با دل ببین، نه با قضاوت

وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم می‌بینم یکی از مسائلی که باعث دور شدن از آرامش می‌شود قضاوت است. گاهی ما درباره دیگران نظر می‌دهیم بدون این‌که بدانیم پشت رفتارشان، چه دردها، تجربه‌ها و سختی‌هایی وجود دارد. ما فقط ظاهر زندگی افراد را می‌بینیم در صورتی که از درون آن‌ها خبر نداریم. در کنگره۶۰ یاد می‌گیرم که هر انسانی یک سفر دارد و هر کس باید در زمان خودش مسیر رشد را طی کند. قضاوت کردن دیگران باعث می‌شود از آموزش گرفتن و توجه به خودم دور شوم. زمانی که دائم به دنبال پیدا کردن ایراد دیگران باشم فرصت دیدن ضعف‌ها و اصلاح خودم را از دست می‌دهم. جهالت برای من زمانی است که فکر می‌کنم همه چیز را می‌دانم و دیگر نیازی به یادگیری ندارم. در مسیر زندگی یاد می‌گیرم که به‌جای قضاوت، درک کنم، به‌جای سرزنش، محبت و به‌جای عجله‌ صبر داشته باشم. هر انسانی داستانی دارد که شاید ما از آن بی‌خبر باشیم.

نویسنده: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر فرزانه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یازدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بنیان مشهد