لقب شاخ‌دار به مصرف کنندگان شیشه

سلام دوستان سونا هستم یک همسفر:

شیشه شبیه به تکه‌های ریز یخ و یا ذره‌های ریز نبات سفید است، به این دلیل به آن شیشه گفته می‌شود. در اروپا و آمریکا به آن آیس می‌گویند. مهم‌ترین ترکیب این ماده مخدر آمفتامین است که سابقه تولید و مصرف آن به قبل از جنگ جهانی دوم می‌رسد که از این ماده برای بیدار ماندن سربازان در چندین شبانه روز استفاده می‌کردند تا به طور پیوسته مشغول نبرد بوده و سطح انرژی بالایی داشته باشند.

اکستازی قرصی است که از آمفتامین به دست می‌آید و به عنوان یک ماده انرژی‌زا در مهمانی‌ها و پارتی‌ها استفاده می‌شود. باعث می‌شود شخص انرژی‌های ذخیره شده در جسم خود را در یک شب و در حد اعلا استفاده کند و پس از آن شخص به طور قابل ملاحظه‌ای با کمبود انرژی مواجه می‌شود، همین امر کافی‌ست تا دوباره مصرف کند و پس از چندین مرتبه استفاده از قرص اکس به طرف شیشه روی آورده و متعاقب آن استفاده از دیگر مواد مخدر است.

مصرف شیشه عوارض بسیار خطرناکی دارد که اصلاً قابل مقایسه با مخدرهای سنگینی چون تریاک، شیره یا هروئین نیست. توهم شدید، سوءظن‌های بی‌مورد، خیره شدن به یک نقطه و رفتارهای بی‌پروا حاصل استفاده از شیشه است. فرد مصرف‌کننده در حالت خماری دست به حرکات جنون آمیزی می‌زند تا جایی که چنین رفتاری از دیوانگان زنجیری هم سر نمی‌زند. از عوارض طولانی مدت مصرف شیشه: آسیب‌های کبدی، جوش‌های صورت، بوی بد دهان، خرد شدن دندان‌ها، اختلال در عملکرد دریچه پروستات، کوچک شدن بیضه‌ها، ناتوانی جنسی، گاهی عقیم شدن و چندین موارد دیگر را می‌توان نام برد.

گفته می‌شود شیشه فاقد مرفین است؛ بنابراین مخدر نیست و اعتیاد ندارد در صورتی که طبق تحقیقات علمی، مشاهدات و تجربیات عینی در کنگره‌۶۰ هر ماده‌ای که مصرف آن انسان را از تعادل طبیعی خارج کند، روی سیستم ایکس او اثر می‌گذارد و باعث تخریب آن شخص و به طبع یک ماده اعتیاد آور محسوب می‌گردد. شیشه، اکستازی و موادی که در آزمایشگاه‌ها به صورت مصنوعی ساخته می‌شوند و انسان را از تعادل خارج می‌کنند آنتی ایکس محسوب می‌شوند که در مقایسه با تریاک و هروئین مخرب‌تر و خطرناک‌تر هستند. آقای مهندس حسین دژاکام این افراد را مصرف‌کنندگان شاخ‌دار نام نهاده‌اند. کسانی که مصرف شیشه دارند فقط در کنگره‌۶۰ آن هم با روش تدریجی DST و زیر نظر راهنمای کنگره‌۶۰ به درمان قطعی می‌رسند.

سلام دوستان زهرا هستم یک همسفر:

سابقه مصرف و تولید شیشه (آمفتامین) به قبل از جنگ جهانی دوم برمی‌گردد که برای رفع افسردگی در سربازانی که مشغول جنگ بودند به کار گرفته می‌شد و از آن زمان تا کنون از این ماده به عناوین، اسم‌های پیشرفته و جدید مثل اکستازی که باعث خوشی و سر مستی در مجالس و دورهمی‌ها می‌شود. چنین افرادی به خیال خود این تغییرات را از مصرف مواد می‌دانند و برای به دست آوردن حال خوب مجبورند دوباره مصرف کنند. در کنگره‌۶۰ با انجام مطالعات و تحقیقات، معلوم شد این حال خوب و انرژی به دست آمده از جسم است نه از مصرف مواد، اشخاصی که شیشه مصرف می‌کنند و بالطبع خانواده‌های آن‌ها ظاهر خسته و رنگ پریده‌ای دارند؛ چرا که گاه تا دو شبانه روز نمی‌خوابند، ساعت‌ها به یک نقطه خیره شده و در ذهن خود خیال پرواز از مکان بلند را دارند.

سردردهای شدید، بی‌قراری، لرزش و حرکات غیر عادی اعضای بدن از دیگر عوارض مصرف شیشه است. در اصل می‌توان نتیجه گرفت به سیستم ایکس و غدد شبه افیونی آن‌ها آسیب زیادی وارد شده و در نهایت سیستم خمر این افراد از جریان طبیعی خارج می‌شود، در این زمان ماده مخدر صنعتی حکم فرمانده را در تمام زندگی اجرا می‌کند. از این رو آقای مهندس حسین دژاکام رفتارهای آن‌ها را بدتر از دیوانگان زنجیری می‌داند و لقب شاخ‌دار را به این افراد داده‌اند. امروزه این مصرف‌کنندگان را در کلینیک‌ها با روش‌های سم‌زدایی و URD می‌خواهند درمان کنند؛ ولی در کنگره‌۶۰ می‌دانيم این مواد سم نیستند که با سرم و آمپول خارج شوند، بلکه این افراد در کنگره با روش DST و شربت اپیوم که روش جایگزینی تدریجی مواد مخدر خارجی است به تعادل و درمان می‌رسند. ما در این برهه از زمان شاهد درمان صدها و هزاران نفر هستیم که در کنگره‌۶۰ به همراه خانواده‌های خود به تعادل رسیده‌اند.

رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون سوم)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی الیگودرز