قاضی فقط خداوند است

مشارکت همسفران لژیون هفتم در باب دستور جلسه «قضاوت و جهالت»

همسفر نیکی

جهالت یعنی نداشتن دانایی و همان نادانی می‌باشد. بیشتر قضاوت‌های ما ریشه در جهل دارد. اگر دوربین زندگی‌ام را روی خودم متمرکز کنم و به جای پرداختن به دیگران به رشد و اصلاح خودم فکر کنم دیگر وقت ارزشمندم را صرف قضاوت دیگران نخواهم کرد. به نظر من انسان‌ها به دلیل جهل و ناآگاهی دیگران را قضاوت می‌کنند. گاهی هم به خاطر دیده نشدن یا احساس کمبود، برای تخریب دیگران یا بزرگ جلوه دادن خود، دست به قضاوت می‌زنند. همه این رفتارها از نداشتن آموزش صحیح و آگاهی کافی در زندگی سرچشمه می‌گیرد.

قضاوت ریشه در جهالت دارد انسان را از مسیر درست دور می‌کند و به سمت تاریکی می‌برد. باید بدانیم که قاضی واقعی فقط خداوند است. هر قضاوت نادرست می‌تواند دل انسانی را بسوزاند و روح او را آزرده کند. چه زیباست پیش از آن‌که زبانم به گفتن سخنی درباره دیگران آلوده شود به خودم فرصت فکر کردن بدهم حرف‌های خامم را بگذارم پخته شوند و از بیان آن‌ها خودداری کنم.

همسفر مریم

به نظر من ما انسان‌ها ذاتاً و ناخودآگاه یکدیگر را قضاوت می‌کنیم و در این قضاوت‌کردن ممکن است نتوانیم راه را از بیراهه و درست را از نادرست تشخیص دهیم. گاهی هم وارد کاری می‌شویم که هیچ ربطی به ما ندارد و همین موضوع می‌تواند باعث آسیب شود و جهالت را به همراه داشته باشد. همچنین زمانی که درباره مسائل شخصی کسی تجسس می‌کنیم وارد وادی جهالت می‌شویم.

قضاوت‌کردن باید با آگاهی همراه باشد تا باعث تخریب نشود. بهتر است در کاری که به ما مربوط نیست دخالت نکنیم؛ زیرا قضاوت بر اساس حس، ظن و گمان کار درستی نیست و قضاوت واقعی فقط مخصوص خداوند است و مخصوص بنده خدا نیست. از طرفی ما از صبح که از خواب بیدار می‌شویم مدام در حال قضاوت و تصمیم‌گیری هستیم. این‌که این کار را انجام بدهم، این‌جا بروم یا نروم و هزاران تصمیم دیگر که هر کدام می‌تواند مسیرهای مختلفی را پیش روی ما قرار دهد. بنابراین باید آگاهانه عمل کنیم؛ زیرا راه سخت به بهشت و راه آسان به جهنم منتهی می‌شود.

رابط خبری: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی