
برداشت از سیدی «مسئولیت» استاد امین
سلام دوستان حسن هستم یک مسافر، استاد امین در این سیدی، انسان را به زمینی تشبیه کردند که نیاز به شخم زدن دارد؛ زیرا ممکن است این زمین پر از تختهسنگ و موانع باشد و صاف و هموار نباشد. برداشت من این است که در طول سفر باید جهانبینی را بیاموزم و از ضدارزشها فاصله بگیرم. همانطور که استاد فرمودند، بعضی از زمینها بسیار حاصلخیز هستند، اما پر از تختهسنگاند. این یعنی من باید روی خودم بسیار کار کنم تا بتوانم خسارتهای گذشته را جبران کنم.
ما با پشت سر گذاشتن چهار وادی اول، خود را برای مسئولیتپذیری آماده میکنیم و در وادی چهارم آموزش میگیریم که نباید مسئولیت زندگی و اعمال خود را بر گردن دیگران بیندازیم. انسان بدون تلاش نمیتواند به جایگاه یا هدفی دست پیدا کند. ما زمانی میتوانیم از دیگران عذرخواهی کنیم که به درجهای از پختگی رسیده باشیم.
این موضوع را در وادی سوم آموزش گرفتیم و در وادی چهارم نیز مسئولیتپذیری را میآموزیم. من نباید مسئولیت اشتباهات خود را به گردن دیگران بیندازم. تا زمانی که خواستههای نفس خود را با کمک جهانبینی اصلاح نکنم، هیچ تغییر واقعی در من ایجاد نخواهد شد و تزکیه و پالایشی نیز صورت نخواهد گرفت.
پس باید با تلاش و پشتکار، از سختیها عبور کنم تا فرآیند تزکیه و پالایش در من شکل بگیرد. در پایان، استاد فرمودند: «بالاترین جادو، عشق است که خرابیها را میسازد.» من از این جمله نتیجه میگیرم که باید محبت کردن را بیاموزم و آن را در تمام مراحل زندگی به کار بگیرم؛ زیرا از محبت، خارها گل میشوند.
نگارش: مسافر حسن ل۴
تایپ: مسافر شهریار ل۱۴
تنظیم و ارسال: مسافر جواد ل14
- تعداد بازدید از این مطلب :
109