حرمت های کنگره 60 ، همان چراغ خطر جاده ها هستند

سلام دوستان محمدحسین هستم یک مسافر
در ابتدا سپاسگزار خداوند هستم که به من اجازه حضور و آموزش دیدن در سیستم کنگره ۶۰ را به من داد.
سپس از آقای مهندس و خانواده محترمشان بابت این عمل عظیم و بنیان نهادن چنین بستری قدردانی می‌کنم.
قطعاً تلاش‌های بی‌وقفه آقای مهندس است که مسافران و همسفران،امروز چنین آسان می‌توانیم در پرتو آموزش‌های کنگره ۶۰ از تاریک‌ترین شرایطی که به خاطر اعتیاد در آن گرفتار شده بودیم جان سالم به در ببریم و در این جاده آسفالت شده به راحتی و حتی با لذت به سمت مقصد درمان رهایی و تعادل حرکت کنیم.
البته این جاده درمان اعتیاد از ابتدا این چنین هموار نبود و علامت گذاری، نشده بود و چه بسیار انسان‌هایی که به خاطر عدم وجود این تابلوها نشانه‌ها که در کنگره ۶۰ ما آن را حرمت‌ها و قوانین کنگره ۶۰ می‌نامید سر از مسلخ درآوردند.
تمامی حرمت‌های کنگره ۶۰ از نظر من مانند تابلوها و چراغ‌های خطر کنار جاده می‌مانند که اگر به آنها توجه کنیم و به نکاتی که به آنها اشاره دارد عمل کنیم قطعاً می‌توانیم به مقصد در سلامتی و صلح برسیم.
اگر به هر دلیلی بخواهیم بی ‌توجه به این حرمت‌ها سفر کنیم به خیال اینکه خودمان حواسمان هست یا هزاران دلیل واهی قطعاً یا خودمان یا دیگران دچار آسیب خواهند شد و شاید هیچگاه سالم مقصد نرسیم و هیچگاه متوجه نشیم که دلیل به درمان نرسیدنمان همان نکات به ظاهر ساده نوشتار حرمت کنگره ۶۰ بوده است.
به خاطر دارم در سفر اول راهنمایم فرمان دادند که دیگر با نزدیک‌ ترین دوستم که من را به کنگره ۶۰ آورده بود راه منزل تا کنگره را با هم نرویم آن موقع خیلی برایم مشکل بود که حتی این موضوع را که بخواهم با دوست خود بیان کنم.
اما به هر طریقی که بود دل را به دریا زدم و حرف‌های خود را به او گفتم و از آن به بعد دیگر تنها به کنگره ۶۰ می آمدم و می‌رفتم  تصور می‌کنم یکی از دلایل بودن من در کنگره ۶۰ تا حالا انجام حرمت‌های کنگره و احترام به فرمان راهنمایم بود.
در آخر از راهنمای عزیزم آقای آرش قربانی که به زیباترین شکل بنده را در این مسیر هدایت و حمایت کردن تا به این نقطه و جایگاه برسم بسیار تا بسیار سپاسگزارم.
ممنون از اینکه به صحبت‌های من توجه کردید.

تایپ و ارسال : خدمتگزاران سایت شاد ‌آباد