حرمت ؛ ستون استوار کنگره60

یازدهمین جلسه از دوره پنجاه‌ و‌ چهارم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶۰ نمایندگی شفا مشهد، با استادی  مرزبان محترم مسافر اصغر، نگهبانی مسافر داریوش و دبیری مسافر ایمان با دستور جلسه "حرمت کنگره ۶۰ ، چرا رابطه کاری و مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است " روز یک شنبه مورخ هفتم تیرماه ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

سخنان استاد:
سلام دوستان اصغر هستم یک مسافر.

از ایجنت محترم، گروه مرزبانی و نگهبان محترم تشکر می‌کنم که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند.
دستور جلسه امروز«حرمت‌های کنگره ۶۰ و اینکه چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ممنوع است» می‌باشد.
آقای مهندس هر هفته یک فایل صوتی آموزشی منتشر کرده و یک جلسه درباره دستور جلسه همان هفته برگزار می‌کنند که در آن، به‌طور کامل و جامع توضیح می‌دهند که حرمت‌ها چیست، چرا به آن «حرمت» گفته می‌شود؟ و چرا رعایت کردن آن‌ها واجب است؟ اگر دوستان  فایل آموزشی را گوش کرده باشند، مطالب کاملی دریافت کرده‌اند. من هم با توجه به همان آموزش‌ها، چند نکته را خدمتتان عرض می‌کنم؛ چون ما در کنگره60 از خودمان چیزی نداریم و هرچه هست، از آموزش‌های کنگره60 است.
همان‌طور که آقای مهندس دژاکام می‌فرمایند، حرمت چیزی است که حتی از قانون هم بالاتر است. واژه «حرمت» از «حرام» می‌آید؛ یعنی موضوعی که انجام دادن یا انجام ندادن آن اهمیت بسیار زیادی دارد.
حرمت‌ها قوانینی هستند که کنگره را پابرجا نگه می‌دارند و ما آن‌ها را در جلسات، دوبار قرائت می‌کنیم.
حرمت‌های کنگره عبارت‌اند از:
دروغ گفتن، سرزنش کردن، قطع کردن سخن دیگران، استفاده از الفاظ ناشایست، صحبت کردن در جلسه بدون اجازه، بحث سیاسی، دریافت یا پرداخت پول، استفاده نکردن از لباس و پوشش مناسب، دادن یا گرفتن شماره تلفن بدون مجوز راهنما و هرگونه ارتباط خارج از کنگره60.
همه ما می‌دانیم که اگر قوانین کنگره60 اجرا نشوند، مطمئناً اولین آسیب متوجه خود ما خواهد بود. این حرمت‌ها برای آن است که هم کنگره60 پابرجا بماند و هم ما بتوانیم سفر و درمان خود را به‌درستی انجام دهیم، آموزش بگیریم و برایمان مشکلی به وجود نیاید.
بعضی از مواردی که گفته شد، مانند دروغ گفتن، سرزنش کردن و موارد مشابه، در همه جا ناپسند هستند؛ اما در کنگره60، بعضی موضوعات وجود دارد که شاید بیرون از کنگره60 خیلی مهم نباشد، ولی اینجا اهمیت بسیار زیادی دارد. یکی از آن‌ها، پوشش مناسب است.
همان‌طور که آقای مهندس دژاکام می‌فرمایند، بیرون از کنگره60 ممکن است تیشرت، لباس آستین کوتاه یا شلوارهای مختلف بپوشیم. خود من هم بیرون از کنگره چنین لباس‌هایی می‌پوشم، اما این نوع پوشش‌ها در کنگره60 مجاز نیستند و این موضوع جزو حرمت‌ها و قوانینی است که هیچ استثنایی ندارد و باید رعایت شود.
همیشه هم روی این موضوع تأکید شده است؛ مخصوصاً اینکه این قانون فقط مخصوص خانم‌ها نیست، بلکه آقایان هم باید پوشش مناسب داشته باشند.
بالاخره ما در یک مجموعه مردم‌نهاد و درمانی فعالیت می‌کنیم و اولین چیزی که دیگران از ما می‌بینند، ظاهر ماست. اگر ظاهر ما مرتب و مناسب نباشد، کسی که از بیرون وارد کنگره60 می‌شود، برداشت خوبی از این مجموعه نخواهد داشت.
به همین دلیل، ممکن است بیرون از کنگره60 لباس‌هایی بپوشیم که کاملاً عادی باشد، اما برای فضای کنگره60 مناسب نباشد. بارها هم از دوستان خواهش کرده‌ایم که پوشش مناسب داشته باشند. یک دوره گفته می‌شد لباس سفید نپوشید، امروز هم قوانین مربوط به لباس مشخص است؛ اما حداقل اگر لباس سفید نمی‌پوشیم، لباس یقه‌دار، آستین‌بلند و پوشش مناسب داشته باشیم و از پوشیدن تیشرت یا شلوارهای نامناسب در جلسات خودداری کنیم.
امروز شاید این موضوع نسبت به گذشته بهتر شده باشد، اما اگر قرار باشد هر کسی با هر نوع پوششی وارد جلسه شود، به‌تدریج نظم مجموعه از بین می‌رود و نوعی هرج‌ومرج به وجود خواهد آمد.
موضوع بعدی دستور جلسه، رابطه کاری و مالی و خانوادگی است.
دوستانی که سابقه بیشتری در کنگره60 دارند و مدت طولانی‌تری در این مجموعه حضور داشته‌اند، اگر با دقت به اطراف خود نگاه کرده باشند، حتماً دیده‌اند افرادی که این حرمت را رعایت نکرده‌اند، برای خودشان یا برای دیگران مشکل و دردسر ایجاد شده.
بحث مالی یکی از مهم‌ترین موارد است. من خودم دیده‌ یا شنیده‌ام که یکی از دوستان می‌گوید: «دلم برای داداش‌لژیونی‌ام سوخت، پول دارو را نداشت، من به او قرض دادم.»
اما همین قرض دادن پول، گاهی باعث شده است که آن شخص، از روی خجالت یا به هر دلیل دیگری، به کنگره60 نیاید. شاید مبلغ پول هم ناچیز باشد؛ مبلغی که اگر ما به او قرض ندهیم، مطمئناً می‌تواند از طریق دیگری آن را تهیه کند. اما وقتی من، به‌عنوان داداش‌لژیونی او، این پول را قرض می‌دهم، ممکن است فردا آن شخص به خاطر اینکه نتوانسته پول مرا پس بدهد، احساس شرمندگی کند و دیگر در لژیون یا جلسه حاضر نشود.
همین موضوع می‌تواند باعث خروج یک نفر از مسیر درمان شود و این، واقعاً لطف کردن نه در حق او، نه در حق خودمان و نه در حق کنگره است.
یعنی با یک اتفاق ساده و با نیتی خیر، هم برای خودمان مشکل ایجاد کرده‌ایم هم برای آن شخص مشکل به وجود آورده‌ایم چون باعث شده‌ایم یک نفر از درمان خارج شود. به دلیل شرمندگی از بازپرداخت پول، دیگر به کنگره60 نمی‌آید و اگر چنین اتفاق‌هایی زیاد تکرار شود، طبیعتاً برای کنگره60 هم مشکل ایجاد خواهد شد.
رابطه کاری هم دقیقاً به همین شکل است.
اگر من با یکی از دوستانم در کنگره60 وارد یک همکاری یا شراکت کاری شوم و بعد در آن کار مشکلی پیش بیاید، مطمئناً آثار آن اختلاف به کنگره60 هم کشیده می‌شود.
اگر بیرون از کنگره60 با کسی شریک باشم و یک روز اختلافی بین ما به وجود بیاید، دیگر مثل گذشته نمی‌توانیم در کنگره60 کنار هم باشیم و رفتار طبیعی داشته باشیم. این موضوع هم برای خودم مشکل ایجاد می‌کند، هم برای طرف مقابل و هم برای فضای کنگره60.
چون خودم در مرزبانی خدمت می‌کنم و متأسفانه با وجود اینکه بارها این موارد را از دوستان درخواست کرده‌ایم، هنوز بعضی از آن‌ها به‌طور کامل رعایت نمی‌شوند.
یکی از این موارد، همان موضوع پوشش است که خدا را شکر نسبت به گذشته خیلی بهتر شده و بیشتر دوستان آن را رعایت می‌کنند و از این بابت مشکل خاصی وجود ندارد.
یکی دیگر از مهم‌ترین موضوعات، تجمع دوستان در بیرون از شعبه است.
فقط می‌خواهم یک خواهش از همه دوستان داشته باشم؛ هرکدام از ما فقط برای لحظه‌ای خودمان را جای همسایه‌های اطراف بگذاریم، متوجه خواهیم شد که این تجمع‌ها برای آن‌ها ایجاد مزاحمت می‌کند
و اعتراض خود را به مسئولان شعبه منتقل می‌کند.

