اگر کمی به رفتارهای روزمره خود دقت کنیم، متوجه می‌شویم که به‌راحتی دیگران را قضاوت می‌کنیم؛

جلسه یازدهم از دوره دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی ویژه مسافران کنگره 60 نمایندگی قوچان با نگهبانی مسافر محمد و دبیری مسافر احمد، استادی مسافر محمود با دستور جلسه « قضاوت و جهالت» سه شنبه 16تیر 1405 ساعت 17 شروع به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان محمود هستم یک مسافر

دستور جلسه این هفته «قضاوت و جهالت» است. این دستور جلسه از موضوعاتی است که شاید همه ما در طول زندگی بارها با آن روبه‌رو شده‌ایم. اگر کمی به رفتارهای روزمره خود دقت کنیم، متوجه می‌شویم که به‌راحتی دیگران را قضاوت می‌کنیم؛ گاهی از روی ظاهر، گاهی از روی نوع صحبت کردن، نوع پوشش، جایگاه اجتماعی یا حتی وسیله‌ای که در اختیار دارند. در حالی که باید ابتدا بدانیم قضاوت چیست، چه زمانی درست است و چه زمانی نباید انجام شود. اصل قضاوت زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان اطلاعات کامل و آگاهی کافی نسبت به یک موضوع داشته باشد. همان‌گونه که یک قاضی در دادگاه، بدون بررسی مدارک، شنیدن اظهارات طرفین، مطالعه پرونده و دریافت گزارش‌های لازم رأی صادر نمی‌کند، ما نیز نباید بدون شناخت کامل درباره افراد اظهار نظر کنیم. حتی قاضی نیز تنها درباره همان پرونده قضاوت می‌کند، نه درباره زندگی شخصی افراد. اما ما گاهی تنها با دیدن ظاهر یک فرد یا شنیدن یک جمله، درباره شخصیت، رفتار یا زندگی او نتیجه‌گیری می‌کنیم و این همان قضاوتی است که از روی ناآگاهی انجام می‌شود. در آموزه‌های کنگره ۶۰ نیز بارها تأکید شده است که انسان تنها نسبت به اعمال و رفتار خودش آگاهی کامل دارد؛ بنابراین تنها کسی که می‌تواند او را مورد قضاوت قرار دهد، خود اوست. اگر هر روز عملکرد، رفتار، گفتار و افکار خود را مورد ارزیابی قرار دهیم، فرصت اصلاح و رشد را به دست خواهیم آورد. اما زمانی که تمام توجه ما به رفتار دیگران باشد، از دیدن ضعف‌ها و اشکالات خود غافل می‌شویم. در کنگره ۶۰، راهنما نسبت به عملکرد رهجو در مسیر درمان نظر می‌دهد؛ زیرا این مسیر را طی کرده، آموزش دیده و نسبت به درمان شناخت کافی دارد. اگر راهنما نکته‌ای را گوشزد می‌کند یا عملکرد رهجو را بررسی می‌کند، این موضوع تنها در حوزه درمان و آموزش است، نه در مسائل شخصی و زندگی خصوصی افراد. هدف راهنما قضاوت نیست، بلکه هدایت، آموزش و کمک به انتخاب مسیر صحیح است. یکی از نکات مهم این دستور جلسه، ارتباط مستقیم قضاوت با جهالت است. شاید این سؤال پیش بیاید که چرا این دو موضوع در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند. پاسخ این است که بسیاری از قضاوت‌های نادرست، ریشه در جهل و ناآگاهی دارند. هر اندازه دانایی انسان بیشتر شود، قضاوت‌های عجولانه کمتر خواهد شد. انسان دانا قبل از هر اظهار نظری تلاش می‌کند حقیقت را بشناسد، شرایط را درک کند و سپس تصمیم بگیرد. اما انسانی که از روی جهل عمل می‌کند، بدون تحقیق و شناخت، دیگران را قضاوت می‌کند و همین موضوع زمینه بسیاری از اختلافات، دلخوری‌ها و آسیب‌های اجتماعی را فراهم می‌سازد. هدف از آموزش‌های کنگره ۶۰ نیز تنها حضور در جلسات و شنیدن مطالب نیست. ما در اینجا آموزش می‌بینیم تا این آموزش‌ها را وارد زندگی خود کنیم. اگر هزاران مطلب را حفظ کنیم اما در عمل تغییری در رفتار ما ایجاد نشود، در واقع آموزش مؤثری صورت نگرفته است. ارزش واقعی آموزش زمانی مشخص می‌شود که در برخورد با خانواده، محل کار، جامعه و تمامی روابط خود بتوانیم آن را اجرا کنیم. موضوع دیگری که لازم است به آن اشاره کنم، بحث مشارکت کردن مسافران سفر اول است. متأسفانه گاهی مشاهده می‌شود که بعضی از دوستان به دلیل ترس از قضاوت دیگران از مشارکت کردن خودداری می‌کنند. تصور می‌کنند اگر مطلبی را اشتباه بیان کنند یا نتوانند خوب صحبت کنند، مورد قضاوت قرار خواهند گرفت. در حالی که این نگرانی نباید مانع آموزش شود. هیچ‌کدام از اعضای کنگره از روز اول سخنران یا مشارکت‌کننده خوبی نبوده‌اند. همه افراد با تمرین، حضور مستمر، اعلام سفر و مشارکت کردن به مرور زمان رشد کرده‌اند. حتی اگر در ابتدا اشتباهی هم رخ دهد، این اشتباه بخشی از فرآیند آموزش است و باعث پیشرفت انسان می‌شود. کسی که از اشتباه کردن نترسد، سریع‌تر آموزش می‌گیرد و مسیر رشد را بهتر طی می‌کند. بنابراین از دوستان سفر اول درخواست می‌کنم فرصت مشارکت را از دست ندهند. حتی اگر تنها چند جمله درباره حس و حال خود بیان کنند، این کار باعث افزایش اعتمادبه‌نفس، تقویت آموزش و حرکت بهتر در مسیر درمان خواهد شد. هدف از مشارکت، کامل صحبت کردن نیست؛ هدف، یاد گرفتن، تمرین کردن و برداشتن قدم‌های مؤثر در مسیر درمان و جهان‌بینی است. امیدوارم همه ما بتوانیم با افزایش دانایی، از قضاوت‌های ناآگاهانه فاصله بگیریم، ابتدا خود را مورد ارزیابی قرار دهیم و آموزش‌های کنگره ۶۰ را در زندگی روزمره خود به کار ببندیم؛ زیرا تنها در این صورت است که دانایی به دانایی مؤثر تبدیل خواهد شد و مسیر رشد و آرامش برای ما هموار می‌شود.

تایپ و ویرایش: مسافر رسول لژیون سوم(با استفاده از هوش مصنوعی)

عکاس: مسافر محمد لژیون هفتم

ارسال خبر: سایت نمایندگی قوچان