جهالت یعنی نادانی ، قضاوت یعنی ناآگاهی

جلسه اول از دوره پانزدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ شعبه دنا، ویژه مسافران، با استادی راهنما مسافر محمد، نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر محسن، با دستور: « قضاوت و جهالت » در تاریخ سه‌شنبه ۱۶ تیر ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمد هستم یک مسافر خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز در این جایگاه قرار گرفتم تا خدمت کنم. از ایجنت، نگهبان و گروه مرزبانی سپاسگزارم که به من اجازه خدمت دادند. دستور جلسه امروز قضاوت و جهالت است، دستور جلسه امروز را می‌توان از سه ضلع یا سه جهت که همان مثلث دانایی می‌باشد مورد بررسی قرار داد، یکی قضاوت، یکی جهالت و یکی رابطه بین این دو مورد. ما زمانی که در کنگره شروع به نوشتن سی‌دی می‌کنیم با کلمه‌ای آشنا می‌شویم که ابتدا آقای مهندس می‌فرمایند: برای رهایی خودمان از دست نیرومندترین دشمن خودمان که جهل و نا‌آگاهی خودمان است ۱۴ ثانیه سکوت کنیم، به نظر شخص بنده واژه جهالت با نادانی فاصله زیادی دارد، نادانی از نبود می‌آید یعنی دانایی نیست که این امر باعث می‌گردد شخص در مسیر منحرف یا نادرست قرار بگیرد، شخص نادان دارای فقر است؛ زیرا فقیر بودن فقط به معنای بی‌پول بودن نیست.

در زمان قدیم به برخی افراد واژه جاهل اطلاق می‌شد، این افراد در جامعه تنش ایجاد می‌کردند و کارهای ضد ارزشی انجام می‌دادند در کنگره ما با آموزش‌ها با مثلث دانایی که در مقابل مثلث جهالت است آشنا می‌شویم، واژه‌های منیت، ترس و ناامیدی از مصادیق مثلث جهالت می‌باشد. قضاوت یک صفت ریشه‌ای است که در تمامی انسان‌ها وجود دارد ‌ همانطور که آقای مهندس در جلسه چهارشنبه گذشته فرمودند ما در زندگی کارهای خودمان را خیلی قضاوت می‌کنیم، از گذشته خودمان قضاوت می‌کنیم و اگرها و شایدهایی که برای خودمان هست را مورد بررسی قرار می‌دهیم، من با آموزش‌های کنگره متوجه شدم که در مورد قضاوت حد و مرز وجود دارد و از یک زمان به بعد باید حتماً آن جایگاه به ما داده شود، مانند قضاوتی که شخص در دادگاه انجام می‌دهد، یک پدر در خانواده خودش می‌تواند فرزندش را قضاوت کند یک راهنما در لژیون خودش می‌تواند رهجویش را قضاوت کند و باید بدانیم هر شخص فقط می‌تواند خودش را قضاوت کند.

هر شخص با جهالت خودش با قضاوت کردن دیگران وظایف و امور خودش را فراموش می‌کند و دلیل اینکه ما نباید کسی را قضاوت کنیم ریشه در جهالت ما دارد. شخص زمانی که در تاریکی‌ها هست با منیت و قضاوت دیگران صفت‌های خوب آنها را نمی‌بیند، قضاوت دیگران می‌تواند از روی ترس باشد چرا که میترسد دیگران رشد کنند. رابطه قضاوت و جهالت در همین است که شخصی که قضاوت می‌کند جهالت دارد، شعری در مورد همین موضوع از آقای مهندس شنیدم که برای شما عرض می‌کنم، آنکس که نداند و بخواهدکه بداند، جان و تن خود را ز جهالت برهاند. دقیقاً کاری است که ما در کنگره انجام می‌دهیم و می‌خواهیم دانایی خود را با آموزش بالا ببریم و مسیری که ما در کنگره با آموزش‌ها می‌رویم دقیقاً مسیری است که ما را از ترس به شجاعت از کفر به ایمان، از نادانی به دانایی و دور شدن از صفات ضد ارزشی در رسیدن به آگاهی و دانایی است.‌ از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید از شما سپاسگزارم.

تقدیرنامه لژیون سردار

تایپ: مسافر داود (لژیون سوم)

ویرایش و ارسال: مسافر حسن (لژیون دوم)

عکاس: مسافر مهدی (لژیون سوم)