سلام دوستان محمدرضا هستم یک همسفر؛
ما بایستی از مسیر که در آن قرار داریم آگاه باشیم، در وادی یکم تا چهارم تمام مسئولیت ها را برایمان باز کرده، ولی متاسفانه ما یاد گرفتیم که از زیر بار مسئولیت شانه خالی کنیم و از طریق گریزهای که در راهمان است گزیده شویم. در نتیجه ام به خودمان حق می دهیم که این مسائل را به خداوند واگذار کنیم تا برای ما کاری انجام دهد، و یا فکر کنیم که خداوند گنجینه خود را باز کند پول را از دیگری بگیرد و به ما بدهد و یا وظیفه نیروهای مافوق این است که من را از آن گره های زندگی ام نجات دهدو یا اینکه من به افراط و تفریط مشغول شوم که خداوند هزینه های خانواده مرا بدهد، و یا خداوند یک مرد ریش سفیدی است که کارهای مان را قضاوت می کند و بعضی از حاجات انسان را برآورده کند و برای بسیاری برآورده نمی کند. ، در صورتی که اینطور نیست، خداوند یک سیستمی را به وجود آورده که هرکس به اختیار اگر گندوم بکارد، گندوم برداشت می کند، هر کس هم باد بکارد طوفان درو می کند، پس هرکسی بایستی مشکلات خود را خودش حل کند.گاهی اوقات یک نفر کسالتی پیدا می کند این یک امرعادی است و خداوند، عامل این اتفاق نیست، چاره کار این است که خود شخص اقدام به بهبود این بیماری بکند و چه در قرض گرفتن مال یا مسائل حیاتی دیگر سهیم می باشد. ما باید در برابر مشکلات خود تفکر کنیم و برای حل معضلات راهی پیدا کنیم، خداوند عادل است، اما باید بدانیم که محوریت کار خودمان هستیم و با رفتار، کردار، تفکرات و احساسات در راه راست حرکت کنیم، و آنموقع قدرت الهی به ما یاری می رساند. زمانی که هر کسی در راه راست حرکت کرد نیکی آن را می بیند و اگرهم در راه کج حرکت کند بدی آن را می بیند.
نویسنده: همسفر محمدرضا از لژیون یکم به راهنمایی راهنمای محترم همسفر مصطفی
ویراستاری متن: همسفر سهند از لژیون یکم به راهنمایی راهنمای محترم همسفر مصطفی
- تعداد بازدید از این مطلب :
62