در کنگره درمان تمام مخدرها به راحتی انجام می‌شود

جلسه اول از دوره ششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی لواسان با استادی راهنما مسافر کیان، نگهبانی مسافر پیمان و دبیری مسافر پیمان با دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» چهارشنبه 24 تیر 1405 ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، کیان هستم، مسافر.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز به من فرصت داد تا در خدمت شما عزیزان باشم و در جایگاه استادی خدمت کنم. از راهنمای عزیزم، آقا بهروز، سپاسگزارم و همچنین از راهنمای بزرگوار، آقا مجید، که امروز در لژیون خدمتگزار بودند و این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا این خدمت را انجام دهم.

دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن‌ها با متد DST» است. درباره شیشه و مصرف آن، در دو جلسه گذشته دوستان مشارکت‌های بسیار خوبی داشتند و مطالب ارزشمند و جدیدی مطرح شد. برخی از آن مطالب برای من تازگی داشت و برخی دیگر نیز به واسطه تجربه شخصی‌ام، خاطرات گذشته را برایم زنده کرد.

میزان آسیبی که شیشه به انسان وارد می‌کند بسیار زیاد است و همه این موضوع را می‌دانند. هرکسی که مصرف‌کننده شیشه بوده و در این جمع حضور دارد، به‌خوبی می‌داند که مرحله‌به‌مرحله چه اتفاقاتی برای سیستم جسم و روان انسان رخ می‌دهد.

دیروز در گوگل جست‌وجو می‌کردم تا اطلاعات بیشتری به دست بیاورم. در گزارشی که مربوط به دی‌ماه سال ۱۴۰۴ از سوی سازمان مبارزه با مواد مخدر منتشر شده بود، آمده بود که تنها در یک ماه، پانزده نوع ماده مخدر جدید در ایران شناسایی شده و در همین بازه زمانی، هشتاد و پنج نوع ماده مخدر جدید نیز در سطح جهان شناسایی شده است. یعنی تنها در عرض یک ماه بررسی کرده بودند که چه مواد مخدر جدیدی وارد بازار شده‌اند. بنابراین، دیگر فقط با مسئله شیشه روبه‌رو نیستیم و هر روز مواد جدیدتری وارد چرخه مصرف می‌شوند.

من چند مورد از نام‌های آن‌ها را یادداشت کرده‌ام تا در حد حوصله جمع برای دوستان بخوانم: بنزای، دستمال، کروکودیل، غبار، میمون، سورچه، قات، کمیکال، کیت‌کت، اسپایس، فلاکا، فنتالین، ترانک، CB2، کتامین، بتل کتامین، K2، ماشوم یا قارچ، آم، پراگ، لاگا، قات، اشک خدا، مسکالین، PCP، ایبوگین و CBG. این‌ها تنها بخشی از موادی هستند که وارد ایران شده‌اند و متأسفانه مورد مصرف قرار می‌گیرند.

نکته بسیار جالب و البته وحشتناکی که برای من وجود داشت، مواد تشکیل‌دهنده یکی از این مواد، یعنی «کروکودیل» بود. مواد تشکیل‌دهنده آن شامل بنزین، تینر نقاشی، جوهرنمک، کدئین و فسفر قرمز است. تصور کنید فردی چنین موادی را با یکدیگر ترکیب کند و مصرف کند؛ نتیجه آن، تولید یک ماده مخدر جدید است. میزان تخریب و آسیبی که چنین ماده‌ای به انسان وارد می‌کند، واقعاً وحشتناک است؛ البته این موضوع بیشتر مربوط به افرادی است که هنوز در بیرون از کنگره قرار دارند، نه ما که امروز در کنگره حضور داریم.

من می‌خواهم به این نکته برسم که هیچ‌کدام از این مواد دیگر برای ما ترسناک نیستند. به قول آقای مهندس، هر نوع ماده مخدر، با هر میزان و هر روش مصرف؛ چه تزریقی باشد، چه استنشاقی، چه خوراکی و چه تدخینی، در کنگره ۶۰ و زیر نظر راهنما، با متد DST در مدت ده تا یازده ماه قابل درمان است.

اما مسئله اصلی، خود ماده مخدر نیست؛ بلکه اعتیاد است. امروز هشتاد و پنج نوع ماده جدید شناسایی شده است؛ فردا شاید این تعداد به هشتصد و پنجاه یا حتی هشت هزار نوع برسد. سؤال این است که ما چه کاری باید انجام دهیم تا از دام اعتیاد دور بمانیم؟

تا زمانی که دروغ می‌گویم، غیبت می‌کنم، تهمت می‌زنم، در فاکتورهای مالی صداقت ندارم، یا چشمم هنوز پاک نشده است، همچنان در دام اعتیاد قرار دارم. در چنین شرایطی هیچ تفاوتی نمی‌کند که شیشه مصرف کنم، سورچه مصرف کنم، تریاک مصرف کنم یا یکی از این مواد مخدر جدید را؛ زیرا ریشه مشکل جای دیگری است.

مسیر من باید مشخص باشد که به کدام سمت حرکت می‌کنم. ما به کنگره آمده‌ایم تا راه خود را از مسیر اعتیاد جدا کنیم، در مسیر صراط مستقیم قرار بگیریم و به سمتی حرکت کنیم که از دام اعتیاد فاصله بگیریم.

این‌که شیشه چه آسیب‌هایی به من وارد می‌کند، امروز دیگر برای همه مصرف‌کنندگان شیشه روشن و اثبات‌شده است. این ماده قوای جنسی، خواب، اشتها، سیستم گوارش، پروستات و بسیاری از بخش‌های دیگر جسم و روان انسان را به‌شدت تخریب می‌کند.

من حدود یازده سال شیشه مصرف می‌کردم. کارم به جایی رسیده بود که اگر در گذشته شاید ماهی یک‌بار به بیمارستان می‌رفتم و سرم دریافت می‌کردم، در شش ماه آخر مصرف، هفته‌ای سه بار زیر سرم بودم. فشار خونم گاهی به بالای بیست می‌رسید و مجبور می‌شدم به بیمارستان مراجعه کنم، سرم، دیازپام و داروهای مختلف دریافت کنم و گاهی تا صبح در بیمارستان بستری بمانم. برنامه زندگی‌ام تقریباً به همین شکل شده بود؛ هفته‌ای سه بار بیمارستان. شرایط بسیار سخت و وحشتناکی بود؛ تجربه‌ای که هیچ انسانی دوست ندارد آن را دوباره ببیند یا تجربه کند.

اما امروز، به لطف خدا، در کنگره حضور دارم، درمان شده‌ام و حدود چهار سال از رهایی من می‌گذرد. خداوند را شاکر و سپاسگزارم و امیدوارم بتوانم به بهترین شکل ممکن خدمت کنم، در کنار عزیزان باشم و هر کاری که از دستم برمی‌آید برای خدمت انجام دهم.

از این‌که با دقت به صحبت‌های من گوش دادید، صمیمانه سپاسگزارم.

با احترام مسافر ؛ مسافر مصطفی

مرزبان خبری : مسافر محسن