دروغ، مادرِ همه امراض است

هفتیمن جلسه از دور نهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ بروجن با استادی راهنمای تازه واردین مسافر رسول، نگهبانی مسافر رجبعلی و دبیری مسافر مهران با دستور جلسه «حرمت کنگره۶۰، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره۶۰ ممنوع است؟» یک‌شنبه 7 تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، رسول هستم یک مسافر.

خداوند را شاکرم که در این جایگاه قرار گرفته‌ام. با کسب اجازه از راهنمایان و استادان عزیزم، در رابطه با «حرمت کنگره ۶۰» صحبت می‌کنم. رابطه کاری و مالی در کنگره ممنوع است. حرمت کنگره ۶۰ از کلمه «حریم» می‌آید. همان‌طور که جناب مهندس در سی‌دی «حریم» فرمودند، شما نمی‌توانید وسط یک آزادراه خانه بسازید؛ چون اگر خانه بسازید و داخلش خواب باشید، ماشینی می‌آید و خانه را خراب می‌کند و در نهایت به شما آسیب می‌رسد. در کنگره ۶۰ هم دقیقاً همین اتفاق می‌افتد. اوایل که کنگره راه‌اندازی شد، آسیب‌شناسی کردند و قوانین وضع شد تا به اشخاصی که به کنگره می‌آیند آسیب نرسد. ما همه این قوانین را خارج از کنگره هم داریم، اما وقتی یک شخص مصرف‌کننده بیرون از کنگره این قوانین را رعایت نمی‌کند و حرمت‌ها را زیر پا می‌گذارد، قطعاً آسیب می‌بیند.
در طی این سال‌ها این قوانین وضع شد. آقای مهندس در اوایل درمان‌شان گفتند چند ماهی رفتم ولی دیدم این آسیب‌شناسی‌هایی که کردند کاملاً درست است. یکی از این حرمت‌ها می‌گوید: دروغ ممنوع است. یک شخص مصرف‌کننده در جامعه وقتی می‌خواهد یک دروغ بگوید، باید صد تا دروغ دیگر هم بگوید تا آن دروغ اول را پوشش دهد؛ برای همین می‌گویند دروغ، مادرِ همه امراض است. انسان فکر می‌کند آسیبِ دروغ برای خودش کمتر است، اما وقتی من دروغ نگویم، دیگر نیازی به دروغ‌های اضافه ندارم. یا در مورد سرزنش کردن دیگران؛ آقای مهندس می‌گویند اگر مشکلی با کسی دارید، بروید مستقیم با خودِ آن شخص صحبت کنید. وقتی می‌آیید یک نفر را جلوی دیگری یا پشت سر کسی صحبت می‌کنید، مطمئن باشید اگر کسی پیش تو حرف می‌زند، جای دیگر هم صحبت تو را بیان می‌کند. تجربه‌های خودم این بود که زمان مصرف، وقتی پای بساط می‌نشستیم، حرف‌هایی پشت سر دیگران زده می‌شد که باعث می‌شد به گوش طرف برسد و مشکل و آسیب برای خودمان درست می‌شد. آقای مهندس در کنگره درس زندگی می‌دهد. کنگره یک رشته‌ی کوچک از جهان هستی است که ما در صور آشکار و پنهان آموزش می‌بینیم. همه این حرمت‌ها برگرفته از همین است که درست زندگی کردن را یاد بگیریم. وقتی می‌گوید حرف یکدیگر را قطع نکنیم، یعنی در لژیون یا جلسه سکوت کنیم؛ وقتی شخصی صحبت می‌کند، نباید وسطش بپریم. در جامعه، پرحرفی کردن مشکل‌ساز بود و من خودم هم اکثراً این مشکل را داشتم که پرحرفی می‌کردیم و از همه چیز حرف می‌زدیم. در کارگاه‌هایی که در تهران برگزار می‌شود و در آکادمی، وقتی شخصی از گذشته‌اش می‌گوید و به رهایی می‌رسد، ما نباید هیجانی عمل کنیم یا دست بزنیم؛ ما به آن احساساتِ ظاهری نیاز نداریم، بلکه باید از آن در زندگی‌مان استفاده کنیم. منِ مصرف‌کننده در گذشته هیچ حسی نداشتم؛ حتی وقتی شخصی می‌مرد، احساسی نداشتم. اما حالا وقتی شخصی درمان می‌شود، چون حس‌هایش باز می‌شود، تغییر را می‌بیند.
در مورد الفاظ ناشایست هم همین است؛ شخص مصرف‌کننده الفاظ بدی به کار می‌برد، ولی وقتی در مسیر روشنایی قرار می‌گیرد، تغییر می‌کند. یکی دیگر از مسائل، حضور همسفران است که باعث می‌شود از بهترین کلام استفاده کنیم. بحث سیاسی نمودن در کنگره ممنوع است؛ هدف کنگره فقط درمان اعتیاد است. وقتی یک شخص با لباس سفید می‌آید، یعنی هدفمان یکی است: درمانِ اعتیاد. بدون هماهنگی هیچ پولی رد و بدل نمی‌شود. لباس و پوشش مناسب، احترام به کنگره است؛ اینجا دیگر دکتر و مهندس نیستیم، همه مسافریم. هدف کنگره این است که من درست زندگی کنم.
ممنون از اینکه به صحبت‌هایم گوش دادید.

تایپ: مسافر چمگیز (لژیون یکم)
عکاس: مسافر ابوذر (لژیون یکم)
ویرایش، تنظیم و ارسال خبر: مسافر کرامت

با تشکر:مرزبان خبری مسافر مصطفی