شیشه یکی از مخدرهای صنعتی است

همسفر مریم ( لژیون هفتم )

شیشه یک ماده بسیار خطرناک است که بعد از یک‌ مدت مصرف، به فرد حالت جنون و توهم دست می‌دهد. متأسفانه تخریب شیشه به‌حدی است که اگر مدام مصرف شود، به اندازه‌ چندین سال مصرف مواد مخدر سنتی تخریب ایجاد می‌کند.

شیشه به‌طور مستقیم روی مغز اثر می‌گذارد و میزان دوپامین مغز را یازده برابر بالا می‌برد، درصورتی‌که ماده مخدر تریاک تا چهار برابر میزان دوپامین مغز را بالا می‌برد، همین امر موجب می‌شود فرد مدت زمان کوتاهی انرژی داشته باشد و دوباره احتیاج به مصرف مجدد دارد.

آقای مهندس می‌فرمایند: بیشترین تخریب شیشه، روی ذهن و روان افراد مصرف‌کننده است در نتیجه باعث شک و بدبینی نسبت به اطرافیان می‌شوند. همیشه فکر می‌کنند افرادی در حال توطئه برای آن‌ها هستند و از هیچ‌کس ترس و واهمه‌ای ندارند، حتی از درگیری با پلیس هم ترس و واهمه‌ای ندارند. مهندس این افراد را مصرف‌کننده‌های شاخ‌دار یا زهر‌دار معرفی کرده‌ و می‌گویند: شیشه نه محرک و نه مخدر است بلکه ماده‌ای مخرب است.

مصرف شیشه به‌ دلیل درگیری جسمی و روانی راه درمان سختی را طلب می‌کند، خوشبختانه با درایت و زحمات آقای مهندس دژاکام راه‌ حل درمان شیشه در کنگره ۶۰ به روش DST و داروی OT کشف شده است و خدا را هزاران بار شکر که هزاران نفر با این روش به درمان قطعی رسیده‌اند.

همسفر مهین ( لژیون هفتم )

شیشه یک محرک بسیار قوی و خطرناک از مت آمفتامین محسوب می‌شود این ماده مخدر بسیار اعتیادآور است و معمولاً دود یا تزریق می‌شود. شیشه تأثیر بسیار قوی‌تری بر مغز نسبت به سایر اشکال مواد مخدر دارد به مغز فرد صدمه خواهد زد و اکثر صدمات وارده جبران ناپذیر هستند که در نتیجه بر احساس و فکر فرد تاثیر منفی و صدمات جدی به نورون‌های مغزی می‌زند که سبب افسردگی، بدگمانی، توهم، بی‌خوابی مفرط، کاهش اشتها، افزایش تمرکز با هوشیاری موقتی، احساس شادی یا سرخوشی شدید، افزایش میل جنسی، پرحرفی و فعالیت زیاد. اما این اثرات موقتی هستند و خیلی زود جای خود را به افسردگی و اضطراب، خشم و یا پارانویا می دهند.

علاوه برآسیب‌های مغزی، شیشه تخریب‌های جسمی و اجتماعی به همراه دارد و از نظر جسمی باعث پوسیدگی سریع دندان‌ها، لاغری شدید، مشکلات عروقی و ضعف سیستم ایمنی می‌شود.

همسفر آزاده ( لژیون هفتم )

شیشه یکی از خطرناک‌ترین مواد مخدر می‌باشد.

شیشه از نظر ظاهری و فیزیکی، شفاف، بی‌رنگ، بی‌‌بو و قابل حل در مایعات است. مهم‌ترین ترکیب این ماده، آمفتامین است. سابقه تولید و مصرف آمفتامین به زمان قبل از جنگ‌ جهانی‌ دوم بر‌می‌گردد که به عنوان یک دارو، برای بالا بردن سطح انرژی و بیدار نگه‌داشتن سربازان در جنگ استفاده می‌شد.

