نقش من چیست؟

جلسه اول از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی پردیس به استادی راهنما همسفر مژگان، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر شهناز با دستور جلسه شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متدDST روز سه‌شنبه ۲۳تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در مورد شیشه، تا امروز در جایگاه استادی صحبت نکرده بودم و با خودم فکر می‌کردم از کجا و چگونه باید شروع کنم. با خود می‌گفتم درباره شیشه چه چیزی می‌توان گفت؛ زیرا در کنگره ۶۰ اطلاعات کامل و جامعی درباره این ماده و تخریب‌های آن وجود دارد. اما سؤال اصلی برای من این بود که ما به عنوان همسفر، در برابر مصرف شیشه و سایر مواد مخدر صنعتی چه وظیفه‌ای داریم؟
حتی در روزهای اولی که وارد کنگره شده بودم، تصور می‌کردم اگر درباره تخریب‌های شیشه صحبت شود، ممکن است همسفران تازه‌وارد دچار ترس و نگرانی شوند. این موضوع همیشه در ذهنم بود، اما بعدها با مطالعه مطالب سایت و شنیدن صحبت‌های استادان متوجه شدم که همسفران می‌توانند با آگاهی و آرامش درباره این موضوع صحبت کنند و دانستن حقیقت نه‌تنها باعث ترس نمی‌شود، بلکه باعث شناخت و حرکت درست در مسیر درمان خواهد شد. امروز به این نتیجه رسیده‌ام که یک همسفر باید آگاهی لازم را داشته باشد. مادری که فرزندش مصرف‌کننده است، همسری که با یک مصرف‌کننده زندگی می‌کند یا هر فردی که با این مسئله درگیر است، حق دارد واقعیت‌ها را بداند. دانستن تخریب‌ها به معنای ناامیدی نیست؛ بلکه باعث می‌شود انسان مسیر درست را بهتر بشناسد.

وقتی همسفر وارد کنگره می‌شود و مشارکت‌ها و صحبت‌های استادان درباره شیشه و تخریب‌های آن را می‌شنود، نباید دچار ترس شود؛ بلکه باید امیدوار باشد، زیرا در مکانی قرار گرفته است که راه درمان را می‌شناسد و انسان‌های زیادی از همین مسیر به رهایی رسیده‌اند. وقتی راه‌های درمان را در کنگره ۶۰ می‌بینم، به این باور می‌رسم که اینجا مکانی امن و مطمئن است؛ جایی که یک مسافر با هر نوع ماده مصرفی و هر میزان تخریب می‌تواند به درمان برسد و همسفر نیز در کنار او به آرامش و امنیت دست پیدا کند. اما این امنیت چگونه به وجود می‌آید؟ با اجرای قوانین، کاربردی کردن آموزش‌ها و حرکت در مسیر فرمان و آموزش‌های آقای مهندس، تمام صحبت‌ها و آموزش‌های ایشان در راستای درمان اعتیاد، رسیدن به تعادل و ساختن انسانی بهتر است. زمانی که یک راهنما یا فردی که مسیر درمان را طی کرده است، درباره تجربیات خود، اعتیاد و تخریب‌هایی مانند شیشه صحبت می‌کند، هدف تنها انتقال تجربه و آگاهی است؛ تا همسفر و مسافر بتوانند مسیر را بهتر بشناسند و با دید بازتری حرکت کنند. تمام این آموزش‌ها در راستای درمان اعتیاد و رسیدن به آرامش بیان می‌شود.

