انسان فطرتاً قاضی به دنیا آمده است

برای قضاوت کردن چه ویژگی‌هایی لازم است؟ چه چیزهایی مورد نیاز است که انسان بتواند از قضاوت کردن دوری کند؟ برای این سؤالات جلوتر از بودن مطالب، دانایی، خودشناسی، علم و آگاهی، شنیدن سخنان دو طرف و ذهن آرام لازم است. قضاوت فقط کار خداوند است و کسی می‌تواند قضاوت کند که تقوا، رفعت، تفکر سالم، علم و آگاهی داشته باشد. با جهالت، منیت، ترس و ناامیدی، خودخواهی و خرفات نمی‌توان دیگران را قضاوت کرد.

خودخواهی زاییده جهالت و نادانی است که خود به خود به وجود نمی‌آید. از یک شخص جاهل نشأت می‌گیرد. مصرف مواد هم از روی نادانی و جهالت است که شخص به طرف مصرف کشیده می‌شود. انسان فطرتاً موجودی هست که گویی قاضی به دنیا آمده است و مرتب در طول زندگی در حال قضاوت کردن است و این به دلیل این‌ است که دارای اختیار است و در سر دو راهی قرار می‌گیرد، یک راه درست و یک راه غلط، یک راه فسق و فجور و یک راه تقوا و روشنایی.

من قبل از این‌که به کنگره بیایم همیشه از روی نادانی دیگران را قضاوت می‌کردم و اصلاً هم فکر نمی‌کردم که کار اشتباهی انجام می‌دهم؛ چون تجربه و آگاهی نداشتم. نمی‌دانستم که من دانش قضاوت کردن را ندارم. من از روی ظاهر انسان‌ها آن‌ها را قضاوت می‌کردم غافل از این‌که درون و صور پنهان آن‌ها چیز دیگری هست که من نمی‌توانم واقعیت را با چشم ببینم. امیدوارم با ثابت قدم بودن در کنگره و اعمال کردن آموزش‌های کنگره بتوانم بدون آگاهی و شناخت کامل دیگران را قضاوت نکنم و روی خودم کار کنم که بتوانم انسانی با تقوا و دور از ضد ارزش‌ها باشم.

نویسنده: همسفر فریده رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: راهنمای تازه‌واردین همسفر طیبه نگهبان سایت
همسفران نمایندگی کمال‌الملک تهران