قضاوت حاصل چرخاندن دوربین به سمت دیگران است

کنگره۶۰ یک سازمان مردمی است که در حوزه درمان اعتیاد فعالیت می‌کند. از آنجایی که اعتیاد از کنار هم قرار گرفتن انسان و موادمخدر تشکیل شده، قاعدتاً برای درمان آن نیز باید به شناخت کافی در مورد این دو مقوله برسیم؛ همچنین در آموزش‌های کنگره۶۰ مسیر رسیدن به رهایی و درمان، مسیری است که از جهل به دانایی و از تاریکی به روشنایی ترسیم شده است. یکی از مهم‌ترین موانع این مسیر، قضاوت کردن است، عملی که ضد ارزشی بزرگ تلقی می‌شود و انسان را از مسیر اصلی او یعنی خودشناسی منحرف می‌کند و مانعی برای رسیدن به تعادل می‌شود.

قضاوت کردن ریشه در جهل دارد. انسان وقتی تنها بخشی از یک ماجرا را می‌بیند، گمان می‌کند همه حقیقت را فهمیده است؛ در حالی که شخص نه از روی شناخت و آگاهی، بلکه بر مبنای حدس، گمان، اطلاعات غلط و فرضیات ذهنی پیش داوری می‌کند. جهالت، انسان را به این توهم می‌برد که دانا است. شخصی که نمی‌داند و می‌پذیرد که نمی‌داند امید فهمیدن در او زنده است؛ اما فردی که بدون شناخت کافی حکم صادر می‌کند جاهل است.

قضاوت با اضلاع مثلث جهالت ارتباط دارد. منیت یکی از این اضلاع است؛ یعنی خود را برتر از دیگران دیدن. وقتی فرد در جایگاه منیت قرار می‌گیرد، تصور می‌کند از دانایی بیشتری برخوردار است؛ بنابراین اجازه قضاوت کردن دیگران را به خود می‌دهد. ترس نیز یکی دیگر از اضلاع مثلث جهالت است. ما گاهی دیگران را قضاوت می‌کنیم؛ چون از آن‌ها یا از موقعیت‌هایی که ایجاد می‌کنند می‌ترسیم و برای پنهان کردن این ترس، به قضاوت پناه می‌بریم. 

ناامیدی ضلع سوم مثلث جهالت است. فردی که در درون خود دچار ناامیدی، تاریکی یا احساس پوچی و گناه است، نمی‌تواند زیبایی‌های دیگران را ببیند و ناخودآگاه شروع به قضاوت می‌کند تا نقطه تاریکی‌ در دیگران پیدا کند و نسبت به خودش احساس بهتری داشته باشد. بسیاری از رنج‌های انسان از قضاوت‌های عجولانه شروع می‌شود و پیامدهایی چون شکستن اعتمادها و رنجاندن دل‌ها را در پی دارد. یکی دیگر از پیامدهای قضاوت کردن، هدر رفتن انرژی انسان است. در کنگره می‌آموزیم که هر انسان باید دوربین را روی خودش بچرخاند، سرش به کار خودش باشد و به دنبال رفع نقاط ضعف خود حرکت کند؛ زیرا اگر به نقاط ضعف دیگران بپردازد، مجالی برای شناخت خود باقی نمی‌ماند.

قضاوت حاصل چرخاندن دوربین به سمت دیگران است و انرژی حیاتی‌ که باید صرف تزکیه و پالایش خویش شود، صرف تجسس در زندگی دیگران و قضاوت آن‌ها که تنها متعلق به خداوند است می‌شود و فرد دچار خلأ انرژی می‌گردد. برای درمان قضاوت، نیازمند آگاهی و دانایی هستیم. در آموزش‌های کنگره، مثلثی برای دانایی مطرح شده است که شامل تجربه، تفکر و آموزش می‌شود، این مثلث دقیقاً نقطه مقابل مثلث جهالت است.

همچنین با توجه به این‌که انسان از قدرت اختیار و انتخاب برخوردار است و خود مسئول اعمال و تقدیر خویش است و با یادگیری این نکته که هر نفسی تنها بار نفس خود را می‌کشد و هر فرد با توجه به پیشینه خود در حال عبور از آزمون‌های خاص خویش است، می‌توانیم به جای قضاوت، با دیگران با مهربانی، درک بیشتر و شفقت برخورد کنیم. از آنجایی که یک شبه وارد تاریکی نشده‌ایم برای خروج از آن نیز نیازمند گذشت زمان، تکرار، مداومت بر آموزش‌ها و تلاش در این مسیر هستیم. به امید آن‌که پیش از حکم دادن، شنیدن را بیاموزیم تا به فهم برسیم.

نویسنده: راهنما همسفر صدیقه (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون هفتم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیست و سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو