جلسه هفتم از دوره هفدهم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی نائین، به استادی:مسافر مهدی و نگهبانی: مسافر مهدی و دبیری:مسافر اکبر بادستور جلسه«در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت سپردن، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن» سهشنبه 2 تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، مهدی هستم، یک مسافر.
خدا را شاکرم که در خدمت شما عزیزان هستم و از شما آموزش میگیرم.
دستور جلسه، وادی چهارم است: «در مسائل حیاتی، مسئولیت دادن به خداوند یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.»
آقای مهندس میفرمایند منظور این وادی این نیست که همه مسئولیتهای خود را به خداوند واگذار کنیم و خودمان هیچ تلاشی نداشته باشیم. این همان تفکر افیونی است که انسان فقط دعا کند و هیچ حرکتی انجام ندهد؛ در حالی که خداوند راه را نشان میدهد، اما حرکت کردن بر عهده خود انسان است.
در این وادی، آقای مهندس تأکید میکنند که ابتدا باید انسان را بشناسیم و بدانیم نسبت به خود، خانواده و جامعه چه مسئولیتهایی داریم.
انسان دارای صور آشکار و صور پنهان است. صور آشکار همان جسم است، اما صور پنهان شامل نفس، روح و سایر بخشهای وجود انسان میشود. هرچه شناخت ما از این بخشها بیشتر شود، بهتر میتوانیم مسئولیتهای خود را بپذیریم و مشکلاتمان را حل کنیم.

در این وادی درباره مراتب نفس نیز صحبت میشود. نفس اماره انسان را به سمت خواستههای نادرست و زودگذر میکشاند. پس از آن، نفس لوامه انسان را به خاطر اشتباهاتش سرزنش میکند، اما هدف نهایی رسیدن به نفس مطمئنه است؛ جایگاهی که انسان به آرامش، تعادل و مسئولیتپذیری میرسد.
کنگره ۶۰ با آموزشهای خود، مسیر رسیدن به نفس مطمئنه را به ما نشان میدهد. زمانی که انسان خود را بشناسد و مسئولیت اعمالش را بپذیرد، دیگر مشکلات و اشتباهاتش را به گردن دیگران یا خداوند نمیاندازد، بلکه برای اصلاح آنها تلاش میکند.
امیدوارم بتوانیم با شناخت بیشتر خود و عمل به آموزشهای کنگره، مسئولیت زندگیمان را بپذیریم و در مسیر درست حرکت کنیم.
از اینکه به صحبتهای من گوش دادید، سپاسگزارم.
عکاس: مسافر جلال (لژیون چهارم)
تایپیست: مسافر جلال (لژیون چهارم)
ویرایش، تنظیم و ارسال: همسفر علیرضا (لژیون ششم) و مرزبان خبری مسافر امیرحسین (لژیون دوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
67