English Version
This Site Is Available In English

بهشت و جهنم در صور پنهان است

بهشت و جهنم در صور پنهان است

چهاردهمین جلسه از دوره سوم لژیون سردار همسفران آقا، نمایندگی شفا مشهد، با استادی پهلوان مرتضی، نگهبانی دنور همسفر محسن و دبیری موقت و خزانه‌داری همسفر حسین، با دستور جلسه «حرمت کنگره ۶۰؛ چرا رابطه کاری، مالی و خانوادگی در کنگره ۶۰ ممنوع است؟» در روز شنبه ۰۶ تیرماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان مرتضی هستم یک مسافر. خداوند را شاکر و سپاسگزارم که فرصت حضور در این جمع را به من داد. زمانی که گروه همسفران شروع به کار کردند، من در اینجا مرزبان بودم؛ دیدم که چگونه زحمت کشیدند و با کمک دیگران به این مرحله رسیدند. خدا را شکر که توانسته‌اید این جایگاه را حفظ کنید. اما بعد از حفظ کردن، ما بحث رشد و توسعه را هم داریم؛ رسیدن به رهایی یا هر هدفی که داریم بسیار حائز اهمیت است، اما حفظ آن مهم‌تر، و از آن مهم‌تر، رشد و توسعه است. بسیار خوب است که انسان بداند کجا حرکت می‌کند و برای چه به اینجا می‌آید. حال، یا این را می‌دانم یا نمی‌دانم، که معمولاً ۹۹ درصد افراد این را نمی‌دانند. برای مثال، پدری به فرزندش می‌گوید: درس بخوان تا دکتر شوی و در جامعه به جایگاه عالی و رفاهی خوب برسی. اما فرزند درکی از این‌ها ندارد، چون در زندگی‌اش همه‌چیز تأمین است و آن جایگاه‌ها را ندیده تا بفهمد. پدر سعی می‌کند با انجام کارهایی به فرزندش بفهماند؛ مثلاً می‌گوید: اگر در مدرسه شاگرد اول شوی، برایت دوچرخه می‌خرم. او دوچرخه را می‌فهمد، اما دکتر شدن را نمی‌فهمد. درس می‌خواند، شاگرد اول می‌شود و پدر برایش دوچرخه می‌خرد. پدر ذره‌ذره فرزندش را چاخان (تشویق غیرمستقیم) می‌کند، چون او درکی از آن هدف نهایی ندارد. همین‌طور ذره‌ذره با این تشویق‌ها، فرزند را به درجات بالا می‌رساند و هنگامی که فرزند دکتر می‌شود و پدر دیگر نیست، با خود می‌گوید: خداوند پدرم را بیامرزد که من را ذره‌ذره به این جایگاه رساند. کنگره ۶۰ دقیقاً این‌گونه است. اگر بیایند و به شما بگویند: بیا تا تو را به جایی وصل کنیم که از آنجا انشعاب یافته‌ای، ما آن را نمی‌فهمیم، چون درکی از آن نداریم. من نمی‌توانم درباره خداوند صحبت کنم، چون هنوز خودم را نمی‌شناسم. حال شما فکر می‌کنید خداوند چگونه است؟ در طبقه هفتم آسمان، پیرمردی عصا به دست نشسته است تا ما پیش او برویم و اعمالمان را بررسی کند و به بهشت و جهنم هدایتمان کند؟! خیر، این‌گونه نیست. بهشت و جهنم در صور پنهان است؛ شاید در همین لحظه حال من در بهشت باشد و دیگری در جهنم؛ ما اصلاً نمی‌توانیم درباره این موضوع صحبت کنیم.

 

کنگره ۶۰ دقیقاً همین‌گونه است؛ مثلاً می‌گوید بیا سیگارت را کنار بگذار. وارد می‌شوی، مرحله اول با راهنمای تازه‌واردین است و بعد راهنما انتخاب می‌کنی و می‌بینی که چقدر حالت خوب شد و مصرف مواد ذره‌ذره نظم پیدا کرد. جلوتر که می‌رویم، به لژیون سردار می‌رسیم. ما درکی از لژیون سردار نداریم؛ سردار کیست؟ ما اینجا چه کار می‌کنیم؟ نمی‌خواهیم بگوییم دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم تا دیگران بخورند؛ نه، این بحث‌ها فرق دارند. ما آمدیم چون بقیه آمدند؛ یک‌بار آمدیم، حالمان خوب شد، دوباره هم آمدیم، اما هنوز برایمان فهم حاصل نشده است. ۶ میلیون تومان کارت کشیدیم، حالمان خوب شد و می‌بینیم که اینجا چه حرف‌های خوبی می‌زنند. اینجا کنگره ۶۰ می‌گوید: در این قسمت، درس ما درسِ بخشش بود؛ بخشیدن را یاد گرفتی و حال باید عددت را بزرگ‌تر کنی. اینجا کنگره هدف نیست، خداوند هدف نیست؛ اینجا هدف فقط و فقط شخصِ خودِ ما هستیم. می‌گوید: اگر می‌خواهی بزرگ شوی، باید عددت را بزرگ‌تر کنی. ۶۰ میلیون بده، یک انگشتر هم به تو می‌دهیم. ما را چاخان می‌کنند! ۶۰ میلیون می‌دهی و انگشتر به تو می‌دهند؛ با خودت می‌گویی چقدر لذت‌بخش بود، دیدی بزرگ شدن چقدر حال داد! حال می‌گویند اگر ۶۰۰ میلیون بدهی، به تو یک شال طلایی می‌دهیم و استاد می‌گذاریمت و به تو می‌گوییم پهلوان. حال کنگره ۶۰ چه چیزهایی به انسان می‌دهد؟ همان چیزهایی که انسان دوست دارد. یک عده که گیر می‌کنند و ندارند؛ خداوند در قرآن بسیار صریح می‌گوید: از هرکس به اندازه توانش آزمون گرفته می‌شود. اگر در هر مشکلی قرار گرفتیم، باید بدانیم که توانِ خروج از آن را داریم. حال شال را به ما می‌دهند و ما خیلی خوشحال می‌شویم؛ یک سال و دو سال بعد هم ۶۰۰ میلیون را پرداخت می‌کنیم، می‌بینیم دیگر آن لذت را ندارد و تکراری شده است. حال کنگره ۶۰ می‌گوید انسان دوست داشته دیده شوی و این خود یک بند است؛ حال می‌خواهم از این بند رهایت کنم. اگر ۳ میلیارد به بالا بدهی، هیچ‌جا اسمت را نمی‌آوریم و هیچ نشانی به تو نمی‌دهیم. حال می‌آییم و ۳ میلیارد را پرداخت می‌کنیم؛ جایزه این مرحله درونی است. دقیقاً همانند همان پدری که فرزندش را تشویق کرد، کنگره هم همین کار را می‌کند. خیلی ممنونم که با سکوتتان به حرف‌های من توجه کردید.

مرزبان خبری: همسفرمعین

تایپ: همسفر مهدی (لژیون چهارم)

ارسال خبر و ویراستاری: همسفر محمدحسین (لژیون چهارم)

سایت همسفران آقا نمایندگی شفا مشهد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .