قضاوت اشتباه و تخریب

همسفر زینب:

در موضوع قضاوت و جهالت آموختم که اگر انسان نداند در چه جایگاهی و با چه شرایطی باید قضاوت کند و بدون آگاهی و اطلاعات کافی درباره دیگران داوری کند، این رفتار از جهل و نادانی او سرچشمه می‌گیرد. چنین عملی مانند سدی محکم، مانع رشد و تکامل انسان می‌شود.

زمانی که شخصی را قضاوت می‌کنیم چه مثبت و چه منفی در واقع یک نسبت یا ویژگی را به آن شخص داده‌ایم. در این هنگام، حسی در وجود ما شکل می‌گیرد. اگر قضاوت ما نسبت به آن شخص قضاوت منفی باشد، باعث تخریب ایجاد می‌شود؛ زیرا بسیاری از این تخریب‌ها از همین قضاوت‌های اشتباه آغاز می‌شوند.

قضاوت کردن یک کار بسیار حساس و تخصصی می‌باشد. ما نباید در یک ساعت و بدون آگاهی و اطلاعات کسی را قضاوت کنیم یا برایش حکم صادر کنیم.

قضاوت دیگران، علاوه بر آسیب رساندن به روابط، موجب تخریب در صور پنهان انسان نیز می‌شود؛ تخریبی که با چشم قابل رویت نیست و باعث تنفر می‌شود.

انسان تا زمانی که از نظر تفکر و اندیشه رشد نکرده باشد، کارهایی را انجام می‌دهد که از عواقب آن اطلاعی ندارد، در ظاهر کنار هم زندگی می‌کنند طوری که هیچ اتفاقی نیفتاده؛ ولی در باطن حال آن‌ها خوش نیست. علّت آن این است که انرژی منفی در فضا وجود دارد و همیشه در حال قضاوت کردن دیگران هستند.

با آموزش‌های ناب کنگره متوجه شدم که نتیجه قضاوت‌های نادرست به خود انسان برمی‌گردد. اگر من هم زمانی کسی را قضاوت کنم در این سیستم یک روز هم خودم مورد قضاوت واقع خواهم شد.
انسان دانا دشمن را به دوست و خراب‌ها را به بناهای آباد تبدیل می‌کند؛ اما انسان نادان و جاهل دوست را به دشمن و آبادی را به ویرانی تبدیل می‌سازد.

به گفته دکتر امین، قضاوت در جایگاه خودش لازم و حیاتی می‌باشد و حتما باید جایگاهش مشخص باشد. شاید ۹۵ درصد از مسائلی که ما در زندگی به آن‌ها فکر و در مورد آن‌ها قضاوت می‌کنیم بی‌مورد باشد، انرژی و توان ما را برای بهتر زندگی کردن بگیرد؛ بنابراین ما باید در جهتی زندگی کنیم و از این مسائل دور باشیم و  بدانیم در صلح و آرامش همه چیز ساخته می‌شود.

در پایان نیز از خداوند مهربان سپاسگزارم که توفیق حضور در کنگره ۶۰ را به من عطا کرد و مرا از آموزش‌های ناب و ارزشمند آن بهره‌مند ساخت.

همسفر هاجر:

قبل از شروع مسئله قضاوت و جهالت، جا دارد از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر و قدردانی کنم.

آقای مهندس، مردی بزرگوار و نجات دهنده واقعی انسان‌ها از دام بیماری اعتیاد هستند. امیدوارم همواره در پناه خداوند متعال، در صلح و آرامش، پایدار و مستدام باشند.

قضاوت کردن یعنی رفتار، گفتار و عملکرد دیگران را داوری کردن.

کسی که قضاوت می‌کند باید بداند حکم آن باید دو طرفه باشد و اطلاعات دقیق از نظر علم و تجربه، آگاهی کامل را داشته باشد. کسی که قضاوت می‌کند باید علم، تجربه، آگاهی و اطلاعات کافی از هر دو طرف موضوع را داشته باشد و با عدالت و انصاف نظر بدهد؛ در غیر این‌ صورت، ممکن است قضاوت او نادرست و منصفانه نباشد.
مثلث جهالت از سه ضلع ترس، ناامیدی و منیت تشکیل شده است. اگر قضاوت اشتباه انجام بدهیم در حقیقت به دام مثلث جهالت گرفتار می‌شویم. جهالت باعث می‌شود همیشه آدم منفی‌نگر باشد و نتواند صلح و آرامش را تجربه کند.

زمانی می‌توانم به دانایی و آگاهی برسم که آموزش‌های لازم را به خوبی فرا گرفته باشیم و بتوانم در زندگی کار بردی کنیم.
من، به عنوان یک رهجو در کنگره، یاد گرفتم که همیشه دوربین یا انگشت اشاره را به سمت خودم بگیرم و ابتدا رفتارها و ضدارزش‌های خودم را برسی کنم.
من قبل کنگره بدون هیچ تفکر و اندیشه‌ای دیگران را قضاوت می‌کردم، حتی در مورد مسافرم که وقتی مصرف‌کننده بود موقع‌ای که از گوشی استفاده می‌کرد با خودم می‌گفتم: «چه کاری انجام می‌دهد؟» همیشه در کارهایش دخالت می‌کردم. وقتی هم با دوستان که دور هم جمع می‌شدیم، اگر صحبتی از شخصی می‌شد، من ادامه حرف را می‌گرفتم؛ فلان شخص کجا رفته، با چه کسی بود و... . همه این‌ها از جهل و نادانی خودم بود که سعی می‌کنم دیگر از روی نا‌آگاهی طرف مقابل را قضاوت نکنم. همه این‌ رفتارهایم بیهوده بود و خودم را خسته می‌کردم.

با وارد شدن به کنگره و بهرمندی از آموزش‌های ارزشمند آقای مهندس، کم‌کم توانستم به اشتباهاتم پی‌ببرم و آگاه‌تر بشوم.‌‌
همیشه برای شروع کارگاه آموزشی که اول جلسه وقتی نگهبان می‌گوید: «برای رهایی  خودمان که جهل و نادانی خودمان است ۱۴ ثانیه سکوت کنیم» لحظه شماری می‌کنم با خودم می‌گویم که چقدر من قبل کنگره ندانسته و نسنجیده قضاوت می‌کردم، چون تجربه‌ای نداشتم فقط ظاهر قضیه را می‌دیدم از باطن قضیه اطلاعی نداشتم. آموزش‌های کنگره واقعا برایم آموزنده است.

منِ رهجو همیشه باید یادم بماند که هر فردی یا انسانی برای خودش حریمی دارد، نباید وارد حریم شخصی دیگران بشوم. قضاوت فقط مخصوص خدواند متعال است.
در آخر از خداوند می‌خواهم یاری‌ام کند تا با صبر، تحمل و کوشش در خانواده، جامعه و کنگره فردی صالح خدمتگزار و آگاه باشم و پیش از قضاوت دیگران، ابتدا به اصلاح خودم بپردازم.

رابط خبری: همسفر ندا رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
عکاس: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون پنجم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی ایران