در پایان، می‌خواهم یک تجربه شخصی را هم بیان کنم.

اوایل سفر خودم، ماندن در جلسه برایم واقعاً سخت بود. همه ما این روزها را تجربه کرده‌ایم. کسی که بتواند این دو یا سه ساعت را روی صندلی بنشیند و جلسه را تحمل کند، ان‌شاءالله می‌تواند به رهایی و حال خوش برسد.
آن زمان، وقتی می‌گفتند اگر این مسائل رعایت نشود ممکن است جلسه تعطیل شود، با خودم می‌گفتم: «خب، تعطیل شود! دارو را بدهند و برویم.» اما
در دوران جنگ و همچنین در دوره‌هایی که جلسات تعطیل شد، همه ما تجربه کردیم که صرفاً گرفتن دارو، حال خوب ایجاد نمی‌کند. حضور در جلسات، آموزش دیدن و بودن در کنار یکدیگر، بخش مهمی از درمان است.
در پایان، از همه دوستان خواهش می‌کنم همان‌طور که حرمت‌های کنگره60 را رعایت می‌کنیم، این قوانین اجرایی را نیز رعایت کنیم؛ به‌ویژه قوانینی که رعایت نکردن آن‌ها باعث ایجاد مزاحمت برای همسایه‌ها یا ایجاد مشکل برای کنگره60 می‌شود.
خیلی ممنون که به صحبت‌های من گوش کردید

در ادامه رهایی و ورود به سفر دوم جهنبینی مسافرین علی وابراهیم  از لژیون دوم با راهنمایی راهنمای محترم عباس اعلام گردید.

مرزبان خبری: مسافر احمد
صوت: مسافر جلیل ل18
عکاس: مسافر حسین  ل۱
تایپ: مسافر احمد ل۱۱
ارسال خبر: مسافر احمد ل11