در کنگره ۶۰ هدف اصلی درمان اعتیاد است و نباید مسائل جانبی مانند روابط کاری و مالی باعث دور شدن انسان از مسیر اصلی شود. ما اینجا هستیم تا آموزش بگیریم، درمان را بشناسیم و آن را در زندگی خود کاربردی کنیم. در مورد شیشه نیز باید بدانیم که برخی افراد تصور می‌کنند این ماده مانند سایر مواد است و تفاوت خاصی ندارد، در حالی که شیشه تخریب‌های بسیار عمیقی بر جسم و روان انسان وارد می‌کند. موادی مانند تریاک و مشتقات آن، هرچند آسیب‌زا هستند، اما دارای سابقه دارویی بوده‌اند؛ اما شیشه ماده‌ای است که تأثیرات مخربی بر سیستم عصبی، روان و تفکر انسان می‌گذارد. درمان شیشه به سادگی انجام نمی‌شود، زیرا تنها جسم انسان آسیب ندیده است؛ بلکه روان و نگرش فرد نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. به همین دلیل در کنگره ۶۰ درمان فقط به قطع مصرف محدود نمی‌شود، بلکه بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی فرد هم‌زمان مورد توجه قرار می‌گیرد. به یاد دارم زمانی که تازه وارد کنگره شده بودم، تصور می‌کردم وقتی مسافر مدتی سفر کند، همه چیز تمام می‌شود و مشکل به پایان می‌رسد. اما به مرور زمان و پس از کسب آموزش‌های بیشتر، متوجه شدم که درمان فقط درمان جسم نیست.

وقتی جسم انسان به تعادل می‌رسد، تازه مرحله دیگری آغاز می‌شود؛ مرحله‌ای که فرد باید روی روان، تفکر و جهان‌بینی خود کار کند تا تخریب‌هایی که مواد در ذهن و نگرش او ایجاد کرده‌اند، به‌تدریج از بین بروند. تفاوت کنگره ۶۰ با بسیاری از روش‌های دیگر همین است؛ در بیرون بیشتر صحبت از ترک است، اما در کنگره درمان واقعی جسم، روان و جهان‌بینی در کنار یکدیگر انجام می‌شود.
مصرف شیشه با سایر مواد تفاوت‌های زیادی دارد و آثار تخریب آن ممکن است حتی پس از قطع مصرف نیز برای مدتی باقی بماند. گاهی فرد پس از گذشت چند سال از سفر خود، وقتی به گذشته نگاه می‌کند، متوجه می‌شود بسیاری از رفتارها و حالات آن دوران، طبیعی نبوده است. شیشه می‌تواند باعث بی‌خوابی‌های طولانی، آشفتگی ذهنی و تغییرات زیادی در رفتار انسان شود. زمانی که فرد خواب و آرامش کافی ندارد، به مرور توان جسمی و روانی او کاهش پیدا می‌کند و این تخریب‌ها در زندگی شخصی و خانوادگی او نیز نمایان می‌شود. در چنین شرایطی این سؤال برای یک همسفر مطرح می‌شود که نقش من چیست؟  آیا باید به دلیل ترس از مصرف شیشه، مسافرم را رها کنم یا از او فاصله بگیرم؟ آموزش‌های کنگره به من یاد داد که وظیفه همسفر، ترسیدن یا تصمیم‌های عجولانه نیست؛ بلکه باید با آگاهی در کنار مسافر حرکت کند. همسفر باید آموزش بگیرد تا بداند چگونه همراه باشد، چگونه آرامش خود را حفظ کند و چگونه بدون دخالت‌های ناآگاهانه، نقش خود را در مسیر درمان ایفا کند. در این مسیر، راهنما و آموزش‌های آقای مهندس نقش بسیار مهمی دارند. راهنما مسیر درست را نشان می‌دهد و به ما می‌آموزد که چگونه رفتار کنیم و چگونه با مسائل برخورد صحیح داشته باشیم. کنگره زمانی در زندگی ما اثر واقعی می‌گذارد که آموزش‌های آن را زندگی کنیم، نه اینکه فقط در جلسات حضور داشته باشیم. تفاوت میان «کنگره آمدن» و «کنگره‌ای بودن» دقیقاً در همین نکته نهفته است؛ اینکه آموزش‌ها در رفتار، نگرش و سبک زندگی ما جاری شوند.

تقدیر از نگهبان جدید توسط نگهبان قدیم

تقدیر از دبیر جدید توسط دبیر قدیم

تجلیل از راهنمای تازه واردین خانم پریزاد

معرفی راهنمای لژیون ویلیام

مرزبانان کشیک: مسافر داوود و همسفر سولماز
تایپیست: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مژگان (لژیون دوم)
عکاس: همسفر همتا رهجوی راهنما همسفر مبینا (لژیون سوم)
ارسال‌: همسفر سولماز مرزبان خبری
همسفران نمایندگی پردیس