بخش عمده آسیب‌های مصرف شیشه به روان شخص است

همسفر سمیه:

شیشه یک ماده مخدر و مخرب بسیار خطرناک است، از نظر ظاهری شبیه خرده‌شیشه، تکه‌های ریز یخ و خرده‌های نبات سفید‌رنگ است، این ماده مخدر در کشور ما به نام شیشه شناخته شده و در کشورهای اروپایی و آمریکایی آیس نام دارد.

مهم‌ترین ترکیب شیشه از ماده‌ای به نام آمفتامین است که مصرف آمفتامین در زمان جنگ جهانی دوم به‌عنوان یک داروی مؤثر در رفع افسردگی و استرس سربازانی که مشغول جنگ بوده‌اند استفاده می‌شد تا سطح انرژی آن‌ها حفظ شود. به مرور زمان و شناخته شدن عوارض آن باعث شد این دارو کنار گذاشته شود؛ اما امروزه ماده مخربی از آن به وجود آمده که شیشه نام دارد، بسیار خطرناک و سنگین است، در میان افراد جامعه باب شده و تخریب بسیار بالایی دارد.

مصرف این ماده مخدر به‌طور مستقیم روی سیستم ایکس بدن یا مغز تأثیر گذاشته و باعث می‌شود انسان دست به کارهای غیرعادی و خطرناک بزند، چون شخص پس از مصرف دچار توهم شدید می‌شود؛ همچنین با سوءظن به اطرافیان، خانواده یا دوستان خود و شکاکی به آن‌ها باعث می‌شود فرد حتی دست به خودکشی یا قتل دیگران بزند.

عوارض مصرف طولانی مدت شیشه از نظر جسمی، اختلال در عملکرد دریچه پروستات است که باعث می‌شود اسپرم و ادرار فرد با هم دفع شود؛ همچنین آسیب‌های کبدی و بوی بد بدن، خردشدن دندان‌ها، ترک خوردن پوست و نوک انگشتان از عوارض دیگر آن است.

مصرف کنندگان شیشه از نظر روحی و روانی دچار تخریب‌های زیاد و مشکلات متعددی می‌شوند که باعث طرد شدن از خانواده و جامعه می‌شود و این خود عواقب بدتری در پیش رو دارد.

مهندس حسین دژاکام در فایل‌صوتی «شیشه» به این موضوع اشاره می‌کنند و می‌فرمایند: «افرادی که شیشه مصرف می‌کنند در خیال خود معتاد نیستند؛ چون شیشه مورفین ندارد؛ درصورتی‌که این طرز فکر کاملاً اشتباه است». در ادامه مهندس حسین دژاکام از شیشه به‌عنوان یک سونامی خیلی وحشتناک نام برده‌اند و گفته‌اند: «شیشه نه مخدر است و نه محرک، اگر باروت یک ماده منفجره است، شیشه همانند یک بمب اتم عمل می‌کند و باید آماده مقابله با آن باشیم».

مصرف‌کننده نمی‌داند با چه موضوعی مواجه‌ شده، آرام‌آرام اعتیاد به سراغ او می‌آید و تخریب‌های زیادی برای فرد همراه دارد و ابعاد این مشکل گریبان‌گیر خانواده، همسر، فرزندان، پدر و مادر است و این فرد باید درمان شود.

از نظر کنگره‌۶۰ هر نوع اعتیاد با رعایت سه اصل جسم، روان و جهان‌بینی قابل‌درمان است؛ حتی یک مصرف‌کننده شیشه با روش DST این معجزه قرن و شربت OT به درمان قطعی می‌رسد که این موضوع بسیار حائز اهمیت است. 

همسفر فاطمه (ص):

اعتیاد یکی از بزرگ‌ترین آسیب‌های اجتماعی و بهداشتی در جهان امروزه است. در سال‌های اخیر با گسترش مواد مخدر صنعتی؛ مانند شیشه و سایر مواد روان‌گردان خطرات ناشی از مصرف این مواد به‌مراتب بیشتر از مواد مخدر سنتی شده است. شیشه یک ماده محرک و بسیار قوی است که تأثیر مستقیم بر سیستم عصبی دارد و اعتمادبه‌نفس، احساس انرژی و نشاط کاذب ایجاد می‌کند؛ اما این احساسات تنها برای مدت کوتاهی دوام دارد و پس از آن فرد با وابستگی شدید و آسیب‌های جبران‌ناپذیری روبه‌رو می‌شود.

