حرمت

حرمت از حریم می‌آید و اگر آن حریم شکسته شود، ماهیت آن چیز تغییر می‌کند و به همین دلیل است که اهمیت آن از قانون نیز بالاتر است. در کنگره، ما برای اینکه بتوانیم با آرامش آموزش ببینیم و خدمت کنیم، نیاز به حریم داریم. رعایت قوانین، یکی از وظایف اصلی افراد در کنگره است.

هر چیزی یک حرمتی دارد و باید حرمت آن حفظ شود؛ در کنگره نیز حرمت‌هایی وجود دارد که باید رعایت شود؛ چون اگر این حرمت‌ها حفظ نشود مشکلاتی برای اعضا پیش می‌آید. برای درک بهتر، کنگره را مانند ساختمانی تصور کنید که ستون‌هایی دارد؛ اگر فاصله این ستون‌ها رعایت نشود، سقف فرو می‌ریزد. در کنگره هم، اگر اعضا زیاد با هم ارتباط برقرار کنند و ارتباط مالی و شراکت داشته باشند، این ستون‌ها به هم می‌چسبد، نظم ساختار از بین‌ می‌رود در نتیجه مشکلاتی پیش می‌آید که باعث دور شدن افراد از کنگره و خراب کردن سفرشان می‌شود؛ چرا که به دلیل مقروض شدن افراد به همدیگر امکان دارد دیگر افراد نتوانند به کنگره مراجعه کنند؛ به همین دلیل است که رابطه کاری و مالی در کنگره ممنوع است.

یکی از بزرگترین موانع پیشرفت ما، نگاه کردن به دیگران است. وقتی ما مدام در حال بررسی رفتار دیگران، مسائل مالی آن‌ها، یا حتی خطاهای آن‌ها هستیم، در واقع داریم از مسیر اصلی خودمان منحرف می‌شویم. هر چقدر زمان و انرژی ذهنی ما صرف تحلیل دیگران شود، از انرژی ما برای تغییر دادن خودمان کم خواهد شد. حرمت به ما می‌آموزد که چشمانمان را به جای دیگران، به مسیر و حرکت خودمان بدوزیم. ما در کنگره آمده‌ایم تا آینه خودمان باشیم، نه اینکه آینه‌ای برای قضاوت دیگران. حفظ حرمت یعنی احترام گذاشتن به این واقعیت که هر کس در مسیر خودش است و وظیفه من، تنها مراقبت از مسیر خودم است.

در کنگره حرمت‌هایی گفته می‌شود؛ یعنی بدانیم کجا باید بایستیم. ورود به حریم خصوصی دیگران، یکی از بزرگترین عوامل تخریب در کنگره است. پس ما اجازه نداریم وارد حریم خصوصی کسی شویم. وقتی ما بدون اجازه وارد حریم کسی می‌شویم، تعادل او به هم می‌خورد و فرد مقابل دچار احساس ناامنی، خشم یا بی‌حسی می‌شود و این یعنی تخریبِ یک انسان و مهم‌تر از آن، تخریب خود ما.

مواردی از قبیل: در جلسه بدون اجازه صحبت کردن، پشت‌ سر دیگران سرزنش و غیبت کردن، دروغ گفتن، صحبت‌های کسی را قطع کردن، زیاد صحبت کردن، این‌ها از موارد ضد ارزشی و ضد اخلاقی می‌باشد؛ باید برای حرف زدن مکان و شرایط را بسنجیم و صحبت کنیم.

گاهی با رفتارهایمان به بعضی از آدم‌ها خیلی  نزدیک می‌شویم یعنی وارد حریم خصوصی‌شان می‌شویم. وقتی وارد حریم خصوصی کسی می‌شویم؛ چه آگاهانه چه ناآگاهانه اتفاقی که برای فرد مقابل می‌افتد، قطعاً این فرد احساس خوشایندی ندارد، حس آدم به هم می‌ریزد یعنی تعادلش به هم می‌ریزد و فرد دچار تخریب می‌شود.‌

انسان عاقل کسی است که حرمت‌ها و جایگاه خودش را درک می‌کند. اگر توانستیم این حرمت‌ها را درک کنیم آن وقت جایگاه خود را درک می‌کنیم و بر اساس آن جایگاه عمل می‌کنیم. اگر ما برخلاف حرمت‌ها عمل کردیم از کنگره خارج می‌شویم، نه به دست کسی؛ بلکه به دست نیروهایی که در کائنات وجود دارد و بازتاب عمل خودمان است. کار اصلی ما در کنگره این است که آموزش بگیریم و خدمت کنیم.

هدف ما از حضور در کنگره تغییر کردن و به تعادل رسیدن است، نه تکیه کردن به دیگران؛ وقتی بیش از حد به دیگران وابسته می‌شویم، قدرت درونی خودمان را از دست می‌دهیم. پس تعادل، کلید همه چیز است، نه خیلی دور باشیم و نه خیلی نزدیک که حریم و حرمت‌ها شکسته شود؛ همیشه در تعادل باید حرکت کنیم.

در پایان اگر می‌خواهیم صحیح و سالم و بدون هیچ تخریبی قدم برداریم؛ باید جایگاه خود را درک کنیم و تمام این موارد را رعایت کنیم تا بتوانیم به مقصد برسیم.

منبع :سایت کنگره۶۰، نوشتار حرمت‌ کنگره۶۰
نویسنده:همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر ریحانه رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون اول)
ويرايش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی زاگرس