English Version
This Site Is Available In English

مصرف‌کننده پیوند خود را با واقعیت از دست می‌دهد

مصرف‌کننده پیوند خود را با واقعیت از دست می‌دهد

شیشه، سقوط در گرداب توهم یا بازگشت به آغوش زندگی؟
در مسیر پرپیچ‌وخم زندگی، گاهی انسان برای یافتن میان‌بر به سوی «حال خوش»، در چاهی سقوط می‌کند که گویی ته ندارد. یکی از هولناک‌ترین این گرداب‌ها، ماده‌ای است که با نام «شیشه» یا آمفتامین شناخته می‌شود؛ ماده‌ای که در ظاهر، نویدبخش انرژی، تمرکز و لاغری است، اما در باطن، چیزی جز ویرانیِ زیرساخت‌های بنیادینِ انسانی به همراه ندارد.

شیشه، همچون بمبی ساعتی در سیستم ایکس بدن عمل می‌کند. اگر سیستم ایکس را کارخانه عظیمِ تولید مواد شیمیایی حیاتی در بدن بدانیم، شیشه حکم آتش‌افروزی را دارد که این کارخانه را به خاکستر بدل می‌کند؛ اما تخریب شیشه، تنها به کالبد جسم محدود نمی‌شود؛ ویرانگریِ اصلی آن در روان و جهان‌بینی فرد نهفته است. مصرف‌کننده به تدریج پیوند خود را با واقعیت از دست می‌دهد؛ شکاکیت‌های بی‌اساس، بدبینی‌های مفرط و توهماتی که فرد را به مرز جنون می‌کشاند، همگی نشان از این دارند که فرماندهیِ شهرِ وجودیِ انسان، از دست او خارج شده و به دست نیروهای ویرانگر افتاده است.

شاید در فضای عمومی شنیده باشید که «شیشه درمان ندارد» یا «فرد را دیوانه می‌کند»، اما در کنگره۶۰، ما شاهد بوده‌ایم که این‌ها نه حقیقت، که برآمده از ناآگاهی هستند. در کنگره، درمان شیشه با بهره‌گیری از داروی OT (اپیوم تینکچر) و در قالب متد DST دنبال می‌شود؛ اما باید دانست که دارو به تنهایی معجزه نمی‌کند؛ آنچه شیشه را از سدِ تخریب‌هایش عبور می‌دهد، تغییر جهان‌بینی است. فرد باید بیاموزد چگونه در طول ۱۱ ماه، سیستم‌های از کار افتاده‌ خود را از نو بازسازی کند.

من در جلسات کنگره۶۰، مسافران بسیاری را دیده‌ام که روزگاری در تاریکی مطلق توهمات گرفتار بودند؛ کسانی که نه خود را می‌شناختند و نه اطرافیانشان را؛ اما امروز، همان افراد با چهره‌ای بشاش و تفکری سالم، در جایگاه‌های خدمتی، در حال خدمت به دیگران هستند. شیشه اگرچه ظاهر زندگی را ویران می‌کند، اما در برابر قدرتِ متد DST و آموزش‌های کنگره۶۰، ناتوان است. ما آموختیم که می‌توان با بازسازی باطن، زندگی را از نو ساخت.

اگر امروز در این تاریکی هستید یا عزیزی را در این میان می‌بینید، ناامید نشوید. راهی که مهندس دژاکام برای ما گشوده، مسیری است که از قلب تاریکی به سوی روشنایی می‌رود. شیشه پایان زندگی نیست؛ بلکه می‌تواند آغازی برای یک بازسازی بزرگ و کشف دوباره‌ خودِ حقیقی باشد. با صبر، استمرار و گوش‌به‌فرمان بودن در مسیر آموزش، ثابت کنیم که انسان، صاحب قدرت تغییر و بازگشت به ارزش‌ها است.

نویسنده: همسفر آتوسا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون‌دوم)
رابط خبری: همسفر نادیا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون‌دوم)
ویراستاری و ارسال: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .