بنام قدرت مطلق

سلام دوستان، حمید هستم یک مسافر.
ما انسانها هر دقیقه و هر ساعت در حال قضاوت کردن هستیم. بعضی افراد به واسطه دانش و آگاهی که به دست آوردهاند، به خداوند نزدیکتر شدهاند و درباره هر موضوعی بهراحتی قضاوت نمیکنند؛ و اگر هم قضاوتی داشته باشند، حد و مرز آن را رعایت میکنند.
شاید همه این جمله کلیشهای را شنیده باشیم که «قضاوت فقط کار خداست.» اما من قبل از ورود به کنگره ۶۰ و کسب دانش و آگاهی، حتی خداوند، خالق هستی را نیز قضاوت میکردم و برای هر اتفاقی، هزاران «چرا» در ذهنم میساختم. از همه عالم و آدم شاکی بودم و دیگران را مقصر و متهم میدانستم.
هیچگاه به این موضوع فکر نکرده بودم که هر آنچه خداوند آفریده، برای زندگی بشر لازم، حکیمانه و حیاتی است. این من بودم که به دلیل جهل و نادانی، از خداوند فاصله گرفته بودم و مدام در حال قضاوت کردن او، انسانها و تمام عالم هستی بودم.
امروز، به برکت آموزشهای کنگره ۶۰، آموختهام که هرچه دانش و آگاهی انسان بیشتر شود، از قضاوتهای عجولانه فاصله میگیرد و با نگاه عمیقتر و منطقیتر به مسائل مینگرد. اکنون میدانم که بسیاری از رنجها و نارضایتیهای گذشتهام، نتیجه ناآگاهی خودم بود، نه نقص در نظام آفرینش.
مرزبان خبری: مسافر مهدی
ویرایش و ارسال: مسافر مرتضی لژیون یکم
نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
46