آگاهی و دانایی، کلید جلوگیری از قضاوت‌های نادرست است

هر چه جاهل‌تر باشیم قضاوت ما در مورد دیگران بیشتر و در مورد خودمان کمتر است و در مقابل هر چقدر دانا و آگاه‌تر باشیم قضاوتمان در مورد خودمان بیشتر و در مورد دیگران کمتر خواهد بود.

برای قضاوت کردن پیش‌ نیازهایی لازم است؛ اما جهالت به هیچ پیش‌‌نیازی احتیاج ندارد. انسان برای داوری درست به پارامترهایی همچنین علم، آگاهی، تخصص، صبر، تجربه، معرفت و خودشناسی نیازمند است؛ اما جهالت خود  پیش‌نیاز منیت، ترس، ناامیدی، خرافات و خودخواهی است؛ چرا‌که جهالت مترادف با نادانی می‌باشد، اگر ظلمت را به جهالت تشبیه کنیم، متوجه می‌شویم جهالت، نبود نور و روشنایی است؛ پس اگر دانایی و آگاهی نباشد، جهالت پدیدار می‌شود.

بسیاری از افراد به دلیل همین نادانی به سمت مصرف مواد مخدر می‌روند؛ اما زمانی که شخص در کنگره۶۰ ذره‌ذره آموزش می‌بیند و به دانایی می‌رسد، نه‌تنها مصرف مواد مخدر؛ بلکه بسیاری از مسائل ضدارزشی او نیز از بین می‌رود.

خداوند انسان را با ویژگی‌های خاص از خاک آفرید، به این مفهوم که تمام ذرات موجود در خاک مثل، منگنز، پتاسیم، آهن، کلسیم، مس و... در کالبد فیزیکی انسان نیز وجود دارد. ویژگی خاصی که خداوند به انسان بخشید قدرت اختیار بود؛ یعنی اختیار کامل بر سرنوشت خویش تا از میان دوراهی فسق و فجور یا تقوا یکی را برگزیند، همچنین به او قدرت قضاوت داده شد. گویی انسان فطرتاً قاضی به دنیا آمده و پیوسته در حال قضاوت است از مسائل کوچکی، مانند الان درس بخوانم یا نخوانم؟ گرفته تا مسائل بزرگ‌تر مانند کنگره بروم یا نروم؟ در کنار این قضاوت، خداوند چالش مهمی پیش پای انسان گذاشت، گنج را آشکارا در معرض دید نگذاشت تا انسان برای یافتن آن تلاش و جست‌وجو کند.

گاهی راهی که به نظر گلستان می‌رسد به کویر و جهنم ختم می‌شود؛ اما مسیری که دشوار است به گلستان می‌رسد، برای نمونه کسی که سال‌ها با زحمت و تلاش درس می‌خواند و سرمایه جمع می‌کند، عاقبت نیکویی برای خود و فرزندانش رقم می‌زند، درحالی‌که کسی با راه نادرست، مانند معامله مواد مخدر ثروتی به دست می‌آورد، شاید به‌ظاهر صاحب خانه و دارایی شود؛ اما آن مال آرامش و برکتی برای او و فرزندانش نخواهد داشت.

این قدرت قضاوت در فطرت همه ما برنامه‌ریزی شده و طبیعی است؛ اما مشکل از آنجایی آغاز می‌شود که به‌جای قضاوت در مورد خودمان، به قضاوت در مورد دیگران می‌پردازیم که هیچ ارتباطی به ما ندارد، این کار نشان از جهالت ما است. وقتی یک قاضی که شغل او قضاوت است از نیروهای کمکی و تخصص بهره می‌برد، گاهی دچار اشتباه می‌شود، دیگر تکلیف ما در قضاوت‌های ناآگاهانه مشخص است.

برداشت من از این فایل صوتی این بود که خداوند این ویژگی را در وجود من قرار داده تا به قضاوت خود بپردازم نه دیگران، هر چه جاهل‌تر باشم، بیشتر دیگران را قضاوت می‌کنم؛ باید بدانم که هر کس شرایط و موقعیت متفاوتی دارد، ممکن است اشتباه کند، مهم این نیست که هرگز اشتباه نکنم، مهم این است که از اشتباهات درس بگیرم، آن‌ها را جبران کنم و از تکرارشان جلوگیری کنم. همیشه با خود تکرار می‌کنم تا با کفش کسی راه نرفته‌ام، راه رفتن او را قضاوت نکنم.

در پایان، خداوند را سپاسگزارم که راه کنگره۶۰ برای من باز شد؛ همچنین از آقای مهندس حسین دژاکام، خانواده محترمشان و راهنمایم همسفر اسماء سپاسگزارم که با آموزش‌هایشان، ذره‌ذره آگاهی و دانایی من را بالا می‌برند.

نویسنده: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر اسماء (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی سیرجان