پایان کابوس شیشه و مخدرهای جدید

جلسه دوازدهم از دوره یازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "درمان شیشه و مخدرهای جدید با متد DST" به استادی مسافر حسینعلی، نگهبانی مسافر محمدرضا و دبیری مسافر علی اکبر یکشنبه 21 تیر 1405 ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکرم که بار دیگر توفیق حضور در این جلسه و فرصت خدمت را نصیب من کرد. حضور خداوند را در این مکان به‌خوبی احساس می‌کنم و از بنیان‌گذار محترم کنگره ۶۰، مهندس دژاکام، ایجنت محترم و تمامی خدمتگزارانی که زمینه آموزش و خدمت را برای ما فراهم کرده‌اند، صمیمانه سپاسگزارم.
دستور جلسه امروز «درمان شیشه و مخدرهای جدید با متد DST» است؛ موضوعی بسیار مهم که با زندگی بسیاری از انسان‌ها و خانواده‌هایشان گره خورده است.

در کنگره ۶۰ یاد می‌گیریم که برای رسیدن به درمان، باید عنوان‌ها، دانسته‌ها و باورهای قبلی خود را پشت درِ کنگره بگذاریم، به آموزش‌ها اعتماد کنیم و با گوش‌به‌فرمانی از راهنما و قوانین کنگره، مسیر درمان را طی کنیم. تا زمانی که بخواهیم با تفکرات گذشته حرکت کنیم، رسیدن به درمان واقعی دشوار خواهد بود.
شیشه و سایر مخدرهای صنعتی از مخرب‌ترین مواد شناخته‌شده هستند. شیشه که در برخی کشورها با نام «آیس» شناخته می‌شود، ظاهری شبیه تکه‌های شیشه یا بلورهای یخ دارد و ماده مؤثره اصلی آن «مت‌آمفتامین» است.

در جنگ جهانی دوم، از این ماده برای افزایش هوشیاری و کاهش خستگی سربازان استفاده می‌شد؛ اما پس از مدتی مشخص شد که مصرف آن عوارض بسیار خطرناک و جبران‌ناپذیری دارد. با وجود این، امروزه تولید و توزیع آن در سطح گسترده‌ای ادامه دارد و متأسفانه افراد زیادی را گرفتار کرده است. در کشور ما نیز ابتدا در اوایل دهه ۱۳۸۰ قرص اکستازی رواج پیدا کرد و آثار مخرب آن را همه مشاهده کردند. با کاهش مصرف آن، ماده‌ای خطرناک‌تر به نام شیشه وارد بازار شد. مهندس دژاکام از همان سال ۱۳۸۶ هشدار دادند که «سونامی شیشه» در راه است؛ هشداری که با گذشت زمان، صحت آن کاملاً آشکار شد. افزایش قتل‌های خانوادگی، خشونت‌های شدید و جنایت‌های هولناک، تنها بخشی از پیامدهای مصرف این ماده مخرب بود که بارها در اخبار و رسانه‌ها شاهد آن بوده‌ایم.

مصرف شیشه علاوه بر تخریب شدید جسم، روان و جهان‌بینی، عوارض فراوانی مانند کاهش شدید وزن، آسیب‌های پوستی، اختلالات روانی، توهم، سوءظن، پرخاشگری و آسیب به سیستم‌های مختلف بدن را به همراه دارد. فرد مصرف‌کننده به‌تدریج از واقعیت فاصله می‌گیرد و ممکن است رفتارهایی از او سر بزند که در حالت عادی هرگز قابل تصور نباشد.
نکته جالب این است که بسیاری از مصرف‌کنندگان شیشه تصور می‌کنند تریاک اعتیادآور است و از آن دوری می‌کنند، در حالی که خود گرفتار ماده‌ای شده‌اند که وابستگی و تخریب آن به‌مراتب شدیدتر است.

اما پیام امیدوارکننده کنگره ۶۰ این است که هیچ مصرف‌کننده‌ای غیرقابل درمان نیست. هر ماده‌ای که انسان را از تعادل طبیعی خارج کند؛ از جمله شیشه، الکل، قرص‌های روان‌گردان، متادون و سایر مخدرهای جدید، با روش صحیح قابل درمان است.
مهندس دژاکام می‌فرمایند که درمان مصرف شیشه با متد DST و داروی OT در کنگره ۶۰ کاملاً امکان‌پذیر است و حتی در بسیاری از موارد، از درمان مصرف تریاک نیز آسان‌تر انجام می‌شود؛ زیرا در این روش، جسم، روان و جهان‌بینی به‌صورت هم‌زمان مورد توجه قرار می‌گیرند و درمان به‌صورت اصولی و ریشه‌ای انجام می‌شود.

امیدوارم همه افرادی که در دام شیشه و سایر مواد مخدر گرفتار هستند، با کنگره ۶۰ آشنا شوند، وارد مسیر درمان شوند و مانند هزاران نفر دیگر، طعم واقعی رهایی و زندگی سالم را تجربه کنند.

نگارش و عکس : مسافر مجتبی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)