از ناآگاهی تا درک حرمت کنگره

همسفر سمیه در دلنوشته خود بیان کرد:

روز اولی که وارد کنگره شدم، احساس بسیار غریبی داشتم. در هر جلسه درباره موضوعات خاصی صحبت می‌شد و قوانین ویژه‌ای در کنگره مطرح بود؛ اما من در ابتدا درکی از این مسائل نداشتم. با گذشت چند ماه، کم‌کم به اهمیت این موضوعات پی بردم و متوجه شدم مکانی که در آن قدم گذاشته‌ام، حرمت و جایگاه ویژه‌ای دارد.

در واقع هر کسی که در این مسیر قدم می‌گذارد باید بداند که به جای کوچکی نیامده است؛ بلکه او به مکانی آمده است؛ تا  در آن روح، جسم و روان خود را بازسازی کند. بنابراین تا زمانی که این قوانین به‌درستی اجرا نشود، هیچ تکاملی در مسافر و همسفر رخ نخواهد داد. از این‌رو، لازم است از این قوانین پیروی کنیم.

یکی از این قوانین این است که گفت‌وگو میان افراد، چه مسافر و چه همسفر، باید در داخل شعبه انجام شود و ارتباط بیرون از شعبه برقرار نباشد. این ارتباط‌های بیرونی ممکن است از روی دلسوزی یا ناآگاهی باشد و فرد شاید با نیت خیر بخواهد راهنمایی کند؛ اما در کنگره این وظیفه بر عهده راهنما است که با آگاهی و تجربه خود مسافران و همسفران را هدایت می‌کند تا از تاریکی مسیر به سوی روشنایی گام بردارند؛ پس حضور در کنگره، حضور در یک محیط علمی و آموزشی است و باید قدر این مکان مقدس را بدانیم.

نویسنده: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر نسیم رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون اول)
ویرایش: همسفر مهدیه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر افسانه (لژیون سوم) نگهبان سایت

همسفران نمایندگی صبا