شیشه کاملاً قابل درمان است

شیشه یا کریستال، ماده‌ای سفید رنگ است که به دلیل شباهت ظاهری به تکه‌های یخ از آن با نام آیس یا کریستال یخ نیز یاد می‌شود. مهم‌ترین ترکیب این ماده مخدر، آمفتامین است؛ ماده‌ای که ریشه‌های تولید آن به جنگ جهانی دوم باز می‌گردد و زمانی از آن به عنوان دارویی برای سربازان استفاده می‌شد که مدت زمان بیشتری را بیدار بمانند و توانمندی بدنی و ذهنی بالاتری داشته باشند.  شیشه ماده‌ای بدون بو است که به چهار روش کشیدنی، تزریقی، قرص و از طریق بینی مصرف می‌شود و یکی از خطرناک‌ترین و ویرانگرترین موادمخدر مصرفی است که فرد مصرف کننده را به تاریک‌ترین نقطه‌ و بی‌نورترین جایگاه می‌برد. اگرچه شیشه در دسته‌بندی‌های علمی در گروه محرک‌ها قرار می‌گیرد؛ اما از دیدگاه آقای مهندس نه مخدر و نه محرک. بلکه یک مخرب است؛ درست مانند یک ترقه که اگر چه انفجار ایجاد می‌کند؛ اما نمی‌توان آن را با بمب اتمی مقایسه کرد و شیشه نیز همان قدر ویران‌گر است. 

تخریب‌های ناشی از شیشه به دو دسته آشکار و پنهان تقسیم می‌شوند؛ تخریب‌های آشکار شامل اختلال در عملکرد غده پروستات، همزمانی خروج ادرار و اسپرم، کوچک شدن بیضه‌ها، تضعیف قوای جنسی، ایجاد بوی بد بدن و آسیب‌های شدید کبدی است و تخریب‌های پنهان شامل مواردی نظیر حس تهاجم، توهمات شدید، پرخاشگری، بدبینی و اختلاف روانی است. اولین اثر شیشه، تأثیر مستقیم بر مغز و رفتار است؛ این ماده بردن بی‌رویه سطح دوپامین در مغز، انرژی کاذبی آزاد می‌کند که منجر‌به اسکیزوفرنی، توهم و اختلالات دو قطبی و سه قطبی می‌شود؛ به طوری که فرد در تنهایی خود به یک روان پریش تبدیل می‌گردد. 

علاوه بر این‌ شیشه سیستم ایمنی بدن را به شدت تضعیف می‌کند و باعث  بی‌خوابی، افسردگی و ایجاد زخم‌های  چرکین در انتهای روده بزرگ می‌شود. و مهم‌ترین موضوع رساندن این اطلاعات به جامعه حیاتی است؛ زیرا بسیاری از افراد به اشتباه فکر می‌کنند که شیشه اعتیادآور نیست و با همین باور نادرست، مصرف آن را آغاز می‌کنند؛ در حالی که میزان تخریب شیشه بسیار فراتر از سایر مواد مخدر است و تمرکز فرد را برای انجام هر گونه فعالیت روزمره از بین می‌برد. در کنگره۶۰ هر نوع اعتیاد اعم از مواد سنتی یا صنعتی راه درمان قطعی دارد. به لطف خداوند و با بهره‌گیری از روش آقای مهندس دژاکام، شیشه کاملاً قابل درمان است. کسانی که خواهان رهایی هستند؛ در کنگره۶۰ می‌توانند با استفاده از شربت اپیوم که دارویی آرام بخش است، از وضعیت دیوانگی خارج شده و پس از مدت ۱۰ تا ۱۱ ماه به درمان کامل و تعادل روانی برسند.
در پایان، به همسفران و مسافرانی که با شیشه دست به گریبان بوده‌اند یا هنوز در مسیر سفر درمان هستند، یک خدا قوت ویژه می‌گوییم که رنج و سختی‌های بسیاری را متحمل شده‌اند و این نوید را به این عزیزان می‌دهیم که پایان شب سیه، سپید است.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مهین (لژیون دهم)
عکاس و رابط خبری: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر مهین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون یازدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی دنا شهرضا