شیشه به‌طور مستقیم روی مغز اثر می‌گذارد و میزان دوپامین مغز را یازده برابر بالا می‌برد، درصورتی‌که ماده مخدر تریاک تا چهار برابر میزان دوپامین مغز را بالا می‌برد. همین امر موجب می‌شود فرد، مدت زمان کوتاهی انرژی داشته باشد و دوباره احتیاج به مصرف مجدد دارد.

مشخصات ظاهری فردی که مصرف‌کننده شیشه است؛ خشکی دهان، سردرد، فشارخون بالا، تعریق و حتی سکته مغزی می‌باشد. مصرف‌کننده شیشه، دچار عوارض روانی؛ مثل توهم و شخصیت دو قطبی می‌شود.

شیشه مثل بمب اتم در شهر وجودی انسان تخریب به‌وجود می‌آورد. تخریب شیشه به‌حدی زیاد است که یک سال مصرف مداوم آن به اندازه چندین سال مصرف مواد مخدر سنتی و طبیعی است. خدا را شکر می‌کنم که سال‌ها در کنگره ۶۰ راه درمان این مخدر قوی با روش DST و داروی OT پیدا شده است. با آرزوی این‌که کنگره ۶۰ در تمام دنیا جهانی شود و همه انسان‌های در بند مواد، آزاد و رها شوند.

همسفر معصومه ( لژیون هفتم )

اصولاً شیطان با استفاده از مواد مخدر انسان را از صراط مستقیم دور می‌کند و حکومت بدن را در دست می‌گیرد تا گوهر وجود انسان را به دست بیاورد.

شیشه هم یکی از مخدرهای صنعتی است که به شدت انسان را از تعادل خارج می‌کند و تخریب‌های زیادی در جسم و روان شخص وارد کرده و فرد را وادار می‌کند به خود و دیگران آسیب بزند و حتی با توهم‌هایی که دارد قتل انجام دهد.

اوایل که شیشه اختراع شده بود بر این باور بودند که شیشه اعتیاد ندارد و چون فرد را به مدت طولانی بیدار نگه می‌دارد در مواقع جنگ و بعدها دانشجویان در امتحان یا کار از آن استفاده می‌کردند و به مرور زمان شاهد تخریب فراوان شیشه شدند.

زندگی در کنار یک مصرف کننده شیشه بسیار سخت است اما در کنگره ۶۰ این نوع اعتیاد هم با متد Dst درمان می‌شود و آقای مهندس فرمودند: دیگر درمان شیشه از اهمیت خود افتاده چون خیلی راحت درمان می‌شود.

همسفر نرگس ( لژیون هفتم )

شیشه و مخدرهای جدید امروزه مشکل بزرگی در جامعه است. اعتیاد از زمان‌های دور قدمت دارد و حداقل فکر می‌کنم اعتیاد با مواد مخدر۵ و یا ۶ هزار سال سابقه دارد، با این تفاوت که مواد مخدر طبیعی در مزارع و زمین‌های کشاورزی کشت می‌شد و با مصرف آن افراد احساس لذت و سرخوشی می‌کردند ولی با گذشت زمان و گسترش زندگی شهر نشینی، پیشرفت فناوری و علم، مواد مخدر هم از این قاعده مستثنا نماند و لابراتورها و آزمایشگاه جای کشت در مزارع را گرفت.

از قدیمی‌ترین و اولین مواد مخدری که به صورت صنعتی داخل آزمایشگاه‌ها تولید شد، شیشه بود.

این ماده در سال ۱۸۸۷ در آلمان برای نخستین بار تولید شد که چند سال بعد جنگ جهانی دوم شروع شد و از شیشه برای آماده سازی سربازها برای جنگ، رفع خستگی و گرسنگی آن‌ها به کار می‌رفت.

