قضاوت آرامش را از شهر وجودی من می گیرد .

هم اکنون در خیال خود پشت یک درشیشه ای نشسته ام از پشت شیشه به افرادی که در رفت و آمد هستند می‌نگرم اگر از آموزشهای کنگره نباشد شاید خیلی راحت دیگران را مورد قضاوت قرار دهم .اگر شیشه ی دید من کثیف باشد دنیا را تیره و تار میبینم . باید خیلی مراقب افکار خود باشم و نفس خود را با آموزش های ناب کنگره تربیت کنم زیرا در این مکان اگر از آموزش ها نباشد ناخودآگاه از روی جهالت و نادانی دیگران را مورد قضاوت قرار می‌دهم .
قضاوت هایی که اول به خودم صدمه می‌زند و آرامش را ازشهر وجودی من می‌گیرد. و بعد دیگران را ، پس اگر من می‌خواهم کمکی به دیگران کنم اول باید به خودم کمک کنم . افکارم را تغییر دهم، شیشه ی دیدم را پاکیزه کنم . و دوربینی که در اختیار دارم را روی زندگی خودم بچرخانم . تا بتوانم در آرامش به زندگی ادامه دهم. و هیچ وقت دیگران را از روی ظاهر قضاوت نکنم. و بدانم که بهترین قاضی خداوند است .

رابط خبری:همسفرمهشید رهجوی راهنما همسفر فاطمه(لژیون هفتم)
ارسال :همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی خیام نیشابوری