مصرف شيشه زنجیره آسیب‌ها را به دنبال دارد

بیایید این آتش ویرانگر را مهار کنیم و آتش را تبدیل به بزرگ‌ترین پرنده نماییم که سرعت صوت را همراه داشته باشد و سرعت نور با نمایش بهترین رنگها.

شیشه یکی از مخرب‌ترین مواد مخدری است که تا به حال شناخته شده است. این تخریب تا حدی است که آقای مهندس در کتاب 14مقاله از این افراد به عنوان مصرف‌کنندگان شاخ‌دار یاد کرده‌اند؛ زیرا شیشه مستقیماً روی دستگاه عصبی تأثیر می‌گذارد. این ماده شدیداً سطح انتقال‌دهنده‌های عصبی به ویژه دوپامین را در مغز بالا می‌برد. دوپامین وظیفه کنترل احساس لذت و تنظیم حرکات بدن را بر عهده دارد. مهم‌ترین ترکیب این ماده‌مخدر آمفتامین است که یک داروی مؤثر در رفع افسردگی می‌باشد. اولین و مهم‌ترین ماده مخدری که از آمفتامین به دست آمده و مورد استفاده قرار گرفته اکستازی است. استفاده از این ماده، انرژی و شادی زیادی به وجود می‌آورد و انرژی‌های ذخیره شده در جسم را به یک‌باره آزاد می‌کند. متأسفانه مصرف‌کنندگان اکستازی در نهایت به طرف شیشه و دیگر موادمخدر گرایش پیدا می‌کنند. وقتی این سطح از شادی در بدن به‌طور ناگهانی بالا می‌رود، مغز در مدیریت اطلاعات دچار اختلال می‌شود؛ در نتیجه فرد دچار روان‌پریشی می‌شود. مصرف این ماده تنها با توهم تمام نمی‌شود؛ بلکه زنجیره‌ای از آسیب‌ها را به دنبال دارد؛ مثل تخریب ساختار مغز، کاهش توانایی‌های شناختی، رفتاری و جسمی. مصرف شیشه بدن را از درون و بیرون به شدت تخریب می‌کند و به ارگان‌های بدن مانند دندان‌ها و پوست آسیب می‌زند، ضربان قلب و فشار خون را نیز بالا می‌برد. فردی که شیشه مصرف کرده دچار توهمات شدید رفتاری و خشونت‌آمیز می‌شود.

از مهم‌ترین عوارض طولانی مدت مصرف شیشه، اختلال در دریچه پروستات است که باعث می‌شود ادرار و اسپرم با هم دفع شود. آسیب‌های کبدی، جوش‌های صورت، تضعیف قوای جنسی و ترک خوردن پوست و نوک انگشتان نیز از مشکلات به وجود آمده خواهد بود. متأسفانه در صحبت‌های عامیانه بیان می‌شود؛ چون شیشه مورفین ندارد، پس اعتیاد هم ندارد. این یک باور اشتباه و غلط است. در گذشته زمان جنگ جهانی دوم از ماده آمفتامین به عنوان داروی ضد افسردگی افزایش‌دهنده انرژی سربازانی که قرار بود چندین شبانه روز در حال نبرد باشند مورد استفاده قرار می‌گرفت. همچنین به عنوان داروی کاهش وزن استفاده می‌شد که تماماً به دلیل عدم آگاهی و شناخت بود.

در کنگره طبق تحقیقات علمی و تجربه‌های به دست آمده، هر ماده‌ای که مصرف آن انسان را از تعادل طبیعی خارح کند و روی سیستم ایکس اثر مخرب می‌گذارد؛ ماده‌مخدر و اعتیادآور است. مصرف شیشه و دیگر محرک‌ها آنتی‌ایکس محسوب می‌گردد و به قدری قوی، سنگین و خطرناک است که بیشتر اوقات نیاز به مداخلات فوری پزشکی و روانپزشکی دارد. اعتیاد به شیشه پیوندهای فرد با جامعه را از هم می‌پاشد و هزینه‌های بسیار بالای تهیه این ماده و همچنین از دست دادن توانایی درآمدزایی منجر به فقر شدید و فروپاشی اقتصادی فرد می‌شود. به دلیل ماهیت بسیار قدرتمند شیمیایی این ماده، بسیاری از معتادان غیر قابل برگشت هستند. خداوند را شاکرم که کشف داروی اپیوم توسط آقای مهندس این را به اعضاء کنگره‌۶۰ نشان داده که هر نوع اعتیادی قابل درمان است و فردی که شیشه مصرف می‌کند نیز می‌تواند درمان شود. به امید رهایی از تمامی بندهای نادیدنی خود.

نویسنده: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ارسال: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد