مشارکت اعضاء لژیون سوم با راهنمایی همسفر اکرم با دستور جلسه (قضاوت و جهالت)
حوا همسفر محمدباقر
در مورد دستور جلسه قضاوت و جهالت، این نکته مدنظر من هست که قضاوت امری بسیار مهم در زندگی ما و همه افراد است و باید برای قضاوت کردن علم کافی نسبت به آن موضوع داشته باشیم.
نباید نگاه جانبدارانه نسبت به موضوع داشته باشیم اما با این حال همه ما به طور روزانه بدون داشتن علم و اطلاعات کافی شروع به قضاوت افراد میکنیم و برای آنان حکم نیز صادر میکنیم که این کار از جهالت ماست و مسئلهای ضدارزشی میباشد.
قضاوت نادرست و بیمورد میتواند انرژی افراد را بگیرد و گاهی اوقات زندگی را از هم بپاشد و حتی آن قضاوت در زندگی خودمان نیز اعمال شود تا متوجه عمل زشت خودمان بشویم.
فاطمه همسفر محمد
قضاوت به معنای حکم کردن و جهالت به معنای ندانستن است و قرار دادن این دو کنار هم به این معناست که از قضاوتهایی که بر مبنای جهالت و ندانستن است پرهیز کنیم؛ زیرا زمانی که جهالت است ترس، منیت و ناامیدی هم همراهش میآید.
اگر ما کسی یا چیزی را، مورد قضاوت نادرست قرار دهیم مثلث جهالت متلاشی میشود.
ما همیشه ظاهر را میبینیم و از باطن خبر نداریم و هرآنچه را میبینیم فوراً قضاوت میکنیم و این نهایت جهالت است.
فرزانه همسفر محمد
برای قضاوت کردن دیگران، اولین مسئله حس درونی من و دومین مسئله، حکم صادر کردن است.
قضاوت یعنی تصمیم گرفتن و حکم صادر کردن برای افراد، باید بدانیم قضاوت حسی منفی است؛ زیرا اگر دائماً به دنبال نقطهضعف دیگران باشیم از خودمان غافل میشویم و این غفلت موجب حال خراب ما میشود.
انسان دانا دیگران را قضاوت نمیکند و میداند خود نیز مورد قضاوت قرار میگیرد؛ اما اگر روزی قضاوتی در مورد او صورت گرفت فوراً به نفع خود استفاده و درصدد رفع آن عیب میکوشد.
بایستی بدانیم قضاوت فقط کار قاضی بزرگ یعنی خداوند است.
اعظم همسفر ابراهیم
جهالت هیچ پیشنیازی ندارد و هرگاه جهالت باشد نادانی نیز همراه آن میآید و طبیعتاً خودخواهی نیز زائیدهی جهالت است.
شخص جاهل، خودخواه هم هست و اینها هیچکدام پیشنیاز نمیخواهند بلکه میوههای جهالت و نادانی هستند.
اما قضاوت احتیاج به پیشنیاز دارد و هزینه بردار است.
قضاوت در فطرت انسان قرار گرفته؛ زیرا دائماً درحال قضاوت هستیم و سرنوشت و اختیار دست خودمان است.
معمولاََ در مواردی که به ما ربطی ندارد، وارد حوزه قضاوت میشویم و اینجاست که مبحث جهالت مطرح میگردد و در مورد دیگران گمان یا ظن بد بردیم و در واقع وارد اولین قدم قضاوت شدیم، قدم بعدی سوءظن و تجسس است و پشت سر دیگران صحبت کردن یا به گفته آقای مهندس سرزنش کردن، اینها جهالت و نادانی ما را میرساند.
برای قضاوت ما احتیاج به منابع اطلاعاتی بسیاری داریم و نباید برحسب ظن و گمان و افکار منفی که به ذهنمان میآید در مورد دیگران قضاوت و داوری داشته باشیم.
رابطخبری: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم)
ویرایش: همسفر شاهدخت رهجوی راهنما همسفر انسیه (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون سوم) نگهبان سایت
گروه سایت نمایندگی گلمکان
- تعداد بازدید از این مطلب :
43