ساکاروچ؛ یکی شدن روح و جسم

جسم و جان یک واحد هستند و باید هر دو با هم میزان شوند. چنانچه در جسم یا روح ایرادی باشد، در دیگری انعکاس خوبی ندارد. این گونه مسائل، مجهول هستند و ما به دلیل این‌ که تعریف درستی از روح نداریم، هر دو را یکی می‌دانیم. انسان دارای دو بخش است؛ یکی صور آشکار و دیگری صور پنهان. منظور از صور آشکار همان جسم است و صور پنهان انسان، جان است که دارای عناوین مختلفی است. اگر جسم و روح را یکی در نظر بگیریم؛ پس باید همه با هم برابر باشند، در صورتی‌که این‌طور نیست.

هر یک از آن‌ ها دارای فطرتی هستند، پیشینه‌ای دارند، دارای تقدیری جداگانه هستند و هر کدام به لحاظ فهم و آگاهی در رتبه‌ای متفاوت قرار دارند؛ در نتیجه نمی‌توان گفت، نوزادانی که از مادر متولد می‌شوند، همه یکسان هستند. هنگامی که انسان می‌خواهد مشکلی‌ را حل کند یا بیماری را درمان کند، ابتدا باید آن مشکل یا بیماری را بشناسد، بعضی از بیماری‌ها؛ مثل اسکیزوفرنی یا مازوخیسم را نمی‌توان درمان کرد و دلیل نا‌توانی در درمان این بیماری‌ها عدم شناخت کافی بیماری است.

از دیدگاه آقای مهندس، اگر روح با جسم یکی شود، بیماری درمان می‌شود. در مورد اعتیاد نیز همین‌طور است. اگر روح دستور دهد که مواد مخدر مصرف نکند و جسم فرمان‌بردار باشد، فرد به بیماری اعتیاد گرفتار نمی‌شود. حال اگر جسم فرمان‌بردار نباشد و فرد در‌گیر بیماری اعتیاد شود؛ باید جسم را شناخته و با شناخت کافی از جسم باید به مرور درمان را انجام دهیم. انسان علاوه بر شناخت جسم و جان، باید بداند که سازندگی را اول از خودش شروع کند؛ یعنی اول ذهن و افکارش، بعد گفتارش و سپس رفتارش را اصلاح کند.

او باید چراغی باشد تا با نورش اطراف را روشن کند؛ مثل راهنماها، مرزبانان و ایجنت که علاوه بر این‌ که به مسائل خودشان و خانوادشان رسیدگی می‌کنند، به دیگران هم آموزش می‌دهند؛ حتی می‌توانند نوری تابنده‌تر باشند و دورتر‌ها را روشن کنند؛ مانند دیده‌بانانی که از شهر خود سفر می‌کنند تا به سایر شعب رسید‌گی کنند.

منبع: سی‌دی «ساکاروچ»
نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر حانیه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر حانیه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار