سقوط در تله کریستالی

ماده مخدر شیشه که در میان مصرف‌کنندگان با نام‌های آیس یا کریستال شناخته می‌شود، یکی از مخرب‌ترین مواد شیمیایی است که بر روان و جسم انسان اثر می‌گذارد. این ماده به دلیل ظاهر کریستالی و شبیه به تکه‌های ریز یخ یا نبات سفید، شیشه نامیده شده است.تولید آمفتامین‌ها به پیش از جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد.

در دوران جنگ این ماده به عنوان دارویی برای رفع افسردگی سربازان و افزایش سطح انرژی نیروهایی که باید شبانه‌روزی در نبرد می‌بودند و فرصت استراحت نداشتند تجویز می‌شد. اما با گذشت زمان و آشکار شدن عوارض شدید و اعتیادآور بودن آن کاربرد دارویی این ماده متوقف شد. با این حال سوداگران و تولیدکنندگان مواد مخدر تولید آن را در دستور کار قرار دادند تا از بازار سودآوری آن بهره‌مند شوند.

در ایران تقریباً از سال ۱۳۸۳ مصرف شیشه در نمودارهای آماری پدیدار شد و هر سال روند صعودی داشت تا اینکه به عنوان یکی از خطرناک‌ترین مواد پرمصرف شناخته شد. مصرف شیشه با تحریک شدید ترشح دوپامین در مغز آغاز می‌شود، اما پیامدهای آن بسیار هولناک است. مصرف‌کننده به تدریج وارد آستانه اختلالات شدید روانی مانند اسکیزوفرنی می‌شود، جایی که توهمات برای او به واقعیت تبدیل شده و دچار دوقطبی یا چندقطبی شدید می‌گردد.

دنیای درونی مصرف‌کننده شیشه به دیوانه خانه‌ای تبدیل می‌شود که در آن سیستم ایمنی بدن نیز به‌شدت مورد حمله قرار می‌گیرد. اختلال در عملکرد دریچه پروستات که منجر به دفع هم‌زمان ادرار و اسپرم می‌شود، تخریب کبد و بروز جوش‌های شدید پوستی، ایجاد عفونت‌های شدید در دستگاه گوارش به‌ویژه در روده‌ها، آتروفی (کوچک شدن) بیضه‌ها همراه با درد و تضعیف شدید قوای جنسی، از عوارض طولانی مدت و جسمی این ماده هستند.

برخی به اشتباه تصور می‌کنند چون شیشه فاقد مورفین است پس اعتیادآور نیست. این نگرش بسیار خطرناک و گمراه‌کننده است. تصور اینکه تنها مواد مشتق از تریاک اعتیادآور هستند، دنیا را به گمراهی کشانده است. طیف ترکیبات شیمیایی و طبیعی که در جسم انسان تولید می‌شوند به‌قدری گسترده است که هر ماده‌ای که تعادل طبیعی بدن را بر‌هم بزند منجر به اعتیاد می‌شود.

کنگره‌۶۰ با اطمینان ثابت کرده است که تمامی موادی که انسان را از تعادل طبیعی خارج می‌کنند  اعم از هروئین، تریاک، شیشه و الکل سیستم بدن را از تعادل خارج کرده و منجر به اعتیاد می‌شود. از دیدگاه کنگره‌۶۰، شیشه ماده‌ای بسیار قوی و خطرناک است و اعتیاد به آن در مقایسه با مواد سنتی نظیر تریاک، سنگین‌تر و پیچیده‌تر است.

باور بنیادین در کنگره‌۶۰ این است که هر نوع اعتیادی قابل درمان است. امروزه تعداد بسیاری از مصرف‌کنندگان شیشه در کنگره‌۶۰ به درمان قطعی رسیده‌اند و زندگی جدیدی را آغاز کرده‌اند. تنها راه رهایی از هر نوع اعتیادی که تعادل جسم و روان را بر هم زده باشد، در متد درمان قطعی کنگره‌‌۶۰ نهفته است.

ویرایش: همسفر سیمین، راهنما همسفر شبنم(لژیون چهارم)
ارسال: همسفر نجوا، راهنما همسفر هانیه(لژیون سوم)

همسفران نمایندگی گیلان