گاهی انسان آنقدر در تاریکیِ اعتیاد فرو میرود که دیگر راهی برای بازگشت نمیبیند؛ اما کنگره ۶۰ به من آموخت که حتی عمیقترین تاریکیها نیز با نور آگاهی از بین میروند. من شاهد بودم که شیشه و مخدرهای جدید، شاید در ظاهر قدرت و لذتی کاذب به انسان بدهند؛ اما در حقیقت، آرامآرام جسم، روان و جهانبینی او را تخریب میکنند و او را از خود، خانوادهاش و زندگی واقعی دور میسازند. شناخت این تخریبها، نخستین گام برای پیشگیری و درمان است. وقتی آگاهی افزایش پیدا کند، انتخابها نیز درستتر میشوند. متد DST ثابت کرده است که با صبر، آموزش و حرکت درست، حتی مصرفکننده شیشه نیز میتواند به تعادل و آرامش برسد.
روزی که قدم به کنگره ۶۰ گذاشتم؛ شاید هنوز باور نداشتم که میشود دوباره از نو شروع کرد. با کولهباری از خستگی آمده بودم؛ اما آرامآرام یاد گرفتم که هیچ تاریکی، همیشگی نیست. کنگره برای من فقط یک مکان نیست؛ مدرسهای است که در آن آموختم تغییر، از شناخت آغاز میشود و با صبر و عمل به ثمر مینشیند. اینجا فهمیدم که هر قدم کوچک، اگر در مسیر درست برداشته شود، میتواند سرآغاز یک زندگی تازه باشد. در این مسیر، دستهایی را دیدم که بیهیچ چشم داشتی مرا یاری کردند و انسانهایی را شناختم که با عشق، تجربه و آموزش، چراغ راه دیگران شدند. امروز اگر لبخندی بر لب دارم، حاصل همان امیدی است که روزی در دل من کاشته شده بود.
امروز خدمت در سایت فرصتی است تا با نوشتن، مطالعه و به اشتراک گذاشتن آموختهها، سهم کوچکی در رساندن پیام امید و درمان به دیگران داشته باشیم. امیدوارم بتوانیم با خدمت خالصانه، چراغی هرچند کوچک در مسیر رهایی انسانها باشیم. سپاسگزارم از تمام کسانی که به من آموختند میتوان به جای قضاوت، دست یاری دراز کرد و به جای ناامیدی، بذر امید کاشت. آرزو میکنم هر رهجویی که پا به این مسیر میگذارد، روزی طعم شیرین رهایی، آرامش و خدمت را بچشد. باشد که همیشه در مسیر دانایی، محبت و خدمت، استوار و سربلند بمانیم.
نویسنده: همسفر زهرا، رهجوی راهنما همسفر زینت (لژیون سوم)
رابط خبری: همسفر صنم، رهجوی راهنما همسفر زینت (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر سمانه، رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)، دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
29