ناخالصی های زمین وجودی خود را از بین ببریم

جلسه پنجم از دور هجدهم از سری کارگاه‌های آموزشی مسافران و همسفران نمایندگی جواد گلپایگان با استادی مسافر محسن و نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر علیرضا (قضاوت وجهالت)در روز پنجشنبه ۱۸تیر ماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۶ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محسن  هستم، یک مسافر

خداوند بزرگ را شاکرم که به من فرصت داد تا در این جایگاه قرار بگیرم. دستور جلسه این هفته «قضاوت و جهالت »می‌باشد.

اگر به نوشتارهای کنگره ۶۰ دقت کنیم نگهبان کنگره ۶۰ می‌گوید :ما از دست نیرومندترین دشمن خودمان که جهل و ناآگاهی خودمان است به خداوند پناه می‌بریم؛ در نتیجه اگر به این قضیه خوب دقت کنیم متوجه می‌شویم که تمام مشکلاتی که برای ما به وجود می‌آید از جهل و ناآگاهی خود ما است.

شاید ابتدا نسبت به کلمه جهل احساس خوبی نداشته باشیم، اما از نظر من کلمه جهل از بی‌خبری می‌آید؛ زیرا در مقوله جهل من از خود افکار و اعمالی را انجام می‌دهم که از نتیجه آن ناآگاه هستم که در دراز مدت برای من مشکلاتی را به وجود می‌آورند.

هرجا مقوله جهالت وجود داشته باشد کلمه‌ای به نام قضاوت در قالب همزاد در کنار آن قرار می‌گیرد. متاسفانه قضاوت کردن برای ما یک کار عادی شده است ،به طور مثال از صبح که از خواب بیدار می‌شویم اعضای خانواده خود را قضاوت می‌کنیم و به خیابان بازار و تمام اطرافیان خود می‌رسیم.

هنگامی که می‌خواهیم یک سیستم را مورد قضاوت قرار دهیم، ابتدا به نکات منفی او فکر می‌کنیم و بعد او را مورد قضاوت قرار دهیم. ما در مقوله قضاوت از یک صفت ناپسند؛ یعنی تجسس کردن استفاده می‌کنیم و وارد حریم شخصی دیگران می‌شویم و جستجو و کنکاو می‌کنیم تا کم و کاستی‌های یک فرد را پیدا کنیم و بر اساس اطلاعاتی ناقص و غلط آن شخص را مورد قیاس قرار می‌دهیم و خود را در درجه بالاتر و عاری از هرگونه مشکل قرار می‌دهیم و صفاتی که از جنس کینه و نفرت هستند در درون خود شعله ور می‌کنیم تا یک شخص را مورد قیاس قرار دهیم،

به طور مثال می‌بینیم که وضع مالی یک نفر خوب است و با خود تصور می‌کنیم از راه دزدی خانه و یا ماشین خریده است.

ما در قضاوت کردن افراد را محکوم می‌کنیم و این گونه است که حکم صادر می‌کنیم، اما به این کار بسنده نمی‌کنیم و در قالب قاضی قرار می‌گیریم و آن را اجرا می‌نماییم؛ یعنی وقتی یک نفر را قضاوت کردیم حالا در قالب یک مجری از او غیبت می‌کنیم. همانطور که می‌دانید در دین ما غیبت کردن یک عمل ناپسند و منفور است در وادی پنجم از غیبت کردن با عنوان یک دیوار شکسته یاد می‌کند که از مصالح نامرغوبی مانند حسادت و کینه درست شده است، به گونه‌ای که ما یک بنا از این مصالح نامرغوب می‌سازیم و در زیر این بنا می‌نشینیم بدون اینکه بدانیم روزی ممکن است بر سر ما فرو بریزد.

دکتر امین دژاکام در فایل صوتی قضاوت می‌فرماید: در قضاوت کردن یک جنگ اتفاق می‌افتد که این جنگ خانمان سوزتر از جنگی است که با توپ و تانک و موشک است؛ زیرا جنگی که پس از توپ و تانک و موشک باشد بعد از پایان جنگ خرابی‌ها تبدیل به آبادانی می‌شود ،اما کسی که مورد قضاوت قرار می‌گیرد چون این آسیب در قسمت صور پنهان می‌باشد هیچ‌گاه قابل اصلاح شدن و برگشت پذیر ناپذیر است. ما در کنگره ۶۰ معتقد هستیم که کائنات و نظام هستی هوشمند است؛ در نتیجه اگر کسی را قضاوت کنیم باید به دنبال نتیجه آن باشیم و پاسخ سیستم کائنات به قضاوت کردن این است که پس از مدتی سیستم ایمنی جسم ما ضعیف می‌شود دچار بیماری‌های ناشناخته خواهیم شد که در اینجا با خود می‌گوییم چرا این بیماری برای من اتفاق افتاده است؟ اما این بیماری دقیقاً نتیجه همان قضاوت و صفات منفی‌ است که در درون ما وجود داشته است.

برداشت من از دستور جلسه قضاوت همان موضوعی است که دکتر امین دژاکام در فایل صوتی مسئولیت عنوان کردند، ایشان فرمودند: من به جای اینکه ایرادات دیگران را مد نظر قرار دهم در زندگی خود کنکاش کنم و ایرادات خود را پیدا کنم وناخالصی‌های زمین وجودی خود را از بین ببرم و خود را اصلاح کنم تا زندگی آرام و بی‌دغه‌ای داشته باشم.

تایپ و ویرایش مسافر رضا لژیون هفتم 

تنظیم و ارسال مرزبان خبری مسافر نریمان 

مسافران و همسفران نمایندگی جواد گلپایگان