خدمت بدون عشق قطعاً تبدیل به منیت می‌شود

گفت‌وگویی با اسیستانت همسفر پروانه ترتیب داده‌ایم که توجه شما را به خواندن این مصاحبه جلب می‌کنیم.

همسفر پروانه و مسافرشان با سال‌ها تخریب آنتی‌ایکس مصرفی تریاک و انواع قرص وارد کنگره شدند. به‌مدت ۱۰ ماه به روش DST و داروی اپیوم به راهنمایی مسافر حمید و همسفر ناهید سفر کردند. درحال حاضر به مدت ۱۱ سال است که به لطف خدا و دستان پر‌مهر آقای مهندس آزاد و رها هستند. همسفر پروانه در جایگاه‌های خدمتی مشاوره تازه‌واردین، راهنمایی، دو دوره ایجنتی خدمت کرده‌اند و در حال حاضر در جایگاه اسیستانتی در حال خدمت هستند.

چرا بعد از رهایی در کنگره‌۶۰ ماندگار شدید و چه چیز در کنگره۶۰ شما را به این مکان پایبند کرد؟

من وقتی به کنگره‌۶۰ آمدم در روزهای اول فکر می‌کردم برای رهایی مسافرم بود، برای این‌که زندگی من حفظ شود و متلاشی نشود؛ اما بعد از این‌که مدتی در کنگره ماندگار شدم متوجه شدم که کنگره چیزی فراتر از یک متد درمانی است و چیزی که من را در کنگره حفظ کرد، آن احساس آرامش و پذیرش بی‌قید و شرطی بود که در کنگره به من داده‌ شد و افرادی که در سخت‌ترین لحظات زندگی در کنار من بودند بدون این‌که من را قضاوت کنند دست من را گرفتند. من در کنگره خودم را پیدا کردم، آموختم که به خودم خدمت کنم، چیزی که در این خدمت به دست آوردم فقط و فقط عشق بود، در کنگره خودم را شناختم و نگاهم نسبت به جهان پیرامونم عوض شد. فهمیدم که دنیا بر پایه علم و نظم است، همه چیز حساب و کتاب خودش را دارد؛ در واقع با آگاهی که از کنگره کسب کردم توانستم راحت‌تر زندگی کنم و بتوانم در کنگره بمانم. امیدوارم توفیق خدمت در کنگره را همیشه داشته باشم؛ زیرا این خدمت در واقع به خودم است، توفیق خدمت کردن به خودم را داشته باشم.

آینده نمایندگی گیلان را چگونه می‌بینید؟

به‌نظر من در مورد این سؤال می‌توانیم نمایندگی گیلان را با گذشته آن مقایسه کنیم؛ اين‌که در قبل چگونه بوده و با چه تعداد افراد شروع شده و هم‌اکنون با کمک اعضاء خودش به چه جایگاهی رسیده است. هر شعبه‌ای قطعاً نقاط ضعفی دارد؛ اما در کنار این نقاط ضعف، نقاط قوتی دارد که می‌تواند این نقاط ضعف را برطرف کند. نمایندگی گیلان هم پر از حس خوب و انرژی است و عشقی که در بین اعضاء وجود دارد با همین موارد آینده بسیار درخشانی در انتظار نمایندگی گیلان است که ان‌شاءالله با این عشقی که در شعبه وجود دارد از کنار این شعبه، شعب زیاد دیگری به جوشش در‌بیاید و افراد بسیاری به رهایی برسند. موردی که برای ما در هر شعبه‌ای بسیار اهمیت دارد این است که به انسان‌ها کمک کنیم تا به رهایی برسند و در کنار آنان خانواده‌های بسیاری به آرامش برسند.

مهم‌ترین ویژگی یک اسیستانت موفق در کنگره‌۶۰ چیست؟

به‌نظر من یک اسیستانت زمانی موفق است که خودش یک الگو بدون نقض باشد و آن عشق، عدالت و اعتماد را در سرلوحه کار خودش قرار بدهد؛ زیرا خدمت کردنی که بدون عشق باشد؛ قطعاً تبدیل به منیت می‌شود و باعث می‌شود که فرد خود را خدمتگزار دیگران نداند و همیشه از بالا به افراد نگاه کند و احساس قدرت و تکبر کند این چیزی نیست که کنگره به ما آموزش داده است. کنگره به ما محبت و عشق بلاعوض به افراد را آموخته است؛ بنابراین نگاه ما به افراد، نگاه همراه با عشق و محبت است که باعث می‌شود فرد در هر جایگاهی که در کنگره دارد، هیچ‌گاه خسته نشود و از خدمتی که انجام می‌دهد فقط انرژی کسب کند.

نقش کنگره‌۶۰ و آموزش‌های آن در رفتار‌های فردی و اجتماعی شما چه بوده است؟

به‌نظر من کاری که کنگره با هر فردی انجام می‌دهد این است که شخصیت فرد را می‌سازد؛ در واقع کارخانه انسان‌سازی است. انسان بودن را به یک فرد می‌آموزد. آموزش‌های کنگره باعث می‌شود که ما به مرور زمان در زندگی خود انسان منظمی شویم و مسئولیت‌پذیر بار بیاییم و بدانیم که در جمع چگونه سخن بگوییم؛ یعنی قبل از این‌که سخن بگوییم ابتدا در مورد آن‌ها فکر کنیم و کلمات را بر روی زبان خودمان جاری کنیم، بتوانیم در رفتارمان با انسان‌ها آرامش خود را حفظ کنیم و اعتماد‌به‌نفسمان کم‌کم زیاد می‌شود و می‌توانیم در جمع با اعتماد‌به‌نفس بالاتری سخن بگوییم، آداب معاشرت را ما در کنگره آموخته‌ایم. دستور جلسات که هر سال تکرار می‌شوند و در اثر این تکرار موارد بسیاری به ما آموزش داده‌ می‌شود تا بتوانیم با تکرار و تمرین این آموزش‌ها را در زندگی خود جاری کنیم.

مصاحبه‌کننده: همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر نجوا رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)
همسفران نمایندگی گیلان