از آن جایی که هرچیزی درحد تعادل خوب است با خارج شدن انسان‌ها از تعادل این مسئله به ضد خودش تبدیل شد و به صورت روز افزون گسترش پیدا کرد. که در بیست سال گذشته به فرموده آقای مهندس: سونامی شیشه وارد کشور شد. شیشه در اوایل دهه نود قربانیان فراوانی گرفت.

شیشه انرژی شخص را چند برابر می‌کند و با ترشح بیش از حد دوپامین باعث شادی مضاعف می‌شود و شخص احساس گرسنگی و تشنگی نمی‌کند و با مصرف شیشه مردمک چشم گشاد و چهره به زردی می‌گراید.

فرد مصرف کننده دچار توهم دیداری و شنیداری می‌شود و با اعتماد به نفس کاذب احساس تعقیب بودن دارد.

البته مثل ماده مخدرهای دیگر میزان تخریب و علائم مصرف در افراد مختلف متفاوت است.

مواد مخدر صنعتی بر خلاف مواد مخدر سنتی بلا فاصله روی جسم اثر می‌گذارد و به عبارتی یک راه کوتاه برای رساندن افراد به خواسته‌های کوتاه مدت خود است.

مواد طبیعی مثل تریاک چند ساعت زمان می‌برد تا اثر خود را روی یک فرد نشان دهد در صورتی که در مواد مخدر صنعتی مثل: شیشه، گل و حشیش این زمان کمتر از بیست دقیقه است، یعنی: بسیار سریع در جسم مصرف کننده واکنش نشان می‌دهد. 

آقای مهندس می‌فرمایند: مصرف کنندگان شیشه در کنگره ۶۰ به درمان رسیده‌اند و آمار و پرونده‌های آن‌ها به صورت مستند موجود است. خدارا هزاران بار شکر با دریافت آموزش‌های جهان‌بینی، تغییر نگاه و شناخت انسان و ماده مخدر اتفاقی برای این مصرف کنندگان رقم می‌خورد و این درمان به راحتی و به سهولت در کنگره ۶۰ انجام می‌شود.

همسفر شیدا ( لژیون هفتم )

اجزای مهم تشکیل دهنده شیشه یا کریستال آمفتامین، لئو و دکسترو است، که در جنگ جهانی دوم توسط آلمانی‌ها به سربازها داده می‌شد تا سطح انرژی و خواب آن‌ها را برای جنگ‌های طولانی مدت بالا نگه دارند.

آمفتامین‌ باعث اختلالات در هواس دیداری یا شنیداری در فرد مصرف کننده می‌شود به گونه‌ای که بدن را از تعادل طبیعی خارج می‌کند شاید در اوایل مصرف باعث لذت شود اما پس از مصرف طولانی مدت باعث عوارضی چون خستگی، افسردگی، عفونت دهان و دندان، سرطان ریه و بی‌خوابی می‌شود. آقای مهندس در صبحت‌هایشان اشاره کردند که سونامی شیشه در راه است و شیشه نه محرک است و نه مخدر بلکه یک مخرب واقعی است. 

یکی از مهم‌ترین تخریب‌های شیشه توهمات بسیار شدید است به گونه‌ای که ممکن است فرد مصرف کننده به خود و اطرافیان خود صدمه وارد کند حتی باعث خودکشی در فرد مصرف کننده می‌شود، که این مسئله به صورت کامل به روش DST و با شربت OT که توسط آقای مهندس دژاکام کشف شد باعث می‌شود تا فرد مصرف کننده به درمان برسد و در کنار جسم، روان او نیز به تعادل برسد زیرا؛ مصرف شیشه باعث تخریب جسم یا شهر وجودی فرد مصرف کننده می‌شود.

یکی از ضلع‌های درمان روان، جهان‌بینی است.

منبع: اپلیکیشن دژاکام 

رابط خبری: همسفر شیدا رهجوی راهنما همسفر فرشته( لژیون هفتم )

ویرایش و ارسال: همسفر وجیهه نگهبان سایت 

نمایندگی همسفران ساوه