کلیدی برای قفل‌های سخت

تعدادی از رهجویان لژیون هشتم نمایندگی آکادمی در خصوص دستور جلسه «تخریب شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» این‌گونه نوشتند:

همسفر مهین:

تا پیش از ورودم به کنگره تصور می‌کردم اعتیاد هیچ درمانی ندارد؛ چون برادر من از ۱۸ سالگی مصرف‌کننده مواد مخدر بود. ما راه‌های زیادی برای درمان او امتحان کردیم اما بی‌فایده بود. زمانی که او را به کمپ یا هر NGO دیگری می‌بردیم، بعد از یک یا دو ماه ترک، مجدداً به سمت مواد برمی‌گشت و هر بار یک ماده جدید به مصرفش اضافه می‌شد. بعد از مصرف تریاک، به مصرف شیشه پناه برد و با مصرف این ماده چندین شبانه‌روز خواب نداشت. وقتی هم که می‌خوابید تا مدت زیادی بیدار نمی‌شد و زمانی که از خواب بیدار می‌شد و اثر مواد از بین می‌رفت، احساس خستگی، سردرد شدید و بی‌قراری داشت؛ اما وقتی موادش را مصرف می‌کرد با انرژی زیاد برمی‌گشت.

این ماده ذاتاً انرژی ندارد؛ بلکه انرژی ذخیره‌شده در جسم او را به‌یک‌باره آزاد می‌کرد. بعداً به این موضوع پی بردم که مصرف تریاک او تبدیل به مصرف شیشه شده و مطمئن شدم نشئگی شیشه شبیه هیچ ماده مخدر دیگری نیست. برادرم گمان می‌کرد چون شیشه مرفین ندارد، پس اعتیادآور نیست؛ در صورتی‌که اعتیاد به شیشه بسیار سنگین‌تر و خطرناک‌تر از مواد مخدر شناخته‌شده است. در حال حاضر برادرم بعد از سال‌ها مصرف شیشه دچار توهم و اسکیزوفرنی شده است و در شهر وجودش چنان تخریبی ایجاد شده که گویی یک بمب اتمی در آن منفجر شده است.

هر زمان که دچار توهم می‌شود، احساس می‌کند کل بدنش را حشرات احاطه کرده‌اند و با شعله فندک شروع به سوزاندن آن‌ها و پوست بدنش می‌کند تا به قول خودش حشرات را از بین ببرد. مصرف شیشه بیشتر از هر ماده مخدر دیگری روی مغز تأثیر می‌گذارد و سیستم ایکس را از تعادل خارج می‌کند. برادرم در حال حاضر رفتارهای عجیب و بسیار نگران‌کننده‌ای از خودش نشان می‌دهد، نه‌تنها خواب و بیداری‌اش تغییر کرده؛ بلکه میل به غذا هم ندارد، چون گیرنده‌ها عمل نمی‌کنند.

شیشه یک ماده مخدر و مخرب است و مهم‌ترین ترکیب این ماده مخدر آمفتامین بوده که به‌صورت دودی یا خوراکی به‌وسیله پایپ مصرف می‌شود. فرد در اوایل مصرف شیشه بانشاط و صمیمی می‌شود؛ اما به‌مرور زمان شخص را از پا می‌اندازد و میزان دوپامین را در بدن به‌شدت بالا می‌برد. از عوارض شیشه اختلال در مسائل جنسی و بدبینی‌های شدید است و به همین دلیل رفتارهای خطرناکی از این افراد سر می‌زند. آقای مهندس مصرف‌کنندگان شیشه را جزو مصرف‌کنندگان «شاخ‌دار یا زهردار» می‌داند؛ چون مصرف آن انسان را از تعادل طبیعی خارج می‌کند و مستقیماً روی سیستم ایکس یا سیستم تولیدکننده مخدرهای طبیعی بدن اثر می‌گذارد و باعث تخریب آن‌ها می‌شود.

اعتیاد در جهان کنونی مانند یک قفل است و این قفل باید باز شود و خوشبختانه در کنگره۶۰ کلید آن پیدا شده است. در کنگره، مصرف‌کنندگان شیشه با روش DST و با داروی OT به درمان و رهایی می‌رسند؛ به امید روزی که مصرف‌کنندگان مواد مخدری که هنوز راه کنگره را پیدا نکرده‌اند، اذن ورود به کنگره۶۰ را بیابند و به درمان برسند.

همسفر سهیلا:

شیشه یکی از مواد مخدر صنعتی خطرناک است که در قرن بیستم رواج پیدا کرد. این ماده خطرناک در لابراتوار ساخته می‌شود. مصرف این ماده آسیب‌های بی‌شماری به افراد می‌رساند. این ماده مخرب به‌حدی بی‌رحمانه در بدن واکنش نشان می‌دهد. افرادی که این ماده را استفاده می‌کنند گاهی تا چند شبانه‌روز نمی‌خوابند و می‌توان گفت: «بزرگ‌ترین تخریب شیشه که مصرف‌کنندگان با آن دست‌وپنجه نرم می‌کنند، گم کردن تایم خود و جابه‌جا شدن شب و روز آن‌ها می‌باشد».

این موضوع کل زندگی آن‌ها را مختل می‌کند و خانواده را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. از دیگر تخریب‌های این ماده توهم شدید و حرکت‌هایی بی‌پروا مانند پریدن از ارتفاع است؛ چه‌بسا افراد زیادی به همین دلیل جان خود را از دست داده‌اند. اوایل ورود این ماده خطرناک، مصرف‌کنندگان اعتقاد داشتند که شیشه به‌علت عدم وجود مورفین در آن، اعتیاد ندارد. اما به‌مرور زمان با گسترش بیشتر این ماده در سطح دنیا، عوارض وحشتناک استفاده از آن که خیلی بیشتر از مخدرهای سنتی بود نمایان شد و این موضوع به‌جایی رسید که تمام متخصصان که درباره اعتیاد صاحب‌نظر بودند، متفق‌القول به این نتیجه رسیدند که شیشه درمان ندارد؛ اما به لطف خدا و تلاش‌های آقای مهندس، شیشه این ماده خانمان‌سوز در کنگره قابل درمان است. افراد زیادی خواهان رهایی از دام این مخدر خطرناک و شروع زندگی دوباره‌ای هستند. به امید روزی که جهان عاری از هرگونه موادمخدر شود و همه انسان‌های دنیا به آرامش برسند.

رابط خبری: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر عقیق (لژیون هشتم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی آکادمی