قضاوت کردن بدون آگاهی نشان‌دهنده جهالت است

سلام دوستان نگین هستم یک همسفر

خیلی وقت‌ها قضاوت کردن از روی ناآگاهی و جهالت اتفاق می‌افتد؛ چون بدون اینکه شرایط و واقعیت زندگی یک نفر را بدانیم، در ارتباط با او نظر می‌دهیم. هر چه دانایی و شناخت ما بیشتر شود، کمتر دیگران را قضاوت می‌کنیم و بیشتر سعی می‌کنیم که درکشان کنیم. باید قبل از قضاوت کردن، کمی بیشتر فکر کنیم و به این موضوع توجه کنیم که شاید همه‌ حقیقت را ندانیم. من احساس می‌کنم هر وقت کسی را قضاوت می‌کنم، بیشتر از اینکه او را بشناسم، درگیر برداشت‌ها و ذهنیت‌ خودم هستم. جهالت فقط به معنای ندانستن نیست؛ بلکه اگر فکر کنیم همه چیز را می‌دانیم و برای دیگران حکم صادر کنیم، جهالت است. من آموزش گرفتم که به جای قضاوت، بیشتر گوش دهم و بیشتر بفهمم؛ چون هیچ‌کس از کل داستان زندگی یک انسان خبر ندارد.

سلام دوستان رقیه هستم یک همسفر

قدرت مطلق وقتی انسان را خلق کرد، او را سر دوراهی قرار داد تا راه را انتخاب کند. اختیار انسان را دست خودش داد. همه صفات، علم، دانش و آگاهی را به انسان داد تا انسان خودش راهش را انتخاب کنید که در راه فسق و فجور قرار گیرد یا راه تقوا و صراط مستقیم را انتخاب کند. جهالت و قضاوت زمانی اتفاق خواهد افتاد که من در مورد آن موضوع یا شخص، آگاهی کامل نداشته‌باشم و فقط از روی ظاهر آن قضاوتی انجام دهم. انسان مدام در حال قضاوت بسیاری از مسائل روزمره زندگی خودش است. به قول بزرگی‌ اگر می‌خواهید در مورد راه رفتن کسی قضاوت کنید، کمی با کفش او راه بروید. کسانی که دیگران را قضاوت می‌کنند، معمولا در زندگی خود هدف مشخصی را دنبال نمی‌کنند. هرچه انسان داناتر باشد، کمتر قضاوت می‌کند و هرچه جاهل‌تر باشد، بیشتر قضاوت می‌کند و در هر کاری دخالت می‌کند. برای اینکه بتوانیم به درستی قضاوت کنیم، باید علم و آگاهی آن موضوع را داشته باشیم و دانایی خود را بالا ببریم.

سلام دوستان فرزانه هستم یک همسفر

در کنگره۶۰ دستور جلسات کاربردی است و ممکن است، کلید سختی‌ها و مشکلات ما باشند. قضاوت رابطه مستقیمی با جهالت دارد. هرچه سطح دانایی بالاتر باشد، کمتر در مورد دیگران قضاوت می‌کنیم. بیشتر از روی ظاهر قضاوت می‌کنیم؛ چون هر چه را که با چشم می‌بینیم، سریع در موردش قضاوت می‌کنیم، حتی بدون اینکه لحظه‌ای فکر کنیم. هر انسانی یک حریمی دارد و ما نباید به حریم دیگران تجاوز کنیم. اگر ما کسی یا چیزی را قضاوت نکنیم، مسلما مورد قضاوت دیگران هم قرار نمی‌گیریم. ما باید دوربین زندگی‌مان را روی خودمان زوم کنیم و به قضاوت خودمان بپردازیم تا بتوانیم عیب‌هایی که در ما وجود دارد را رفع کنیم و باید از جهل و نادانی خودمان که بزرگترین دشمن خودمان است رها شویم.

سلام دوستان هستی هستم یک همسفر

زمانی که جلسه شروع می‌شود، ۱۴ ثانیه سکوت برقرار می‌شود که از جهل و نادانی خودمان به خداوند پناه ببریم، زیرا همین جهالت و نادانی خودمان، بزرگترین دشمن ما است. هر چیزی دارای صور آشکار و پنهان است و باید بدانیم ما هیچ گاه نمی‌توانیم به طور کامل از صور پنهان مسئله‌ای آگاه شویم پس قضاوت کردن بدون آگاهی، نشان‌دهنده جهالت است. هر زمان که دانایی کم باشد با برداشت‌های شخصی، دیگران را مورد قضاوت قرار می‌دهیم. در کنگره ۶۰ یاد گرفته‌ام که هر انسانی مسیر، آموزش و ظرفیت خودش را دارد. ممکن است من فقط چند دقیقه از رفتار یک نفر را ببینم، اما از سال‌ها رنج، تجربه و شرایط او هیچ اطلاعی نداشته باشم. بنابراین هر قضاوتی که می‌کنم، بیشتر نشان‌دهنده میزان جهالت خودم است تا واقعیت زندگی آن شخص. تجربه من این است که هرچه آموزش‌های کنگره را بیشتر کاربردی کنم و بیشتر روی خودم تمرکز داشته باشم، قضاوت‌هایم کمتر می‌شود. وقتی به جای نگاه کردن به دیگران، نقص‌ها و مسئولیت‌های خودم را ببینم، انرژی و فرصت بیشتری برای رشد پیدا می‌کنم و انرژی خود را از دانایی و رشد خودم کسب می‌کنم، نه از طریق انرژی دزدی با قضاوت دیگران. هرچه دانایی افزایش پیدا کند، پذیرش، احترام و محبت نیز بیشتر می‌شود. در نتیجه انسان کمتر درباره دیگران حکم صادر می‌کند، فرصت بیشتری برای آموزش پیدا می‌کند و آرامش و حال خوش را عمیق‌تر تجربه خواهد کرد.

رابط خبری: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول)
ویرایش: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
ارسال: راهنما ویلیام همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون پنجم) دبیر اول از سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران