تحمل بیشتر،داوری کمتر

جلسه ششم از دوره هفدهم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰ نمایندگی چرمهین با استادی مسافر راهنما سعید ، نگهبانی مسافر روح‌الله و دبیری مسافر جمال  با دستور جلسه « قضاوت و جهالت  » پنج‌شنبه ۱۸ تیر  ۱۴۰۵ ساعت ۱۶ آغاز بکار نمود. 

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، سعید هستم یک مسافر، دستور جلسه این هفته «قضاوت و جهالت» می‌باشد. در مورد قضاوت، انسان باید به درجه‌ای از نقطه‌تحمل رسیده باشد تا بتواند خود را از قضاوت کردن دیگران حفظ نماید. در دوران مصرف، زمانی که پای بساط می‌نشستیم، بحث‌هایی شکل می‌گرفت که سرشار از قضاوت‌های بی‌پایه و منفی بود. یکی از مهم‌ترین حس‌های منفی که اعتیاد برای ما به همراه داشت، همین قضاوت کردن بود که حال ما را به‌شدت تخریب می‌کرد. قضاوت مطلق، تنها از صفات خداوند است؛ چراکه یکی از نام‌های پروردگار «قاضی» است. بنابراین، انسان نباید خود را در جایگاهی قرار دهد که به قضاوت دیگران بپردازد. آنچه وظیفه هر فرد است، این است که در هر لحظه از شبانه‌روز، به قضاوت خویشتن بپردازد؛ اینکه چه کرده و چه باید بکند. این موضوع نیازمند کار مستمر و عمیق بر روی خود می‌باشد تا این صفت در مسیر درست و صراط مستقیم قرار گیرد. در خصوص جهالت، در جزوه جهان‌بینی دوم استاد امین، مثلث جهالت معرفی شده است که اضلاع آن شامل ترس، ناامیدی و منیت می‌باشد. تمامی حس‌های منفی، زیرمجموعه این مثلث هستند و در مقابل آن، مثلث دانایی قرار دارد. اگر خواهان آموزش و رشد هستیم، باید منیت را کنار بگذاریم؛ زیرا منیت بزرگ‌ترین مانع در مسیر آموزش است. منیت یعنی اینکه انسان خود را بالاتر از جایگاه واقعی‌اش بداند. برای مقابله با ناامیدی، تنها راه، حرکت است. با حرکت کردن است که ناامیدی از بین می‌رود. اگر در مسیر کنگره و در حین آموزش، حال خوبی نداشته باشیم، این نشان‌دهنده حضور حس‌های منفی در وجود ماست. برای رهایی از این حس‌ها، باید انرژی‌های مثبت را جایگزین کنیم و این امر تنها از طریق رعایت قوانین و فرمانبرداری امکان‌پذیر است. در نهایت، باید به دانایی لازم دست پیدا کنیم. زمانی که سفر خود را در کنگره آغاز کردم، راهنمایم به من گفت: اگر می‌خواهی زیرساخت‌های زندگی‌ات را محکم کنی، باید از سفر شروع کنی. در آن زمان هیچ‌چیز نداشتم؛ نه خانه‌ای و نه کسب‌وکاری. اما با حضور در لژیون مالی، مبلغ ۶۰۰ هزار تومان مشارکت کردم و برکات آن را به‌صورت کامل در زندگی‌ام مشاهده نمودم. لژیون سردار، تنها یک جایگاه برای کمک مالی نیست؛ بلکه مدرسه‌ای برای آموزش گذشت، ایثار و رهایی از وابستگی‌های درونی است. جایی است که انسان می‌آموزد از داشته‌های خود بگذرد تا به داشته‌های بزرگ‌تری در زندگی دست پیدا کند. حضور در این لژیون، تجربه‌ای عمیق و ارزشمند است که هم در بُعد مادی و هم در بُعد معنوی، برکات آن به‌وضوح در زندگی جاری می‌شود. پس از چند سال خدمت در شهر اصفهان، توفیق حضور در شعبه چرمهین نصیب من شد و اکنون که حدود ده سال از آن زمان می‌گذرد، تمامی برکات مادی و معنوی زندگی‌ام را مدیون این شعبه هستم.ان‌شاءالله امیدوارم که به‌زودی شاهد احداث ساختمان این شعبه باشیم.

تایپ:مسافر حسین 

ارسال؛مسافر پوریا