شیشه یک مادهٔ بسیار خطرناک است که بعد از یکمدت مصرف، به فرد حالت جنون و توهم دست میدهد. متأسفانه تخریب شیشه بهحدی است که اگر مدام مصرف شود، به اندازهٔ چندین سال مصرف مواد مخدر سنتی تخریب ایجاد میکند. خوشبختانه با درایت و زحمات آقای مهندس دژاکام، راهحل درمان شیشه در کنگره ۶۰ به روش DST و داروی OT کشف شده است و خدا را هزاران بار شکر که هزاران نفر با این روش به درمان قطعی رسیدهاند.
از نظر ظاهری و فیزیکی، شفاف، بیرنگ، بیبو و قابلحل در مایعات است. مهمترین ترکیب این ماده، آمفتامین است. سابقهٔ تولید و مصرف آمفتامین به زمان قبل از جنگ جهانی دوم برمیگردد که بهعنوان یک دارو، برای بالا بردن سطح انرژی و بیدار نگهداشتن سربازان در جنگ استفاده میشد. اولین مادهٔ مخدری که از آمفتامین بهدست آمد، قرص اکستازی بود.
مشخصات ظاهری فردی که مصرفکنندهٔ شیشه است، شامل خشکی دهان، سردرد، فشار خون بالا، تعریق و حتی سکتهٔ مغزی است. مصرفکنندهٔ شیشه، دچار عوارض روانی، مثل توهم و شخصیت دوقطبی میشود. آنها همیشه فکر میکنند حشرهای زیر پوستشان وجود دارد و با چاقو پوست خود را زخم میکنند. پروستات این افراد مختل میشود و همراه با ادرار، اسپرم دفع میشود.
جناب آقای مهندس متذکر شدند که در آینده با سونامی مصرفکنندگان شیشه مواجه میشویم و تأکید کردند: «اگر من بهجای مسئولان کشور بودم، ستاد بحران شیشه را تشکیل میدادم؛ چون جامعه با چند هزار نفر افراد دوقطبی، شکاک و بسیار خطرناک مواجه خواهد شد.»
نویسنده: همسفر خدیجه (لژیون اول)
ویرایش: همسفر خدیجه، رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون اول)
منبع: دستور جلسهٔ هفتگی «تخریبهای شیشه و مخدرهای جدید»
ارسال: راهنمای تازه واردین همسفر عاطفه (لژیون اول)، دبیر اول سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
64