قضاوت کردن باعث می‌شود منیت روزبه‌روز بزرگ‌تر شود. (نمایندگی بنفشه شیروان)

هفتمین جلسه از دوره دوازدهم سری کارگاه‌های آموزشی_ خصوصی خانم‌های مسافر و همسفر نمایندگی بنفشه شیروان، با استادی راهنما مسافر مریم، نگهبانی همسفر راهنما فاطمه و دبیری مسافر مریم، با دستور جلسه «قضاوت و جهالت»، روز شنبه ۱۳ تیرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۳:۰۰ آغاز به کار نمود.

سخنان استاد:

سلام دوستان، مریم هستم، یک مسافر.

امروز می‌خواهم درباره دو رقیب همیشگی که باعث برهم زدن آرامش ما می‌شوند، صحبت کنم؛ «قضاوت» و «جهالت»، زیرا موضوع دستور جلسه این هفته است.

موضوع قضاوت و جهالت، یکی از عمیق‌ترین و حساس‌ترین موضوعات در مسیر خودشناسی و درمان است. در واقع، جهالت، یعنی ندانستن و نبود آگاهی، ریشه اصلی قضاوت است؛ یعنی ما چون از حقیقتِ پشت رفتار یک نفر بی‌خبریم، خیلی سریع و بدون تفکر درباره او حکم صادر می‌کنیم.

ما در بسیاری از مواقع، چه در زندگی و چه در جمع‌های خودمان، بدون آنکه متوجه باشیم، در نقش قاضی ظاهر می‌شویم. به محض اینکه رفتار کسی را نمی‌پسندیم یا با موضوعی متفاوت روبه‌رو می‌شویم، شروع به قضاوت کردن می‌کنیم. مثلاً با خود می‌گوییم: او فلان‌گونه است، او این‌طور رفتار می‌کند، یا اصلاً انسان درستی نیست.

اما اگر کمی دقت کنیم، متوجه می‌شویم که این قضاوت‌ها همیشه از جایی ریشه می‌گیرند و آن ریشه، جهالت و ناآگاهی ماست. منظور من از جهالت، بی‌سوادی نیست؛ بلکه ندانستن حقیقت است. من از دردهای پشت رفتار آن شخص، از مبارزات درونی او و از ریشه‌های مشکلاتش بی‌خبرم. همین بی‌خبری یا همان جهالت، مرا به سمت قضاوت سوق می‌دهد.

وقتی من بر اساس اطلاعات ناقص و ناآگاهی خود، درباره دیگران قضاوت می‌کنم، در واقع در حال ساختن دیواری میان خودم و دیگران هستم. قضاوت باعث می‌شود به جای درک کردن، دوری کردن از دیگران را یاد بگیرم. بدتر از آن، قضاوت کردن باعث می‌شود منیت من روزبه‌روز بزرگ‌تر شود؛ یعنی احساس کنم من انسان درستی هستم و دیگران همگی اشتباه می‌کنند.

اما زمانی که در کنگره، در مسیر درمان قرار می‌گیرم و از آموزش‌های ناب آقای مهندس و استاد امین بهره می‌برم، یاد می‌گیرم که به جای قضاوت، آگاهی را جایگزین کنم. به جای اینکه بگویم: «او چرا این کار را کرد؟»، یاد می‌گیرم با خود بگویم: «شاید او در شرایط سختی قرار دارد که من از آن بی‌اطلاع هستم.»

دوستان، اگر می‌خواهیم از سایه قضاوت رهایی پیدا کنیم، باید با جهالت خود مبارزه کنیم و آگاهی و خودشناسی را افزایش دهیم. باید بدانیم هرچه کمتر بدانیم، بیشتر قضاوت می‌کنیم. پس بیایید تلاش کنیم که کمتر قاضی باشیم و بیشتر شنونده، درک‌کننده و آگاه. ممنونم که به صحبت‌های من گوش دادید.

تایپ: مسافر مریم، لژیون یکم، نمایندگی بنفشه شیروان
ویرایش: مسافر راهنما مریم، لژیون یکم، نمایندگی بنفشه شیروان
بازبینی و ارسال: همسفر سولماز