مصرف شیشه همه اعضاء بدن را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد، کاهش شدید وزن، بی‌خوابی‌های طولانی، پوسیدگی دندان، بیماری‌های قلبی و عروقی، افزایش فشار خون، سکته مغزی، آسیب به کلیه، کبد و ضعف سیستم ایمنی از پیامدهای جسمی این ماده است.

بخش عمده خطر شیشه مربوط به آسیب‌های روانی آن است که اضطراب، بدبینی، توهم، شنیدن صداهای غیرواقعی، پرخاشگری، بی‌ثباتی شخصیت و در موارد شدید روان‌پریشی از عوارض شناخته شده این ماده هستند که بسیاری از مصرف‌کنندگان در اثر همین اختلالات کنترل رفتار خود را از دست می‌دهند و تصمیم‌هایی می‌گیرند که بعدها موجب پشیمانی عمیق آن‌ها می‌شود.

همان‌طور که مهندس حسین دژاکام در فایل صوتی «نامه ۵» فرمودند: «وقتی شخص مواد مخدر مصرف می‌کند، چون دوپامین در بدن او بالا می‌رود، شخص حالت سرخوشی پیدا می‌کند؛ اما در فرد شیشه‌ای دوپامین ۱۱ برابر بیشتر ترشح می‌شود». به همین دلیل در مصرف شیشه اثرات مخرب بر مغز و روان جایگاه ویژه‌ای دارد و بسیاری از آسیب‌های اجتماعی، خانوادگی و حتی جرائم خشن با مصرف آن ارتباط پیدا می‌کند.

یکی از تفکرات جالب افراد شیشه‌ای این است که فکر می‌کنند از زمانی مصرف‌کننده شیشه شده‌اند بسیار پیشرفت کرده‌اند و تبدیل به انسان‌های دانایی شده و چیزهایی را می‌فهمند که دیگران نمی‌فهمند، خود را معتاد نمی‌دانند، مصرف‌کنندگان تریاک را بی‌کلاس می‌دانند و اگر مثلاً به آن‌ها گفته شود که به‌ جای شیشه تریاک مصرف کنند و این عوارض را ندارد، عصبانی می‌شوند و می‌گویند: تریاک! من تریاک مصرف کنم! متأسفانه در صحبت‌های عامیانه گفته می‌شود شیشه، چون مرفین ندارد پس اعتیاد هم ندارد و چقدر این نگرش اشتباه گمراه‌کننده است و این طرز تفکر که فقط مواد مرفین دار یا مواد برگرفته از خانواده تریاک اعتیادآور هستند، بقیه مواد که صناعی هستند و مرفین ندارند، اعتیادآور نیستند دنیا را گمراه کرده است.

امروزه مواد روان‌گردان جدید با نام، رنگ و شکل‌های مختلف وارد بازار می‌شوند، برخی به‌صورت قرص، پودر، مایع و حتی گاهی در قالب خوراکی عرضه می‌شوند که سودجویان با تبلیغات دروغین این مواد را کم‌خطر یا غیراعتیادآور معرفی می‌کنند؛ درحالی‌که بسیاری از آن‌ها وابستگی شدید ایجاد کرده و سلامت مصرف‌کننده را به‌ سرعت نابود می‌کند؛ اما همیشه پیشگیری بهتر از درمان است، آگاهی‌بخشی به نوجوانان و جوانان، تقویت ارتباط عاطفی در خانواده، انتخاب دوستان سالم، گسترش فعالیت‌های فرهنگی ورزشی، آموزش مهارت نه گفتن و تقویت باورهای دینی از مهم‌ترین راه‌های پیشگیری از اعتیاد است.

برای درمان مواد مخدر از جمله شیشه وجود سه مؤلفه ضروری است که از آن به‌عنوان مثلث D.O.D  یاد می‌شود که عبارت است از متد DST، شربت اوپیوم تینکچر و مقدار مناسب شربت اوپیوم تینکچر استفاده شده است که با انجام متد DST  و با موازین مثلث D.O.D تمامی ژن‌ها و عواملی که به دلیل اعتیاد از تعادل خارج شده‌اند به حالت عادی و طبیعی خود برگشته و ترمیم می‌شوند و این امر با آزمایش‌های کاملاً دقیق سلولی مولکولی که انجام گردیده است، دقیقاً مستند و ثابت شده است.

هم‌ اکنون مصرف‌کنندگان شیشه بسیاری در کنگره به درمان قطعی رسیده‌اند و تنها دارویی که می‌تواند اعتیاد به شیشه را به طور کامل درمان کند، داروی OT یا شربت تریاک است و این مسئله از دیدگاه کنگره۶۰ ثابت شده و حل شده است.

رابط خبری: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر اسماء (لژیون یکم)
ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر آرزو نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سیرجان