برداشت از سی دی مسئولیت، از آموزش های دکتر امین.
در وادی چهارم میآموزیم که در مسائل حیاتی، سپردن مسئولیت به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن است. این وادی پایههای جهانبینی ما را شکل میدهد. چهار وادی اول مانند شخم زدن زمین است؛ پیش از کشاورزی باید زمین را از سنگها و موانع پاکسازی کرد. برخی از انسانها مانند زمینهایی سرشار از صخره هستند که باید با تلاش این موانع را خارج کنند تا زمین آماده کشت گردد.
یکی از بزرگترین موانع در مسیر تکامل، فرار از مسئولیت است. انسانها گاهی به شکلی زیرکانه کلاههای بزرگی بر سر خود میگذارند تا بدون زحمت به خواستههای خویش برسند. این میل طبیعی در بشر وجود دارد که بدون درس خواندن دکتر شود یا بدون تحمل سختی به مقام قهرمانی دست یابد. اما حقیقت این است که موفقیت هر سرزمین و هر انسانی در گرو پذیرش مسئولیت اعمال خویش است.
جوامعی که در آن افراد مسئولیت تبدیل شدن به شخصیت مطلوب خود را میپذیرند، همواره موفق هستند. در کشورهایی مانند ژاپن، اگر مسئولی اشتباه کند، با فروتنی عذرخواهی کرده و استعفا میدهد؛ زیرا اصول الهی و درستکرداری را اجرا میکنند. این دقیقاً مفهوم وادی سوم و چهارم در مقام عمل است. اگر انسان در جهل باشد، گمان میکند عذرخواهی باعث کوچک شدن او میگردد، اما انسان آگاه در زمان لازم سر خم میکند و به اصلاح خویش میپردازد.
پذیرش مسئولیت حتی در کوچکترین مسائل زندگی تجلی مییابد؛ مانند عذرخواهی از یک کودک یا رعایت انصاف در معاملات. بیانصافی و بیعدالتی در شغل، برکت را از زندگی دور میکند. اگر کسی برای خدمتی اندک، بهایی گزاف مطالبه نماید، نشاندهنده نبود تعادل و انصاف است. ما در کنگره ۶۰ میآموزیم که جهانبینی تنها در تفکر نیست، بلکه زمان فارغالتحصیلی در جهانبینی زمانی است که بتوانیم به خواستههای نفس خود جهت بدهیم و از برخی خواستهها برای رسیدن به اهداف والاتر بگذریم.
تزکیه و پالایش زمانی آغاز میگردد که انسان بتواند از آنچه دوست دارد بگذرد. اگر ساعتها سیدی بنویسیم اما نتوانیم خواستههای نفس خود را تعدیل کنیم، عملاً هیچ تغییری صورت نگرفته است. محبت بزرگترین جادو است که میتواند ویرانیها را آباد کند و خارها را به گل تبدیل نماید. اما این جادو تنها زمانی اثرگذار است که به درجه خلوص برسد.
اولویت اصلی ما در کنگره ۶۰، احیای خانواده و درمان زخمهای اعتیاد است. نقش همسفر در این مسیر بسیار حیاتی است؛ همسفر واقعی کسی است که تمام نیروی خود را برای بخشیدن گذشته و احیای بنیان خانواده بهکار گیرد. اگر محبت با خلوص همراه باشد، قدرت جادویی پیدا میکند و حریف تاریکیها میگردد. خلوص به معنای ریختن اضافات مانند کینه و نفرت از وجود خویش است.
برای خروج از تاریکی، باید خواستههای خود را تعدیل کنیم و از گامهای کوچک آغاز نماییم. نوشتن سیدیها مانند یک مراقبه است که تمامی نیروهای انسان را متمرکز میکند تا معجزه نگارش و آموزش اتفاق بیفتد. اگر حسهای ما بسته شده است، راه باز کردن آنها انجام کارهای عقبافتاده و پذیرش مسئولیتهای معطلمانده است. با حرکت در مسیر صراط مستقیم و رعایت انصاف، به آرامش و رضایت قلبی دست خواهیم یافت که با هیچ ثروتی برابری نمیکند.
تکامل در تمامی ابعاد هستی وجود دارد و آموزش و علم زندگی پایهای است که در همه جهانها جاری است. ذات انسان از جهت اجزای آفرینش ثابت اما از نظر ماهیت و کیفیت، به دلیل تکامل، قابل تغییر است. در نهایت، باید با دید شکرگزاری به زندگی نگریست؛ گاهی آنچه ما تبعیض میپنداریم، در واقع توجه بیشتر به فردی است که دردمندتر است. بخشش و محبت بیدریغ، مسیر را برای صعود انسان هموار میسازد.
برداشت: همسفر فرزاد
تهیه و تنظیم سایت همسفران آقای آکادمی
- تعداد بازدید از این مطلب :
116