حرمت‌ها؛ مرز آرامش و درمان

سلام دوستان، مرتضی هستم، یک مسافر

با بیش از ۱۰ سال تخریب وارد کنگره ۶۰ شدم. آخرین آنتی‌ایکس مصرفی متادون ، مدت ۷۰ روز است که به روش DST سفر می‌کنم، به کمک راهنمای گران‌قدرم آقا رسول، از لژیون یک نمایندگی غزالی مشهد. ورزش در کنگره پینگ‌پنگ ، داروی درمان شربت OT با TDS مصرفی ۳.۵ سی‌سی در هر وعده.

مسافر مرتضی چنین از دل نوشت:

گاهی نیت آدم‌ها خوب است، اما رعایت نکردن حرمت کنگره ۶۰ و ایجاد رابطه مالی، کاری یا خانوادگی می‌تواند حاشیه ایجاد کند و تمرکز را از درمان دور کند.

این موضوع دقیقاً برای من اتفاق افتاد. برای انجام یک خدمت که مرزبان‌ها در هر جلسه اعلام می‌کردند، دیدم کسی استقبال نمی‌کند، بنابراین من قبول کردم. چون دایی من مرزبان بود، حاشیه عجیبی به وجود آمد که واقعاً باورم نمی‌شد؛ خیلی ناراحت شدم تا جایی که تصمیم گرفتم دیگر هیچ خدمتی انجام ندهم.

بعد با راهنمایم صحبت کردم. ایشان گفتند: «مگر اجازه خدمت را از من نگرفتی؟» گفتم: «چرا، شما اجازه دادید.» گفتند: «پس دیگر هیچ چیز برایت مهم نباشد؛ بگذار هر کس هر چه می‌خواهد بگوید.»

وقتی حرمت‌ها رعایت شود، نه توقعی به وجود می‌آید، نه دلخوری و نه سوءتفاهم. این قوانین برای محدود کردن ما نیستند؛ بلکه برای حفظ آرامش، امنیت و حال خوب همه اعضای کنگره هستند.

مرزبان خبری: مسافر مهدی

ویرایش و ارسال: مسافر مرتضی لژیون یکم