English Version
This Site Is Available In English

جهالت پیش‌نیازی ندارد

جهالت پیش‌نیازی ندارد

اولین جلسه از دوره هجدهم کارگاه‌های آموزش خصوصی همسفران‌آقا، نمایندگی شادآباد؛ به استادی همسفر ابوالفضل، نگهبانی همسفر افشین و دبیری همسفر محمد، با دستور جلسه «قضاوت و جهالت» پنجشنبه ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شکر می‌کنم که در این جایگاه قرار دارم. از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر می‌کنم؛ همچنین از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، آقا افشین و آقا محمد سپاسگزارم و جایگاه نگهبان و دبیر جدید را به آن‌ها تبریک می‌گویم.
در مورد دستور جلسه «قضاوت و جهالت»، بخش‌هایی از صحبت‌های آقای مهندس را گوش می‌دادم. آقای مهندس فرمودند که قضاوت کردن نیاز به پیش‌نیاز دارد؛ یعنی ما برای اینکه بخواهیم کسی یا چیزی را قضاوت کنیم، باید از آن آگاهی و پیش‌زمینه‌ای داشته باشیم. اما جهالت پیش‌نیازی ندارد؛ جهالت بر پایه عدم است. به این معنا که اگر آگاهی نباشد، جهالت است؛ اگر دانایی نباشد، نادانی است؛ دقیقاً مثل تاریکی که اگر نور نباشد، تاریکی پدید می‌آید.
برداشت من از این دستور جلسه این است که از آنجایی که خداوند به انسان اختیار داده و او ناخودآگاه یا خودآگاه قضاوت می‌کند، بهترین کار این است که فقط «خودمان» را قضاوت کنیم. برای این کار باید آگاهی و پیش‌نیازهای لازم را کسب کنیم. استاد امین هم می‌گویند که ما برای حل مشکلاتمان باید با خودمان صادق باشیم؛ یعنی قضاوت کردنِ خودمان را انجام دهیم تا بفهمیم چه مشکلاتی داریم و بتوانیم آن‌ها را حل کنیم.
داشتم به این فکر می‌کردم که چرا این دستور جلسه برای من پیش آمده است؟ دیروز که کمی به آن فکر کردم، به این نتیجه رسیدم که در گذشته وقتی با دوستان یا آشنایان بیرون می‌رفتم و کسی را می‌دیدم که در وضعیت مالی یا جسمی از من پیشرفته‌تر است، سریع شروع به قضاوت می‌کردم. با خودم می‌گفتم: «حتماً کار خلافی کرده یا فلان کار را انجام داده که به اینجا رسیده است.» هیچ‌گاه به این فکر نمی‌کردم که شاید آن فرد در تنهایی‌اش هزاران رنج کشیده، تلاش کرده یا زحمت بسیاری کشیده تا به آن جایگاه رسیده باشد. همیشه به دنبال این بودم که بگویم یا با پول پدرش به اینجا رسیده یا کار خلاف کرده است.
خدا را شکر که وارد کنگره شدم و به این نتیجه رسیدم که این نوع قضاوت کردن، بیش از همه به خودِ من آسیب می‌زند. این قضاوت‌ها باعث ناامیدی و احساس شکست در من می‌شود.
در پایان، چون شما خودتان استاد هستید، نمی‌خواهم زیاده‌گویی کنم و از صحبت‌های شما استفاده می‌کنم. خیلی ممنون از توجه شما.

تقدیر و تشکر نگهبان و دبیر دوره جدید از دوره قبل:

تایپ و بارگذاری: همسفر نیما
سایت همسفران آقا نمایندگی شادآباد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .