حس کاذب قدرت به واسطه قضاوت کردن

سلام دوستان محبوبه هستم یک همسفر
از روز الست که خداوند ما را خلق کرد قدرت قضاوت را به ما عطا کرد؛ ولی قضاوت در مورد خودمان نه دیگران. ما در هرلحظه زندگی در حال قضاوت کردن خودمان هستیم. در هر دوراهی زندگی با قضاوت درست می‌توانیم مسیر درست را انتخاب کنیم.

هرچه آگاهی و دانایی ما بیشتر باشد قضاوت‌هایمان هم درست‌تر و در نتیجه زندگی‌مان به سمت صراط مستقیم پیش می‌رود. ما نمی‌توانیم بدون اطلاعات کافی، آگاهی، تجربه و با جهالت و نادانی خود در مورد دیگران قضاوت درست انجام دهیم. حتی قضات با تجربه و بادانش، با اطلاعاتی که جمع می‌کنند و از هیأت مدیره هم کمک می‌گیرند باز هم دچار قضاوت اشتباه می‌شوند.

انسان باقضاوت نادرست، ناخودآگاه به سمت جنگ با کسانی می‌رود که آن‌ها را قضاوت‌ کرده، جنگی که هیچ برنده‌ای ندارد.

سلام دوستان مونا هستم همسفر
قضاوت يعنى همان لحظه‌اى كه ذهن ما بدون اينكه همه واقعيت را بداند، يک نتيجه مى‌سازد و به ديگران يا حتی خودمان برچسب می‌زند. وقتى قضاوت مى‌كنيم، درواقع داريم از زاويه دید محدود خودمان دنيا رو مى‌بينيم، آدم‌ها داستان‌هاى ناديد‌ه گرفته شده‌ای پشت رفتارهایشان دارند، چيزى كه اگر مى‌دانستيم شايد قضاوت ما كاملاً تغيير می‌كرد.

قضاوت معمولاً دو جور حس به انسان مى‌دهد: يكى درلحظه و دیگری در ادامه. حس‌هايى كه قضاوت ايجاد مى‌كند، حس برترى يا كنترل است. وقتى كسى را قضاوت می‌کنیم انگار ذهنمان براى چند لحظه احساس مى‌كند «من بهتر مى‌فهمم» و همين مى‌تواند حس كاذب قدرت به ما بدهد.

قضاوت باعث می‌شود کمتر همدل باشیم و بیشتر جدا، چون قضاوت معمولاً سریع و بدون اطلاعات كامل است، بعداً ممكن است حس كنيم عجول بوديم يا اشتباه برداشت كرديم؛ حس پشيمانى وقتی که واقعيت را مى‌فهميم، ممكن است از قضاوتمان خجالت بكشيم يا احساس كنيم بى انصاف بوديم. قضاوت می‌تواند حس ناامنی، خشم، شرم یا خجالت به ما بدهد که احساس ناکافی بودن برای ما است. 

رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر مونا (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر الهام نگهبان سایت 
همسفران نمایندگی یوسف تهران