتباه می‌کنند. اما زمانی که وارد کنگره ۶۰ شدم و آموزش‌ها را به‌تدریج دریافت کردم، آن باورهای نادرست اصلاح شد و جهان‌بینی‌ام تغییر کرد. آن زمان بود که فهمیدم درمان، برخلاف تصورم، دست‌یافتنی و امکان‌پذیر است.

هدف این دستور جلسه نیز همین است که به ما یادآوری کند نوع ماده مصرفی، تعیین‌کننده امکان درمان نیست. آنچه اهمیت دارد، قرار گرفتن در مسیر صحیح درمان است. متد DST برای درمان هر نوع آنتی‌ایکس طراحی شده است و تفاوتی ندارد که فرد مصرف‌کننده شیشه باشد یا هر ماده مخدر دیگری؛ آنچه لازم است، باور به درمان و حرکت مستمر در این مسیر است.

روزی تصور می‌کردم درمان یعنی فقط مصرف نکردن مواد. اما امروز می‌دانم درمان واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که انسان دوباره به زندگی علاقه‌مند شود، امید را تجربه کند و برای بهتر زندگی کردن انگیزه داشته باشد.

امروز دیگر دغدغه من مصرف یا عدم مصرف مواد نیست. دغدغه من این است که پدر بهتری باشم، همسر بهتری باشم، در خدمت کردن موفق‌تر عمل کنم و در زندگی فردی و اجتماعی، انسانی متعادل‌تر باشم. این همان تفاوت میان ترک مصرف و درمان واقعی است.

وقتی به نمونه‌های موفق کنگره ۶۰ نگاه می‌کنیم، به‌خوبی می‌بینیم که درمان شیشه کاملاً امکان‌پذیر است. همین موضوع بهترین سند برای اثبات کارآمدی روش درمانی کنگره ۶۰ است. بنابراین هیچ‌کس نباید به دلیل نوع ماده مصرفی، برچسب «غیرقابل درمان» به خود بزند. اگر فرد با باور، آموزش و استمرار در مسیر درمان حرکت کند، بدون تردید می‌تواند روزهای خوب زندگی خود را دوباره به دست آورد.

من ترجیح می‌دهم بیش از این شنونده باشم و از تجربه‌های شما عزیزان نیز استفاده کنم.

از توجه و همراهی همه شما سپاسگزارم.