شیشه و تخریب‌های آن

همسفر نسرین:

شیشه افیونی و ویرانگر است که تخریب‌های غیرقابل جبرانی بر جا می‌گذارد. این ماده‌ی روان‌گردان روی مکانیزم‌های مغز به صورت مستقیم تاثیر می‌گذارد و انسان را از تعادل طبیعی خارج می‌کند و کاملا به ورطه هلاکت می‌رساند.

در صورت استفاده پیاپی، شخص نه چیزی می‌خورد و نه می‌خوابد. بعد از مدت طولانی فرد دچار افسردگی و خستگی می‌شود و دیگر احساس لذت به وی دست نمی‌دهد و همچنین باعث تخریب دستگاه تنفسی شده و به ریه‌ها آسیب زیادی وارد می‌کند؛ حتی باعث از کار افتادن بخش زیادی از ریه‌ها می‌شود و درنهایت منجر به سرطان ریه می‌شود و چون گیرنده‌ها عمل نمی‌کنند، تمام آبادی‌ها به خرابی‌ها تبدیل می‌شوند.

متاسفانه تخریب شیشه به حدی زیاد است که یک سال مصرف مداوم آن به اندازه چندین سال مصرف مواد مخدر سنتی و طبیعی است؛ ولی خوشبختانه تنها درمان موفق روش DST است که با دستان پرتوان آقای مهندس ابداع شد و انسان‌های زیادی را از این مشکل نجات داد. به امید روزی که کنگره در تمامی دنیا، جهانی شود و همه انسان‌های دربند و گرفتار از این آتش خانمان‌سوز رهایی یابند.

همسفر معصومه:

مصرف شیشه که ماده صنعتی و شیمیایی است به علت وجود پاپاورین در آن منجر به افزایش دوپامین در مغز شده و علاوه‌بر اختلال در آن باعث توهم‌های دیداری و شنیداری می‌گردد. به طور کلی تخریب‌ها و آسیب‌های مصرف شیشه شامل جسم، روان و جهان‌بینی است.

تخریب جسم: آسیب به سیستم ایمنی بدن، پوکی استخوان، پیری زودرس
آسیب‌های روانی: مصرف مداوم شیشه منجر به بیماری عصبی و روانی حاد مانند پارکینسون، دوقطبی و از بین رفتن حافظه کوتاه مدت و بلند مدت می‌گردد.
آسیب در زمینه جهان‌بینی: باعث سوءظن به اطرافیان و دیگران، گوشه‌گیری و در ادامه به جنون ختم می‌شود.

اما خوشبختانه سال‌ها است در کنگره۶۰ راه درمان این مخدر قوی و خطرناک با روش DST و داروی OT است که به دستان پرتوان آقای مهندس ابداع شده و انسان‌های زیادی را از خاکسترنشینی نجات داده است.

همسفر سمیرا:

متاآمفتامین مخدری است که با نام شیشه یا کریستال شناخته می‌شود. این ماده مخدر بسیار وحشتناک‌تر و خطرناک‌تر از آن چیزی هست که در افکار می‌گنجد. یک محرک بسیار قوی سیستم عصبی مرکزی با قدرت اعتیادآور بسیار بالا.

بیماری اعتیاد یک بیماری مزمن و پیش‌رونده است که ما امروزه با آموزش‌های کنگره۶۰ معتقد هستیم کاملا قابل درمان است. در تقسیم‌بندی مواد مخدر، شیشه را در قسمت محرک‌ها قرار داده‌اند ولی به اعتقاد آقای مهندس کریستال جزء مخدرها است نه مواد محرک، بلکه می‌توان گفت جزء مواد مخرب است.

سربازان در جنگ‌جهانی دوم برای اینکه بیدار بمانند متاآمفتامین یا همان شیشه را مصرف می‌کردند تا بهتر بجنگند و بیدار بمانند درصورتی که بعد از مدتی روی آن‌ها تاثیر گذاشت و به مصرف مداوم این مواد روی آوردند.

این ماده مخدر باعث می‌شود که بعد از مصرف انسان حالت طبیعی بدن خود را از دست بدهد و حتی چند شبانه روز بیدار بماند و خواب شب را نداشته باشد.
آقای مهندس از این مواد به عنوان غول بی‌شاخ و دم یاد می‌کند که حتی برای افرادی که در کنار این‌ها زندگی می‌کنند آسیب‌زننده است و باعث تخریب روان و جهان‌بینی می‌شود.

رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر آیدا رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون ششم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایران