همسفری با عقل، نه با قضاوت

مشارکت اعضاء لژیون دوم با راهنمایی همسفر زهره درباره دستور جلسه؛ «قضاوت و جهالت»

فاطمه همسفر اکبر
قضاوت در ذهن هر شخص معنای متفاوتی دارد؛ برای برخی به فراتر رفتن از واقعیت، دامن می‌زند و برای عده‌ای فرمان عقل، اعتمادبه‌نفس، مسئولیت‌پذیری، عدالت، حرمت، عمل سالم، تعادل و امنیت است. این‌ها همگی تعاریف شخصی، از قضاوت است.
جهالت نیز به معنای ناامیدی، ترس، خودخواهی و عدم آموزش است که این تعاریف نیز صحیح می‌باشد؛ اما انسان وقتی جاهل باشد، دچار بخل، حسد، کینه و خرافات می‌شود که قطعاً میوه‌های جهالت هستند.
وقتی انسان خلق شد، فرشتگان اعتراض کردند و گفتند: که انسان در زمین فساد می‌کند؛ اما خداوند فرمود: خیر، زیرا به انسان قوّه اختیار دادیم تا بتواند راه درست را از بیراهه تشخیص دهد. انسانی که دارای قدرت اختیار است، این توانایی را دارد که دیگران را مورد قضاوت قرار دهد.
خداوند گنج آشکار را در اختیار انسان قرار نداد؛ زیرا انسان باید با گذشتن از سختی‌ها به شیرینی و آسانی برسد. ما نباید در مورد چیزهایی که به ما مربوط نیست وارد بحث شویم و تصمیمی بگیریم که نتیجه آن فقط ظن و گمان و سپس سرزنش است. یک قاضی باید موقعیت هر دو طرف را بسنجد و در حضور چند نفر حکم را بررسی کند، در غیر این صورت، قاضی دچار اشتباه شده و احکام اشتباه صادر می‌کند.

همسفر زهرا
دستور جلسه «قضاوت و جهالت» به من یادآوری می‌کند که بسیاری از رنج‌های زندگی من، ناشی از قضاوت‌های نادرست و ناآگاهی خودم بوده‌است. در کنگره۶۰ آموخته‌ام که تا زمانی‌که از حقیقت موضوعی، آگاه نشده‌ام؛ نباید درباره افراد قضاوت کنم؛ زیرا قضاوت عجولانه، باعث از بین رفتن آرامش و محبت می‌شود و انسان را از مسیر آموزش دور می‌کند.
جهالت تنها ندانستن نیست؛ بلکه عمل نکردن به دانسته‌های درست نیز نوعی جهالت است؛ بنابراین ما با آموزش‌های کنگره از جهالت فاصله می‌گیریم و به سمت دانایی حرکت می‌کنیم. امروز سعی می‌کنم به جای قضاوت دیگران، روی اصلاح خودم تمرکز کنم؛ زیرا با افزایش دانایی، قضاوت‌های من کمتر و آرامشم بیشتر خواهد شد. به باور من، خروج از جهالت با آموزش، تفکر و عمل سالم امکان‌پذیر است و کنگره۶۰ بهترین مسیر را برای این آموزش فراهم کرده‌است. از خداوند سپاسگزارم که مسیر کنگره۶۰ را برای رشد و تغییر در اختیار ما قرار داده‌است.

همسفر طیبه
کنگره۶۰ با آموزش‌های کاربردی‌اش، بسیاری از مشکلات انسان‌ها را هموار کرده‌است. شروع جلسات با ۱۴ ثانیه سکوت، یعنی: پناه بردن به خداوند از جهل و تاریکی خود، چرا که ریشه اصلی قضاوت و رفتارهای اشتباه انسان در جهل و نادانی است. هرچه انسان نادان‌تر باشد، بیشتر درباره دیگران قضاوت می‌کند، در حالی‌که تنها خداوند به دلیل احاطه بر همه‌چیز، حق قضاوت دارد؛ حتی یک قاضی حرفه‌ای هم ممکن است در حکم خود اشتباه کند، پس ما چطور بدون دانش و تجربه، سریع حکم صادر می‌کنیم؟ من قبلاً همسفر خود را مدام قضاوت می‌کردم؛ اما اکنون فهمیدم این کار چقدر اشتباه بود؛ چون با قضاوت کردن، انرژی او را برای درمان تضعیف می‌کردم.
قضاوت کردن یعنی: پا گذاشتن به حریم دیگران و تجسس در زندگی آن‌ها. کسانی‌که همیشه در حال قضاوت هستند، معمولاً هدف مشخصی در زندگی ندارند و به آرامش نمی‌رسند. بیشتر قضاوت‌های ما بر اساس صور ظاهر است و بدون تفکر به قضاوت دیگران دامن می‌زنیم؛ درواقع باید قبل از هر قضاوتی، لحظه‌ای درنگ و تفکر کنیم؛ زیرا دانایی، باعث می‌شود قضاوت ما درباره دیگران کمتر شود.
خدایا صدای افکار مرا خاموش کن تا صدای تو را بشنوم؛ آن‌قدر غرق در قضاوت بودم که فراموش کرده بودم تنها تویی که قاضی هستی. 

همسفر راضیه
شاید برای عده‌ای از ما این سوال پیش بیاید که این سی‌دی چه ارتباطی با درمان اعتیاد دارد. زمانی‌که جلسه شروع می‌شود، ما ۱۴ ثانیه سکوت می‌کنیم و از جهل و نادانی خود به خداوند پناه می‌بریم؛ چرا که همین جهالت باعث می‌شود افرادی، گرفتار موادمخدر شوند و افرادی همانند ما در تاریکی دست و پا بزنند، حالا چه خواسته و چه ناخواسته.
وقتی وارد کنگره می‌شویم و در لژیون قرار می‌گیریم؛ اگر طبق گفته راهنما، عمل کنیم و در مورد هم‌لژیونی‌ها و دیگر افراد کنگره، قضاوت نکنیم؛ قطعاً سفر خوبی خواهیم داشت. وقتی در مورد دیگران قضاوت می‌کنیم؛ درواقع باعث می‌شود انرژی‌ ما هدر برود؛ به‌درستی که انرژی‌ باید صرف کارهای خودمان شود.
قضاوت رابطه مستقیمی با جهالت دارد؛ قضاوت به‌معنای حکم کردن است و جهالت به معنای ندانستن. کسی که قضاوت می‌کند؛ باید علم این کار را داشته باشد؛ اما هر چه انسان داناتر باشد، قضاوت کمتری انجام می‌دهد انسان جاهل، بیشتر قضاوت می‌کند و در کار دیگران دخالت می‌نماید. من هروقت که می‌خواهم کسی را قضاوت کنم، این ضرب‌المثل به ذهنم می‌آید که اگر می‌خواهی راه رفتن کسی را قضاوت کنی، کمی با کفش‌های او راه برو، سعی می‌کنم از این مثال درس بگیرم؛ بنابراین باید از قضاوت دیگران دست بکشیم تا به آرامش برسیم.

همسفر مریم
در مورد دستور جلسه قضاوت و جهالت، آقای مهندس می‌فرمایند: برای انجام هر کاری نیاز به توان و نیرو داریم و در این جهان، نیرو معادل حس می‌باشد و همین حس، باعث حرکت انسان می‌شود. اگر انسان نسبت به موادمخدر و اعتیاد، حس نداشته باشد درمان اتفاق نمی‌افتد.
اگر ویژگی‌های بد اطرافیان را می‌بینیم؛ درواقع همان ویژگی را در وجود خودمان داریم. قضاوت و قیاس، زمانی اتفاق می‌افتد که ما نسبت به موضوعی حس خوب یا بد داشته باشیم و تا زمانی‌که در حال قضاوت و ایراد گرفتن از دیگران باشیم نقص‌های خودمان را نمی‌بینیم و باید همان‌طور که آقای مهندس گفتند دوربین خود را روی رفتار و کردار خودمان زوم کنیم و به‌جای اصلاح دیگران، سعی کنیم رفتار و گفتار خود را اصلاح نماییم.

رابط خبری: همسفر طیبه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم)
عکس: همسفر بتول رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون پنجم)
ویرایش: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون دوم) دبیر سایت
ارسال: همسفر اکرم راهنمای تازه‌واردین نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زال‌پارس مشهد