بهشت، یک حال درونی است؛ با رعایت حرمت‌ها به آن نزدیک می‌شویم

جلسه هفتم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی صالحی ۲، روز شنبه ششم تیرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ با استادی مسافر حسین، نگهبانی موقت مسافر نیما و دبیری موقت مسافر علی، با دستور جلسه «حرمت کنگره 60 ، چرا رابطه کاری و مالی در کنگره ممنوع است؟» آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، حسین هستم مسافر.

در ابتدا باید از خداوند شکرگزاری کنم بابت بیماری‌ای که در وجودم پدید آمد؛ بیماری اعتیاد. بیماری‌ای که باعث شد امروز از نعمت سلامتی برخوردار باشم. گاهی با خودم فکر می‌کنم خدایا نمی‌دانم از کدام حالت باید بیشتر شکرگزار باشم؛ از زمانی که بیمار بودم و از اعتیاد رنج می‌بردم، یا امروز که در مسیر سلامتی قرار گرفته‌ام. در هر حال باید در همه شرایط خداوند را سپاسگزار باشم.

از ایجنت محترم، گروه مرزبانان و تمام ارکانی که در این نمایندگی خدمت می‌کنند تشکر می‌کنم؛ عزیزانی که به نوعی در حال خدمت‌رسانی به من هستند و در شکل‌گیری حال خوب من نقش دارند.

اگر بخواهم درباره دستور جلسه امروز صحبت کنم، موضوع «حرمت کنگره ۶۰ و اینکه چرا رابطه کاری و مالی در کنگره ۶۰ ممنوع است» مطرح می‌شود. حرمت یعنی حریم؛ یعنی من باید یاد بگیرم هر زمانی که در این مکان قرار می‌گیرم، حریمی وجود دارد. این حریم برای این است که به خود من آسیب وارد نشود؛ به روند درمانم و آموزشی که در اینجا دریافت می‌کنم آسیبی وارد نشود. این حرمت‌ها به من کمک می‌کند تا بتوانم در مسیر درمان، گامی موفق بردارم.

از نظر فکر و برداشت شخصی خودم، این حرمت‌ها همان قوانین هستند. قوانین چه می‌گویند؟ می‌گویند دروغ نگویید، سرزنش نکنید، غیبت نکنید، رشوه ندهید و نزول نگیرید. این‌ها همه قوانین هستند و این قوانین برای این است که انسان را به آن بهشت مقصود برسانند.

برای خود من، معنای بهشت این‌گونه جا افتاده است که بهشت رسیدنی نیست؛ به نظر من بهشت یک حال است، یک حال درونی. یعنی ممکن است انسان همین الآن در بهشت باشد یا در دوزخ و جهنم. انسان موجودی بی‌نهایت است و زمان و مکان برای انسان معنای مطلق ندارد. درست است که ما در این بُعد در چارچوب زمان و مکان قرار گرفته‌ایم و شاید تصور زندگی بدون زمان و مکان برایمان دشوار باشد، اما انسان موجودی ابدی و ازلی است و پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است.

بنابراین بهشت یک مکان نیست که انسان را به آن ببرند؛ بلکه حالتی درونی است. ممکن است انسان همین الآن در بهشت باشد یا همین الآن در جهنم. رسیدن به بهشت باید از درون انسان آغاز شود؛ از درون افکار و نگرش‌های او.

اگر من بتوانم همین حرمت‌ها را حفظ و رعایت کنم، به خودم آسیب وارد نکنم و به دیگران نیز آسیب نرسانم، یا به تعبیر کنگره «زندگی کنم و به دیگران نیز اجازه زندگی کردن بدهم»، در مسیر درستی قرار می‌گیرم. اگر امروز در کنگره یاد بگیرم که دروغ گفتن کار درستی نیست و اگر یاد بگیرم که سرزنش کردن چه بهای سنگینی برای خود انسان دارد، این‌ها می‌تواند مسیر زندگی مرا تغییر دهد.

اگر هر کدام از این کلیدواژه‌ها را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم که رعایت نکردن قوانین چه پیامدهایی دارد. قوانین در واقع همان فرامین الهی هستند. اگر این قوانین رعایت نشوند، جبر در زندگی انسان حاکم می‌شود. ممکن است من امروز دروغی بگویم که ظاهراً به نفعم باشد، اما همین دروغ در آینده پیامدهایی ایجاد می‌کند که می‌تواند مشکلات و معضلاتی در زندگی من به وجود آورد.

بنابراین من باید یاد بگیرم که این فرامین و حرمت‌ها را در کنگره رعایت کنم؛ تا بتوانم بهتر و زیباتر زندگی کنم و هم به کسی که در سفر اول است اجازه بدهم مسیر درمان خود را طی کند و هم کسی که در سفر دوم قرار دارد بتواند بر دانش و حال خوب خود بیفزاید.

اگر این حرمت‌ها رعایت نشود، قطعاً مسیر ما به بیراهه خواهد رفت و ممکن است به ناکجاآباد ختم شود. بدون شک جناب آقای مهندس برای تمام این کلمات و مفاهیم تفکر کرده‌اند و آن‌ها را در جای مناسب خود قرار داده‌اند.

در بخش دوم دستور جلسه گفته می‌شود که رابطه کاری و مالی در کنگره نداشته باشید. دلیل آن این است که چنین روابطی حاشیه ایجاد می‌کند. اگر شما به کسی پول قرض بدهید، هم برای خودتان حاشیه ایجاد کرده‌اید و هم برای طرف مقابل. اگر او نتواند پول را برگرداند، ممکن است این موضوع باعث شود که از مسیر درمان یا از حال خوشی که در سفر خود تجربه می‌کند فاصله بگیرد.

بنابراین لازم است یاد بگیریم که رابطه کاری و مالی در کنگره ۶۰ ممنوع است. باز هم تأکید می‌کنم که این قوانین و حرمت‌ها با تفکر و دقت در جای مناسب خود قرار گرفته‌اند و برای من بسیار ارزشمند است که آن‌ها را در زندگی خود اجرا کنم تا بتوانم حال خوب و آرامش درونی خود را بهتر از قبل تجربه کنم.

دیگر صحبت خاصی ندارم و نمی‌خواهم زیاده‌گویی کنم. از مشارکت شما دوستان استفاده می‌کنم.

ممنون که به صحبت‌های من گوش دادید.