همانطور که میدانیم، شیشه یک مخدر صنعتی است که با وجود تخریبهای فراوانی که بر جسم و روان انسان وارد میکند، همچنان تنها بهدلیل سودجویی عدهای تولید و توزیع میشود. هر بار که به سرنوشت انسانهایی فکر میکنم که ناآگاهانه در دام این ماده گرفتار شدهاند، قلبم به درد میآید، انسانهایی که شاید تنها با یک باور اشتباه، مسیر زندگیشان تغییر کرده است.
متأسفانه بسیاری تصور میکنند شیشه اعتیادآور نیست یا میتواند به کاهش وزن و افزایش تمرکز کمک کند؛ حتی گاهی از این ماده در برخی محیطهای ورزشی، سالنهای زیبایی و میان دانشجویان به عنوان راهی برای کاهش وزن با افزایش تمرکز یاد میشود و همین باورهای نادرست، افراد ناآگاه را به سمت آن میکشاند، غافل از اینکه این راه، آرامآرام جسم، روان و آرامش انسان را از او میگیرد.
کسانی که شیشه مصرف کردهاند، خود میگویند که شاید در آغاز احساس تمرکز و بیداری بیشتری داشته باشند؛ اما این احساس، بسیار زود جای خود را به توهم، اضطراب، بیخوابی و آشفتگی میدهد و اختیار زندگی را از انسان میگیرد.
هر بار که به تخریبهای شیشه فکر میکنم، بیش از پیش به ارزش آگاهی پی میبرم. خدا را شکر میکنم که کنگره۶۰ با متد DST راه درمان اعتیاد را به انسانها نشان داده و ثابت کرده است که حتی مصرفکنندگان شیشه نیز میتوانند با آموزش، صبر و حرکت در مسیر درست، دوباره طعم آرامش و رهایی را بچشند. همین امید، زیباترین پیامی است که میتوان از دل تاریکی به آن رسید.
نویسنده: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
26