شیشه به روش DST درمان می‌شود

هشتمین جلسه از دوره سیزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی جهانبین شهرکرد؛ به استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر محمد، نگهبانی مسافر صادق و دبیری مسافر بهرام، با دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» در تاریخ ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، محمد هستم یک همسفر.

خدا را شکر می‌کنم بابت این‌که اجازه می‌دهد در جلسات کنگره ۶۰ حضور داشته باشیم، خدمت کنیم و آموزش بگیریم. دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» می‌باشد.

در دسته‌بندی‌های رایج، شیشه را جزو مواد محرک طبقه‌بندی می‌کنند؛ اما جناب مهندس دیدگاه متفاوتی دارند و معتقدند شیشه نه محرک است و نه مخدر، بلکه یک مادهٔ «مخرب» است؛ و به نظر من هم دقیقاً همین‌طور است.

تاریخچه رواج مصرف شیشه به دوران جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد؛ زمانی که سربازان برای افزایش انرژی، کاهش نیاز به خواب و توانایی ادامه نبرد از آن استفاده می‌کردند. این ماده به‌تدریج گسترش یافت و امروزه به معضلی بزرگ تبدیل شده که آسیب‌های اجتماعی گسترده‌ای نظیر افزایش درگیری‌ها و شیوع بیماری‌های عفونی را به همراه داشته است.

در سال‌های گذشته، آقای مهندس در برنامه‌های تلویزیونی با مصرف‌کنندگان شیشه گفت‌وگو می‌کردند. یکی از آن افراد تعریف می‌کرد که در حالت توهم، سرِ فرزند خود را بریده و در فریزر گذاشته بود و زمانی که از آن حالت خارج شد، تازه متوجه فاجعه‌ای که به بار آورده بود، شد. این نشان می‌دهد شیشه چنان تخریبی در وجود انسان ایجاد می‌کند که برای یک فرد عادی باورکردنی نیست.

نکته جالبی که در این زمینه وجود دارد، موضوع «هاله تابان» است. هر انسانی میدان انرژی یا سپری به نام هاله تابان در اطراف خود دارد که از او محافظت می‌کند. مصرف‌کننده شیشه به مرور باعث سوراخ شدن این هاله می‌شود و سیگنال‌های مزاحم وارد ذهن او می‌گردند. برای نمونه، فردی تعریف می‌کرد در توهم خود، مأموران پلیس را می‌دیده که از پریز برق بیرون می‌آیند و حتی روی پریزها چسب می‌زد تا آن‌ها وارد نشوند! این توهمات برای خودِ فرد کاملاً واقعی است؛ مثل کسی که ساعت‌ها وقت صرف تمیز کردن درزهای کاشی می‌کرد، چون تصور می‌کرد کسی از میان آن‌ها نگاهش می‌کند.

می‌خواهم بگویم که بیرون از کنگره، کمتر کسی باور دارد شیشه درمان‌پذیر باشد. خودِ من تا پیش از ورود به کنگره، فکر می‌کردم مصرف شیشه کاملاً برگشت‌ناپذیر است؛ اما اینجا نمونه‌ها و الگوهای بسیاری را دیدم که امروز با حال خوش به زندگی بازگشته‌اند.

نام علمی شیشه «مت‌آمفتامین» است و برخلاف تصور، هیچ مشتقاتی از مورفین ندارد. در کنگره، درمانِ قطعی تمامی مواد با متد DST و راه‌اندازی مجدد «سیستم ایکس» انجام می‌شود. آقای مهندس با اطمینان کامل تأکید می‌کنند که راه درمان شیشه را یافته‌اند و جای هیچ نگرانی نیست. الگوهای موجود در کنگره، حتی کسانی که مصرف کریستال، کیمیکال، ال‌اس‌دی، ماشروم یا DMT داشته‌اند، گواه این ادعا هستند. ما نمونه‌های عینی و زنده‌ این درمان‌ها را اینجا می‌بینیم.

کنگره این مسیر را برای ما هموار کرده است تا دیگر جایی برای ترس و ناامیدی باقی نماند. از جناب مهندس صمیمانه سپاسگزارم که این بستر ارزشمند را برای بازگشت ما به زندگی فراهم کردند.

از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید، از همه شما سپاسگزارم.

نگارنده: همسفر ابوالفضل 

عکاس: مسافر افشین لژیون ۳

ویراستار و تنظیم: مسافر مهدی لژیون۶

ارسال: مرزبان خبری مسافر وحید

نمایندگی جهانبین شهرکرد/مسافران