دوربینم را روی خودم زوم کنم

هنگامی که به دستور جلسه «قضاوت و جهالت» فکر می‌کنم، اولین نکته‌ای که در ذهنم تداعی می‌شود، رابطه مستقیم این دو با یکدیگر است. طبق آموزش‌های جناب مهندس، هر چقدر سطح دانایی و آگاهی یک انسان کمتر باشد، احتمال اینکه در جایگاه قضاوتِ دیگران بنشیند بیشتر است. در واقع، قضاوت کردن دیگران، دقیقاً خروجی جهل من است.

قبل از ورود به کنگره، زندگی من سرشار از قضاوت‌های نادرست بود. من همیشه در ذهن خودم، دیگران را بر اساس ظاهرشان، رفتارشان و ... قضاوت می‌کردم. غافل از اینکه با هر بار قضاوت کردن، بیش از همه به خودم ضربه می‌زنم. قضاوت کردن باعث می‌شد تا انرژی من به جای اینکه صرف اصلاح خودم و حرکت در مسیر درست شود، صرف کاوش در مورد زندگی دیگران و معایب آن‌ها شود.

با ورود به کنگره آموزش گرفتم: فقط خداوند قاضی عادل است. او است که از صور پنهان انسان‌ها باخبر است. من که از هزاران اتفاق پشت پرده‌ زندگی دیگران بی‌خبر هستم، با چه حقی می‌توانم حکم صادر کنم؟
باید بدانم که قضاوتِ دیگران، سد راه آموزش خودم است و همچنین قضاوت کردن، جهالت می‌آورد‌. قضاوت، من را در تاریکی فرو می‌برد. هر چقدر بیشتر دیگران را قضاوت کنم، از صلح و آرامش درونی دورتر می‌شوم.

و حالا در کنگره یاد گرفته‌ام که دوربینم را روی خودم زوم کنم. وقتی یاد بگیرم که در هر لحظه، قاضی اعمال و رفتار خودم باشم و به جای دیگران، خودم را اصلاح کنم، آنگاه است که به سمت دانایی حرکت کرده‌ام. در پایان از راهنمایم، همسفر رویا، بسیار تشکر می‌کنم که با آموزش‌ها و راهنمايی‌های ناب، من را از تاریکی دور کردند.

نویسنده: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر هستی رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی ابوریحان تهران